MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Novas

Feminismo e Renda Básica Universal

Correo-e Imprimir PDF
Feminismo e Renda Básica Universal

“O problema da dominación de xénero é que a dependencia tradicional das mulleres non é unha interdependencia equitativa, é unha dependencia vital; é ontolóxica. Trátase entón de construir unha interdependencia equitativa” M. Lagarde

Comezamos cunha reflexión que atinxe a autosuficiencia das mulleres, entendida coma un principio básico para poder desenrolar a autonomía. A clave é que a autosuficiencia, entendida dende o punto de vista das necesidades, pasa por desenrolar mecanismos que faciliten a capacidade para satisfacer as necesidades propias. Estos mecanismos, nun sistema patriarcal, serán limitados pola propia natureza do sistema, máis a nosa loita debe estar enfocada a construír unha nova sociedade que se sustente na interdependencia equitativa, e mentres non sexa realidade, traballar por mellorar a capacidade crecente para satisfacer as necesidades vitais das mulleres.

As mulleres están discriminadas no capitalismo patriarcal, aínda que non teñan un traballo asalariado, non polo sistema produtivo que crea a división do traballo nen porque o traballo que fan no sexa importante, senón porque o traballo non é remunerado.

"No caso das mulleres, de algunha maneira este traballo é o máis importante porque crea ás persoas que traballan, xa que non podes facer coches se non tes quen os faga. Nós decimos que a cadea de montaxe empeza na cociña, no lavabo, nos nosos corpos. O capitalismo entendeu esto, posto que é o sistema de explotación que máis enfatizou a importancia do traballo. Así que ten moi claro que as mulleres son o suxeito produtivo máis importante, pero para manter esta produción da forma máis barata posible, este traballo fíxose invisible." Silvia Federici

Como afirma Silvia Federici, no capitalismo existe unha organización do traballo con dúas compoñentes: a produción de mercancías e a da forza de traballo para o mercado.
As mulleres levan a cabo a produción da forza de traballo, e a discriminación ven polo feito de que este traballo volveuse invisíbel. Así que o poder social que ten o traballador masculino (por moi limitado que sexa) debido a que cobra un soldo, é porque o seu traballo está recoñecido, non o teñen as mulleres.

Construír a autonomía das mulleres pasa por resignificar o traballo das mulleres como unha cuestión social -­e non só visibilizar este traballo sen que teña repercusión na orde social-­ e o que se obtén por ese traballo, como unha obriga de reparto da riqueza común da sociedade.

Dende o feminismo sempre se denunciou a caridade e o asistencialismo como algo nocivo para as mulleres, porque está baseada no recoñecemento da carencia permanente.

A participación no mundo do traballo asalariado é, neste sistema capitalista, a garantía de obter dereitos sociais e económicos, e polo tanto de obter acceso a pensións ou a protección pública cando non se conta con medios de vida. Delo derívase no momento actual o empeoramento xeralizado da calidade de vida das mulleres, e da incapacidade de solución dende as políticas reformistas do sistema.

Vivemos ademáis nun planeta con recursos limitados, que están parcialmente degradados e son decrecentes, onde a única posibilidade de xustiza é o reparto de riqueza. Esto obríganos a un exercicio de creatividade e responsabilidade, colocando no centro da sociedade outros obxectivos que substitúan a expansión dos beneficios, do crecemento económico ilimitado e do consumo. Loitar contra a pobreza é o mesmo que loitar contra o acaparamento de riqueza.

Debemos reivindicar o exercicio da solidariedade como un principio democrático, e polo tanto os dereitos derivados do reparto da riqueza social. E especialmente para os tempos de crise estructural que padecemos, onde a perspectiva de dependencia económica e discriminación vaise ver acrecentada, sendo abocadas cada vez máis, a realización de maiores xornadas de traballo non remuneradas.

Sen lugar a dúbida non será posíbel construír o feminismo sen rexeitar a apropiación da riqueza social que exerce o actual sistema patriarcal capitalista e sen artellar solucións baseadas no carácter social da produción de riqueza e da defensa dos bens comúns.
Neste aspecto a Renda Básica é o mecanismo para o exercicio real dos dereitos e a liberdade das mulleres, é un novo dereito baseado na dignidade e a equidade.

A demanda dunha RENDA BÁSICA consiste no dereito de toda ciudadá a perceber unha cantidade periódica para cubrir as súas necesidades materias, e sen ningunha contrapartida a cambio:

  • É individual, recíbea cada persoa. Esto evita o control e o gasto burocrático público.
  • É universal, onde a perceptora non ten que aportar ningunha contribución previa. Supón a contrapartida do seu dereito como ciudadá aos recursos naturais, ao coñecemento colectivo e a aplicación da súa capacidade creativa de traballo.
  • É incondicional, non se lle reclama nengunha contraprestación laboral a cambio e non fai distinción entre mulleres e homes (xénero), negros e brancos (raza)...
  • A cantidade que percibirá cada persoa será igual á considerada como umbral de pobreza; é aquela cuantía que permitirá satisfacer as necesidades materiais, evitando que as persoas continúen vivindo situacións de pobreza.

A RB non é unha proposta de modificación dos sistemas de protección social actuais, senón que a súa implantación ten que supor unha transformación social e política de gran alcance, afectando moi substancialmente a moitos aspectos da sociedade, tales como la distribución da renda, o sistema fiscal, o papel do traballo (asalariado, doméstico, voluntario) ou a participación cidadá na vida política.

Para o feminismo a Renda Básica pode ser beneficiosa á hora de recoñecer que máis aló do emprego necesitamos as tarefas de coidados para manter unhas condicións de vida axeitadas e saudabeis, colocando no centro do debate e acción política a vida con dignidade. Alén diso, a RB pode contribuir ao impulso dunha cultura política baseada na cooperación, no apoio mutuo e o recoñecemento que deben ter as necesidades humanas e os cuidados en calquera proxecto transformador e a participación activa das mulleres na sociedade .
Modificado o ( Xoves, 17 Marzo 2016 19:18 )
 

14 de febreiro - Que é o amor romántico?

Correo-e Imprimir PDF

14 de febreiro

Que é o amor romántico?

O amor romántico é un modelo de amor que fundamenta o matrimonio monogámico e as relacións de parella estábeis nas culturas modernas, principalmente nas occidentais.

O amor romántico é o amor idealizado, predestinado, considerado como un sentimento único, diferente e superior a calquera outro sentimento, desexo ou modelo de vida ou de de amor. É ese amor que aínda que combinando o desexo emocional e sexual, otorga máis valor ás emocións que ao pracer.

O amor romántico é o amor que se comercializa no cine e na televisión, o que é aprobado pola igrexa, o que promoven os bancos. Un amor disfrazado de letras de cancións e relatos novelados que pretenden una vez completamente anestesiado, embriagado por toda clase de cheiros, sabores e demáis expectativas, trasladarte a un mundo ficticio, fantástico, utópico por irreal, que conduce á frustración, ao fracaso afectivo, á soidade e á mentira. É dicir, a vivir exactamente o contrario do que te contaran, ao que tanto aspirabas, iso que tan ben planificaras.

O amor romántico é un prometido antes mesmo do seu inicio, exclusivo, condicionado, incondicional, limitador, anulador, doloroso: quen non sufriu por amor, que parece que si non sofres non amas!. É un amor pobre, amargo, triste, traidor, un sentimento capaz de facerte sentir o ser máis infeliz do planeta.

O amor romántico é ese amor violento, intolerante, ciumento, inxusto, egoísta, represivo, que somete as mulleres aos desexos, praceres e necesidades dos homes. É o amor patriarcal, marcado polo machismo dende que nacemos. Un amor fabricado que educa ás mulleres e algúns homes como persoas indefensas incapaces de valerse por si mesmas, facéndoo nos crer que necesitamos a alguén sempre perto para poder ser felices.

O amor romántico é un amor obrigatorio, obrigado por nós e por terceiras. É ese amor tramposo que se antepón a calquera outro valor, que cre estar por riba de calquera outra cousa, é o amor sumiso e á vez abusivo, sen escrúpulos sempre e cando eu me saia coa miña e sen que se note. É un conxunto de mitos e de contos que lonxe de ensinarnos a amarnos, maltrátanos.

E pensaredes, que amando somos felices tamén. Pois trátase diso, de esquecer, de deixar atrás cánons, estereotipos e contos que nos fan felices por momentos e a algunhas nin sequera iso, e entregarse á verdade de cada unha para así poder amar libremente como cada persoa desexe, como cada persoa é e como cada persoa decida expresarse.

O amor, o amor de verdade, para ser amor, e para ser verdade, só poderá ser libre e gratuíto, non pode custarnos nada, nin feridas, nin a vida, nin a felicidade.

Campaña da Marcha Mundial das Mulleres neste 14F

Modificado o ( Sábado, 13 Febreiro 2016 01:01 )
 

Resposta nas rúas ante un novo feminicidio

Correo-e Imprimir PDF

Espertamos cunha muller asasinada polo seu compañeiro en Becerreá, outro brutal crime machista que nos trae a violencia diaria ao primeiro plano golpeando coa forza desgarradora que a violencia bate nas mulleres. Voltamos convocarnos para saír á rúa este sábado a reclamar vidas libres de violencias, de todas as violencias. Porque só así deixaremos de espertar estremecidas cada vez que unha de nós (todas) é asasinada.

CONCENTRACIÓNS SÁBADO 23 FEBREIRO ÁS 20 HORAS:
  • Vigo, no Marco
  • Lugo, na Praza do Concello
  • A Coruña, no Obelisco.
  • Compostela, na Praza 8 de marzo /Porta do Camiño.
  • Ferrol, na Praza do Concello.
  • Ourense, Castañeira (Subdelegación do Goberno).
  • Pontevedra, diante da Audiencia Provincial, R/ Rosalía de Castro.
  • O Carballiño, na Praza Maior
  • Vilalba, na Praza da Constitución
  • Val Miñor, no Parque Ramallosa (ás 18 horas)

 

 

 

En sororidade coas compañeiras Kurdas, contra os crimes do estado Turco

Correo-e Imprimir PDF

O 8 de xaneiro de 2016 realizouse o funeral de tres loitadoras e compañeiras, Pakize Nayir, Fatma Uyar e Sêve Demir, asasinadas polas forzas de seguridade do goberno turco o 4 de xaneiro en Silopi.

Nós, da Marcha Mundial das Mulleres sentímonos en particular moi golpeadas por este crime.Unha delas, Séve Demir, coordinou os eventos de lanzamento dá 4ª acción internacional da Marcha Mundial das Mulleres en Nusaybin.

Como parte da acción internacional, a Caravana feminista europea foi lanzada no territorio kurdo, estivemos no interior da Turquía para apoiar e reforzar ás mulleres kurdas na súa loita pola autonomía e autodeterminación sobre os seus corpos e os seus territorios. Tamén dando visibilidade ás alternativas construídas pola resistencia das mulleres ao sistema capitalista, colonial e patriarcal.

Para denunciar este asasinato político chamamos a toda a cidadanía a protestar fronte ao Consulado de Turquía na Coruña (Linares Rivas, 6) este xoves 21 ás 20h.

cartaz21xkurdas.png

E en Ourense:

kurdistan.png

Modificado o ( Mércores, 20 Xaneiro 2016 20:38 )
 
Páxina 4 de 25

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 12 convidados en liña