MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Novas Vigo

MURAL FEMINISTA

Correo-e Imprimir PDF

MURAL FEMINISTA

A coordenadora de Vigo da Marcha Mundial da Mulleres dentro as actividades cara ao 8 de marzo, Día Internacional das Mulleres e con lema:"Fronte ao machismo e capitalismo: Sempre Feminismo!!" leva a rúa de Pi y Margall en Vigo, un boceto de Rini Templeton que expresa, moi ben, a idea de que os dereitos que temos hoxe son os pelexados polas compañeiras. E ademais, rompe coa idea de individualismo que impón o capitalismo con todos os seus medios en contra das organizacións feministas, obreiras, políticas.

Vos animamos a participar con nós, pintando e loitando na rúa.

Seguiremos en Marcha ata que todas sexamos libres !!

 

Modificado o ( Sábado, 04 Marzo 2017 17:49 )
 

O DRAMA DAS REFUXIADAS

Correo-e Imprimir PDF

O DRAMA DAS REFUXIADAS

O drama das miles de mulleres, homes e crianzas refuxiadas pon de manifesto que a concepción de unha Europa fundada sobre os valores da dignidade humana, a liberdade, a igualdade e a solidariedade aos que se refire a Carta de Dereitos Fundamentais da Unión Europea foi secuestrada pola Europa dos mercaderes.

É xa evidente que as institucións europeas non teñen a máis mínima intención de dar unha solución a miles de persoas en solicitude de refuxio, incumprindo os seus propios compromisos, que aínda mínimos, adoptou en outubro de 2015 comprometéndose á reubicación de 160.000 refuxiadas mediante o reparto de cotas entre os diferentes países. Vergoñentamente só 660 refuxiadas están reubicadas, e no Estado Español das 16.231 persoas que se comprometeu a acoller só recibiu a 18.

En palabras claras, a UE abandona a legalidade internacional ao retornar masivamente ás vítima da guerra. Vulneran o artigo 78 do Tratado de Funcionamento da UE que obriga á unión a ter una política de asilo común que garante a protección internacional de toda nacional de un terceiro país sometida a persecución. Comercian con vidas co estado turco, lexitimando ademais o comportamento político do goberno turco denunciado polas súas dubidosas prácticas democráticas e que ven violando sistematicamente os dereitos humanos.

A UE non ten vontade política de dar solución a esta catástrofe humanitaria provocada polas sucesivas guerras e inxerencias imperialista nos países de Oriente Medio. Mentres, na capital do imperio ven a guerra coma unha oportunidade para facer negocios, a maioría da cidadanía europea permanece indiferente ao que podería pasar á historia coma un xenocidio.

As mulleres sa MMM non queremos ser cómplices e denunciamos que co que se gasta en poucos días en armas e operacións militares poderían resolverse moitos problemas que afectan a vidas humanas sen que supoña ningunha ameaza a seguridade da UE. Antes de chegar ao punto de non retorno aínda é posible traballar por un desarme para o desenrolo. Pola transición de una economía de especulación e guerra a unha economía de desenrolo sustentábel e humana. Pola transición dende unha cultura de dominio e violencia a unha cultura de encontro, alianza e paz.

As mulleres da MMM, denunciamos que Turquía non é un país seguro para as solicitantes de asilo coma amosa o recente asasinato de mulleres activistas kurdas polo réxime de Erdogan, sendo moitas mulleres naquel país vítima de acoso e violencia por motivos políticos.

Según ACNUR o 60% das refuxiadas que están chegando a Europa actualmente son mulleres e menores de idade. Máis son elas as que teñen maior dificultade para acadar o dereito de asilo. A toda a súa terrible situación de desprazadas, debemos engadir a falla dunha perspectiva de xénero no dereito internacional que nega a muller como suxeito e, que dificilmente considera como persecución  moitas das violencias as que son sometidas consecuencia da guerra e os danos que se inflixen ás mulleres derivados da situación de guerra no seu país.

Recordamos que son as vítima máis castigadas  porque despois de abandonar o seu país de orixe por sufrir violencias, atopan violencias nos países de tránsito. Son sometidas a todo tipo de violencia sexual, violacións, trata para explotación sexual, etc. E cando chegan a un país da Unión Europea, atopan unhas fronteiras pechadas e continúa esa violencia.

A MMM demanda a acollida humanitaria en condicións de dignidade para as persoas e dereito de asilo para as desprazadas. Por unha Europa social de acollida.

Modificado o ( Domingo, 24 Abril 2016 18:32 )
 

NADA É O QUE PARECE

Correo-e Imprimir PDF

NADA É O QUE PARECE

Nada é o que parece, en esta que actualmente e supostamente non deixa durmir as e os gobernates da Unión Europea, ou en calquera outra situación masiva de desprazamentos forzados, buscando refuxio, dunha poboación cando o que está detrás é un capitalismo depredador, salvaxe ou un imperialismo colonizador, sexa no continente que sexa; pero en África a súa masa humana vale menos que nada; máis aínda é un estorbo para a acumulación de capital, nun momento en que se está reestruturando ante a baixada de beneficios nos países xeopolíticos máis ricos; polo que lle compre ampliar campo onde as materias primas sexan abundantes, sen explotar, e sen problemas cos gobernos títeres que as transnacionais e estados cómplices colocan para seguir producindo nesta voracidade de consumo, sen pararmos a pensar, a preguntarmos canta explotación, discriminación, violencia, sufrimento.... hai en cada produto que mercamos porque a todo nos acostumamos para poder vivir ben, asociando ese ben-estar con materialismo, con obxectos para o confort, dado que ter conciencia non é un valor en alza; pois provoca desgarros internos que te fan mudar ata a forma de ver o mundo sen precisar a televisión, nin outro medio de comunicación que aparentan ser os transmisores da realidade.

Nada é o que parece, cando as e os que gobernan esta grande Europa, chea de medos, de fronteiras invisibles, enchen a boca con palabras en defensa dos valores europeos e humanitarios en reunións con calefacción, viño e manxares; mentres de quen falan, coma se tales foxen mercadorías a devolver por defectuosas, viven en tendas de campaña a intemperie, cos pes na terra no barro, sen auga potable, sen alimento, sen mantas coas que poder quentarse nas baixas temperaturas, sen roupa apropiada; pois cando unha fuxe do terror das armas, das bombas non da tempo a levar todo que unha quisera, cando o camiño e lonxe e a carga pesada.

Nada é o que parece cando o patriarcado se asocia co capitalismo e, ante a falta de seguridade para mulleres e crianzas, os seus corpos serán a meirande parte das veces violado como parte dun botín. Outras veces, enganadas coa posibilidade de acadar o seu soño, de obter refuxio e servizos básicos en países supostamente seguros, veranse abocadas a intercambios sexuais. Tanta violencia sementa o medo, enfermidades, odio, pobreza, e retroalimenta o fundamentalismo. Esta violencia, sexa ela exercida por exércitos, milicias, empresas privadas de "seguridade", mafiosos do crime organizado, persoal das misións internacionais de pacificación ou os propios Estados, beneficia en última instancia a un sistema capitalista patriarcal, no que as mulleres son sempre as que máis sofren.

Nós as mulleres da Marcha Mundial das Mulleres denunciamos a resposta que a UE está dando ao desprazamento forzado de persoas, baseada no militarismo, no peche das fronteiras e no establecemento de cotas, e para rematar seguirá facendo que non ve o xenocidio do pobo kurdo por parte de Turquía a cambio do control, que está en contra da vontade de miles de cidadáns que nestes días toman as rúas para abrir as súas portas á persoas que escapan de Palestina, Siria, Libia, Iraq, Kurdistán e outros territorios da zona.

Facemos un chamado á solidariedade de todo o mundo, e reafirmamos que as persoas refuxiadas non son as nosas inimigas, senón as nosas irmás e irmáns, escapando de situacións de extrema violencia provocadas por un sistema inxusto.

Modificado o ( Domingo, 24 Abril 2016 17:46 )
 

Feminismo e Renda Básica Universal

Correo-e Imprimir PDF
Feminismo e Renda Básica Universal

“O problema da dominación de xénero é que a dependencia tradicional das mulleres non é unha interdependencia equitativa, é unha dependencia vital; é ontolóxica. Trátase entón de construir unha interdependencia equitativa” M. Lagarde

Comezamos cunha reflexión que atinxe a autosuficiencia das mulleres, entendida coma un principio básico para poder desenrolar a autonomía. A clave é que a autosuficiencia, entendida dende o punto de vista das necesidades, pasa por desenrolar mecanismos que faciliten a capacidade para satisfacer as necesidades propias. Estos mecanismos, nun sistema patriarcal, serán limitados pola propia natureza do sistema, máis a nosa loita debe estar enfocada a construír unha nova sociedade que se sustente na interdependencia equitativa, e mentres non sexa realidade, traballar por mellorar a capacidade crecente para satisfacer as necesidades vitais das mulleres.

As mulleres están discriminadas no capitalismo patriarcal, aínda que non teñan un traballo asalariado, non polo sistema produtivo que crea a división do traballo nen porque o traballo que fan no sexa importante, senón porque o traballo non é remunerado.

"No caso das mulleres, de algunha maneira este traballo é o máis importante porque crea ás persoas que traballan, xa que non podes facer coches se non tes quen os faga. Nós decimos que a cadea de montaxe empeza na cociña, no lavabo, nos nosos corpos. O capitalismo entendeu esto, posto que é o sistema de explotación que máis enfatizou a importancia do traballo. Así que ten moi claro que as mulleres son o suxeito produtivo máis importante, pero para manter esta produción da forma máis barata posible, este traballo fíxose invisible." Silvia Federici

Como afirma Silvia Federici, no capitalismo existe unha organización do traballo con dúas compoñentes: a produción de mercancías e a da forza de traballo para o mercado.
As mulleres levan a cabo a produción da forza de traballo, e a discriminación ven polo feito de que este traballo volveuse invisíbel. Así que o poder social que ten o traballador masculino (por moi limitado que sexa) debido a que cobra un soldo, é porque o seu traballo está recoñecido, non o teñen as mulleres.

Construír a autonomía das mulleres pasa por resignificar o traballo das mulleres como unha cuestión social -­e non só visibilizar este traballo sen que teña repercusión na orde social-­ e o que se obtén por ese traballo, como unha obriga de reparto da riqueza común da sociedade.

Dende o feminismo sempre se denunciou a caridade e o asistencialismo como algo nocivo para as mulleres, porque está baseada no recoñecemento da carencia permanente.

A participación no mundo do traballo asalariado é, neste sistema capitalista, a garantía de obter dereitos sociais e económicos, e polo tanto de obter acceso a pensións ou a protección pública cando non se conta con medios de vida. Delo derívase no momento actual o empeoramento xeralizado da calidade de vida das mulleres, e da incapacidade de solución dende as políticas reformistas do sistema.

Vivemos ademáis nun planeta con recursos limitados, que están parcialmente degradados e son decrecentes, onde a única posibilidade de xustiza é o reparto de riqueza. Esto obríganos a un exercicio de creatividade e responsabilidade, colocando no centro da sociedade outros obxectivos que substitúan a expansión dos beneficios, do crecemento económico ilimitado e do consumo. Loitar contra a pobreza é o mesmo que loitar contra o acaparamento de riqueza.

Debemos reivindicar o exercicio da solidariedade como un principio democrático, e polo tanto os dereitos derivados do reparto da riqueza social. E especialmente para os tempos de crise estructural que padecemos, onde a perspectiva de dependencia económica e discriminación vaise ver acrecentada, sendo abocadas cada vez máis, a realización de maiores xornadas de traballo non remuneradas.

Sen lugar a dúbida non será posíbel construír o feminismo sen rexeitar a apropiación da riqueza social que exerce o actual sistema patriarcal capitalista e sen artellar solucións baseadas no carácter social da produción de riqueza e da defensa dos bens comúns.
Neste aspecto a Renda Básica é o mecanismo para o exercicio real dos dereitos e a liberdade das mulleres, é un novo dereito baseado na dignidade e a equidade.

A demanda dunha RENDA BÁSICA consiste no dereito de toda ciudadá a perceber unha cantidade periódica para cubrir as súas necesidades materias, e sen ningunha contrapartida a cambio:

  • É individual, recíbea cada persoa. Esto evita o control e o gasto burocrático público.
  • É universal, onde a perceptora non ten que aportar ningunha contribución previa. Supón a contrapartida do seu dereito como ciudadá aos recursos naturais, ao coñecemento colectivo e a aplicación da súa capacidade creativa de traballo.
  • É incondicional, non se lle reclama nengunha contraprestación laboral a cambio e non fai distinción entre mulleres e homes (xénero), negros e brancos (raza)...
  • A cantidade que percibirá cada persoa será igual á considerada como umbral de pobreza; é aquela cuantía que permitirá satisfacer as necesidades materiais, evitando que as persoas continúen vivindo situacións de pobreza.

A RB non é unha proposta de modificación dos sistemas de protección social actuais, senón que a súa implantación ten que supor unha transformación social e política de gran alcance, afectando moi substancialmente a moitos aspectos da sociedade, tales como la distribución da renda, o sistema fiscal, o papel do traballo (asalariado, doméstico, voluntario) ou a participación cidadá na vida política.

Para o feminismo a Renda Básica pode ser beneficiosa á hora de recoñecer que máis aló do emprego necesitamos as tarefas de coidados para manter unhas condicións de vida axeitadas e saudabeis, colocando no centro do debate e acción política a vida con dignidade. Alén diso, a RB pode contribuir ao impulso dunha cultura política baseada na cooperación, no apoio mutuo e o recoñecemento que deben ter as necesidades humanas e os cuidados en calquera proxecto transformador e a participación activa das mulleres na sociedade .
Modificado o ( Xoves, 17 Marzo 2016 19:18 )
 
Páxina 1 de 7

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 30 convidados en liña