MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Novas

Reclamo o meu liderado, a miña terra e a miña liberdade

Correo-e Imprimir PDF
Reclamo o meu liderado, a miña terra e a miña liberdade

En agosto de 2016,intentouse un golpe de estado militar en Turquía. Ás poucas horas, tanques de armamento pesado e avións de ataque mataron ao redor de 260 persoas e feriron por centos. As forzas do Estado bombardearon moitas institucións públicas, incluído o Parlamento, e abriron fogo desde helicóptero sobre persoas civís. Este caos experimentado, de feito, séguese repetindo en Turquía desde a formación da Estado-nación ao longo dos últimos 200 anos.

A negación das verdades da sociedade e a política de aniquilación executadas por quen ten o poder presentan as causas fundamentais do seu caos. A política de negación e aniquilación experiméntanse como guerras, mortes, torturas, empobrecimiento, golpes de estado e fascismo na sociedade. Cando a posibilidade dunha vida en liberdade e dignidade diminúe, culminarán as resistencias, conflitos e guerras, onde as persoas que resisten teñen a última palabra na historia.

  Durante os últimos 40 anos, o líder do pobo Kurdo, Mr. Abdullah Öcalan, estivo librando unha loita pola nosa xente con tremenda lealdade e esforzo. A insistencia en non comprender o Proxecto República Democrática, a proposta actual desta loita, é a principal razón detrás do caos actual ao que está sometida Turquía. A pesar diso, por desgraza, tanto o Goberno como o Presidente, seguen mantendo un discurso baseado na aniquilación da loita do pobo Kurdo pola liberdade. Esta eclipse da razón mantén o escenario político no limiar dun proceso perpetuo de "mecánica do golpe''.

Mr. Abdullah Ocalan está cativo na prisión da illa de Imrali desde o 15 de febreiro de 1999. A partir do 5 de abril de 2015, reunións do Sr. Öcalan cos seus avogados, membros da familia ou cos membros da delegación que levan a cabo as negociacións de paz, non foron permitidas. O que pasou na illa de Imrali a noite do golpe, e a razón detrás da prohibición das visitas non se fixeron públicas.

  Declaracións do autogoberno democrático nas provincias e distritos de maioría Kurda recibiron resposta con crueldade. Miles de persoas perderon a vida, persoas civís desarmadas foron queimadas vivas, mesmo cadáveres foron torturados. Centos de miles de KurdXs foron desplazadxs unha vez máis e quedáronse sen fogar. Miles de hectáreas de bosques, xardíns e plantacións foron queimadas polas operacións militares. Incluso os rexistros oficiais non podían ocultar o simple feito de que ao redor dun millón e medio de persoas víronse afectadas polos toques de queda.

  Os 67 toques de queda que se lanzaron ata agora nos 23 distritos de 8 provincias sumaron 1631 días en total. As políticas de guerra especiais implementados polo Goberno do AKP entre as datas 5 de xuño o ano 2015 e 13 de agosto de 2016, cobráronse a vida de 1.539 persoas, incluíndo 117 nenos e 113 mulleres. Esta cifra alcanza as 1799 cando se inclúen aquellxs que perderon a vida durante o golpe.

  Miles de persoas, incluíndo aos políticos e alcaldes electos, foron tomados baixo custodia, detidos ou despedidos dos seus cargos. Eles trataron de silenciar á prensa libre a través da represión e a censura; discursos do odio fixéronse explícitos e públicos. As prisións seguiron sendo espazos controlados polo estado onde violacións dos dereitos humanos vívense no máis alto nivel. En resumo, a través do uso de inimizade cara aos KurdXs, o terreo foi preparado para o florecemento de poderes escuros e señores da guerra.

  Por estas razóns, chamamos a nosa campaña, ''EU RECLAMO O meu LIDERADO, A miña TERRA E A miña LIBERDADE '' para identificar a nosa loita neste momento particular da historia. A única verdade que todas as persoas oprimidas necesitan, incluíndo ás mulleres, KurdXs, TurcXs, Persoas de Laz, AsiriXs, ArmeniXs, persoas de diferentes crenzas e culturas, é a vida democrática e a liberdade. O noso chamado é a todas as organizacións de mulleres e individuais, en particular en Turquía: '' Imos construír e florecer unha fronte democrática por un sistema libre xuntas! ''

  Nós, como mulleres, facemos un chamamento e cremos que:

  • As negociacións co líder do pobo Kurdo, Mr. Abdullah Öcalan, deben reiniciarse baixo as condicións de liberdade, non na illa de Imrali. Non hai que esquecer que os enfrontamentos e resolucións entre os sistemas de liberdade e escravitude están representados na persoa de líderes. Calquera ameaza ou agravio dirixido contra a saúde e a seguridade do Sr. Ocalan diríxese fundamentalmente contra da relación entre o pobo Kurdo e Turco. Na persoa do Sr. Abdullah Öcalan, estamos na última curva e o último punto histórico para declarar publicamente as decisións relacionadas co futuro dos nosos respectivos pobos.

      Esiximos o envío inmediato dunha delegación á illa de Imrali. E mediante medidas e métodos para unha resolución democrática, nós incrementamos a nosa loita pola '' Liberdade de Ocalan '' como a condición principal para a resolución de todas as cuestións.

  • Saudamos á resistencia sen precedentes das mulleres Kurdas, que grito, ''Nunca imos deixar esta terra de novo'', en contra da política de desprazamento, o refugallo e o despoboamento nas provincias e cidades destruídas polo Goberno do AKP

      Co noso lema, '' A súa Warek Welatek '', convidamos a todas as mulleres á solidariedade para a reconstrución das nosas cidades destruídas e poñer a nosa vida en común. Nós somos as que reconstruímos as nosas casas, rúas, pobos e cidades.

  No marco da nosa campaña, imos organizar reunións de vecinxs, paneis, concentracións, sentadas de protesta para as campañas de paz e de axuda, ademais de participar directamente nos traballos de reconstrución.

Modificado o ( Martes, 13 Setembro 2016 17:40 )
 

Orgullo 2016: Todos os desexos, todos os dereitos

Correo-e Imprimir PDF

As diferentes coordenadoras locais da Marcha Mundial das Mulleres en Galiza co-organizan, colaboran e participan de diferentes actividades do Orgullo neste 2016:

Vigo

Ferrolterra

Ourense

 

A LGTBIQfobia mata, a islamofobia remata

Correo-e Imprimir PDF

Onte houbo unha matanza LGTBIfóbica en Orlando na que, máis unha vez, ponse de manifesto a faciana máis sádica e cruel do heteropatriarcado. Máis de 50 mortas e preto de 60 feridas que foron acorraladas e acribilladas polo simple feito de participar nunha festa do Orgullo no bar de ambiente 'Pulse'. Unha violencia homofóbica, lesbofóbica, bifóbica e transfóbica que pretende barrer a sexodiversidade dos nosos pobos.

Nós, feministas internacionalistas, ben sabemos o urxente que é afondar no internacionalismo, a solidariedade e a contrainformación. Temos que rachar co bloqueo informativo e derrubar a islamofobia que é empregada como arma de destrución masiva. Porque o Islam non é violencia, o xihadismo sí.

En moitas ocasións os medios de comunicación de masas banalizan e polarizan os discursos e os debates en torno ás violencias que sufrimos as persoas sexodiversas. Non estamos ante un choque de relixións ou de de civilizacións, estamos ante as consecuencias dramáticas das guerras imperialistas e a materialización dos discursos do odio. O odio duns fronte ao odio doutros, todos vinculados por intereses comúns. ¿Que diferencia hai entre a LGTBIfobia de Donald Trump ou Erdogan? A LGTBIfobia do Estado turco dase a man coa LGTBfobia máis cerril dos EEUU.

As nosas compañeiras sexodiversas de Siria, Kurdistán, Turquía ou Afganistán levan máis de tres anos tentando escapar da LGTBIfobia e o fundamentalismo relixioso que ocupa os seus pobos. Odio cara as persoas LGTBI que foi exportado polos intereses xeoestratéxicos de Occidente, sempre co apoio da OTAN e o gran capital.

  • ¿Cantos gais foron lanzados dende as azoteas na Siria ocupada cos ollos ven/***/dados e as mans atadas á espalda?

  • ¿Cantas xadizíes foron secuestradas víctimas do mercado sexual patrocinado polo DAESH?

  • ¿Cantas kurdas lésbicas ou bisexuais son torturadas nas comisarías turcas?>

  • ¿Cantas persoas LGTBI quedaron nas fronteiras sen posibilidade de tramitar un asilo ou denunciar casos de tortura en orixe polas políticas da UE?

Os discursos de odio están no cerne do sistema capitalista, que os empega a vontade para os seus intereses económicos e de control social onde a disidencia é sempre perseguida, sobre todo aquela que desmonta as estruturas xerárquicas do patriarcado escollendo outros modelos de relación e vida, libres e diversos.

Estamos ante unha campaña permanente de invisibilización e criminalización: da unión entre a LGBTQIFobia e o racismo nacen discursos como o que hoxe espallan os grandes medios por todo o planeta, ou discursos que falan das agresións só cando se cometen en lugares nos que hai interese político en sinalar: ben polo control dos seus recursos, ben pola necesidade de exercer presión internacional para condicionar as políticas públicas.

Negámonos a graduar o noso rexeitamento ás violencias que sufrimos. Aas asasinadas de Orlando, Florida, convócannos porque por desgracia non temos capacidade de estar cada día na rúa mas teñen para nós o mesmo valor que as compañeiras asasinadas en Arabia Saudí, Afganistán, Libia, Turquía, Colombia, México, Ucrania, Curdistán, Rusia ou Francia.

E non só: tamén rexeitamos os diferentes tipos de violencias e discursos de odio que padecemos aquí mesmo, en Galiza, en Ourense, onde tamén vivimos e sufrimos agresións LGBTQIFóbicas. O 70% dos delitos de odio no noso país son pola orientación ou identidade sexual da vítima, seguidos do racismo.

Negámonos a que o discurso racista sexa empregado para condicionar á sociedade por intereses económicos e políticos, ignorando os efectos que sobre a vida de todas ten construír discursos de odio nos que sempre somos nós: as lésbicas, gais, transexuais, mulleres, migrantes, exilaidas ou obreiras as sinaladas.

Reclamamos para nós e para todas, en todo o planeta, unha vida sen violencia, sen agresións e sen odio que desmonte a lóxica heteropatriarcal que nos xerarquiza en función dos nosos desexos.

Todos os desexos, todos os dereitos!

 

Todas somos Laura Bugalho

Correo-e Imprimir PDF

Todas somos Laura Bugalho

Laura Bugalho é activista transfeminista, muller comprometida coas causas xustas, incansábel defensora e loitadora polos dereitos das persoas migrantes, símbolo de loitas sociais, defensora dos dereitos das traballadoras. Laura Bugalho é compañeira feminista.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres queremos amosar todo o noso apoio e sororidade con Laura Bugalho e denunciar a súa persecución xudicial. Partillamos con ela a defensa de que ningún ser humano no planeta é ilegal e que os dereitos son para tod@s ou non son, ese compromiso inquebrantábel coa loita por un mundo xusto sen capitalismo e patriarcado no que sermos libres e felices.

Defender ás persoas migrantes non é delito, non pode selo ademáis nun mundo no que todas somas migrantes nun sistema de dominación e explotación que nos exilia dos nosos corpos e das nosas vidas.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres reclamamos a absolución de Laura Bugalho e a súa liberdade sen cargos.

O movemento feminista galego en toda a súa diversidade é espazo de encontro e Laura Bugalho foi sempre compañeira de encontros e loitas para todas nós. Hoxe ela pasa por un momento complicado e nós queremos acompañala. Porque se ser feminista, obreira, migrante ou muller é delito, terán que vir por todas nós. Porque todas somos Laura Bugalho.

 

Coordenadora Nacional da Marcha Mundial das Mulleres
xuño de 2016

 

Seguiremos en Marcha, ata que Laura e todas, sexamos libres!!!

 
Páxina 2 de 24

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 19 convidados en liña