MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Novas

A loita é entre o capital e a vida

Correo-e Imprimir PDF

17 de outubro día mundial

para a ERRADICACIÓN da POBREZA

A pobreza extrema afecta a 767 millóns de persoas no mundo. É unha cifra inhumana, inmensa, intolerable... mais isto resulta aínda máis infame cando vemos que as 8 persoas máis ricas do mundo teñen tantos cartos como case a metade da poboación mundial. Estes son datos que indignan e que nos mostran o demente e descarnado do sistema capitalista. O sistema que nos goberna. O sistema que nos alecciona en que as alternativas ou cuestionamentos contra él son utopía. O sistema que emprega a pobreza como combustible para funcionar, porque para uns ser moi ricos, outrxs teñen, por forza, que ser moi pobres.

Dende a economía capitalista manéxanse cifras macroeconómicas de PIB, balanzas de pago... que pouco ou nada teñen que ver coa calidade de vida real do groso da poboación senón coa fartura de grandes empresas, que crean desequilibrios inxustos entre países que espolian e países que son roubados, que invisibilizan o traballo dos coidados e das redes humanas que fan posible que o mundo da economía real poida funcionar e cubrir as carencias nas que desembocan os seus “axustes”.

Nestas cifras da pobreza, un 60% son mulleres ou nenas. A pobreza ten nome de muller. Pese a que colaboramos igual que os homes na creación de riqueza, no reparto desta somos marxinadas. Os nosos traballos son os máis precarios, os menos dignificados e o traballo dos coidados, que asumimos maioritariamente, é invisibizado e súmase en moitos casos nunha dobre xornada. Colaboramos pois dobremente nesa riqueza da que moitas non nos beneficiamos.

Falamos da pobreza dos países do Sur que nutren co roubo dos seus recursos o consumismo obsceno de occidente e reivindicamos o reparto xusto, o dereito a soberanía alimentaria dos pobos e o fin da cobiza imperialista. Falamos tamén da pobreza nos países enriquecidos. Na Galiza, pese a que nos inundan os discursos de recuperación económica, o ano 2017 pechou con case un 18% da poboación galega en risco de pobreza. O opio do consumo e o individualismo fainos crer que nos sitúan no lado dxs privilexiadxs, cando nunca elxs pensaron compartilo connosco. Estamos nun mundo que deciden as elites económicas no que apenas somos xs extrxs da película.

A pobreza é algo que se herda, é algo condicionado polo lugar onde naces, polo sexo, pola cor da pel, e por moitos factores que discriminan e marcan barreiras claras nas oportunidades. Son falsos os mantras do mercado de que o esforzo se remunera e xs que quedan fora do reparto é porque non producen nada: os traballos máis duros, a explotación e os abusos son anexos da vulnerabilidade económica. Na nosa sociedade ademais, aumenta cada día a cantidade de persoas con traballo en situación de pobreza. O deterioro do mercado laboral é crecente, a precariedade, temporalidade e condicións inxustas aumentan. O que autodenominan progreso e “crecemento” depredan o noso medio ambiente, asolagando vieiros de non retorno. O mercado é insaciable e todo beneficio lle resulta suficiente.

O capitalismo e o patriarcado precisan da pobreza, precisan da desigualdade, precisan da inxustiza para existir. Son contrarios a unha vida digna. O beneficio social non o miden os cartos. Por todo isto, temos que reformular as regras económicas e reapropiarnos do noso dereito a unha vida digna e reivindicar o noso espazo neste mundo que nos debe pertencer por igual a todxs.

#anticapitalistas #feminismoParaVivir

As mulleres da Coordenadora local de Vigo da Marcha Mundial das Mulleres, sairemos a rúa con dúas accións:

-16 de outubro- Vestiremos as estatuas da cidade para amosar que a pobreza ten nome de muller. Que creamos riqueza e queremos que reflicte nas nosas vidas.

Se queres participar con nós, achegate a Casa das Mulleres na rúa Romil, 20. Estaremos dende ás 18:00h. ate 21:00h. para preparación e recoller material que utilizaremos na acción

-17 de outubro día mundial para a erradicación da pobreza- Colocaremos siluetas de muller polo paseo peonil do Calvario ás 19:00h.

O capitalismo e o patriarcado precisan da pobreza, precisan da desigualdade, precisan da inxustiza para existir. Amosaremos a realidade das mulleres e crianzas na Galiza:

-Condicións laborais piores, salarios baixos, temporalidade, fenda de pensións, vivenda inaccesible, pobreza enerxética, depredación do territorio, apropiación dos nosos corpos como mercadorias..

Participa con nós!!
Na tua man tamén está denunciar este sitema capitalista heteropatriarcal

Modificado o ( Sábado, 13 Outubro 2018 14:26 )
 

23 Setembro DÍA CONTRA A EXPLOTACIÓN SEXUAL E TRÁFICO DE MULLERES E NENXS

Correo-e Imprimir PDF

[ 23 Setembro ] DÍA CONTRA A EXPLOTACIÓN SEXUAL E TRÁFICO DE MULLERES E NENXS

No mundo, a abolición da escravitude, data de principios do século XX. Sen embargo, a trata de persoas no mundo sigue sendo un negocio moi rendíbel e sófrena principalmente ás mulleres e nenas, nun 80%, sendo maiormente para a explotación sexual.

No século XXI, nos países que se autoproclaman no mundo como exemplo de democracia,dereitos da cidadanía… seguen existindo escravas explotadas sexualmente. Non de xeito escondido ou soterrado, senón diante dos nosos ollos nas rúas, en pisos, ou en clubs nas estradas. Algo tan inmundo e desapiadado convive connosco sen límites nas nosas cidades e vilas. A sociedade e as administracións toleran esta situación e miran cara outro lado, actuando só cando a súa presencia é molesta ou a exhibición é demasiado evidente, reprimindo na maior parte dos casos ás vítimas e sen menoscabar os privilexios dos opresores.

O estado español é o primeiro consumidor europeo de prostitución, sendo consumidores un 39% de homes. Este porcentaxe non é inocente, queremos poñer o foco nos consumidores, nos que antepoñen os seus desexos a toda ética, nos que asumen que as mulleres están no mundo para o seu servizo. Cando falamos de prostitución ou de trata, os que demandan, os que alimentan este negocio inxente, fican nun cómodo segundo plano, exentos de toda responsabilidade. Son homes cos que convivimos, pais, fillos, veciños, amigos… e sen a súa demanda este comercio inhumano non existiría.

Dende colectivos feministas e de loita contra esta lacra levase reivindicando dende hai anos unha lei integral para as vítimas de trata e unha maior protección e dotación de medios para as prostituídas. Que non sexan precisas denuncias previas das vítimas para as actuacións, que estas teñan unha maior seguridade e protección para elas e as súas familias, alternativas e programas de axuda... Na realidade asistimos a escasas e mornas actuacións contra redes e proxenetas, á frecuente connivencia de poderes públicos cos propios proxenetas e a vítimas totalmente desprotexidas á vista de todo o mundo. Repetimos, non están agochadas, están a vista de todo o mundo.

Como sociedade, cómpre unha resposta urxente e sen físgoas contra este mercado escravista e misóxino: Esixir que se actúe e lexisle con contundencia contra algo que non podemos aceptar e normalizar no noso entorno.

Modificado o ( Martes, 18 Setembro 2018 14:21 )
 

Feminismo de base para mudalo todo

Correo-e Imprimir PDF

 

Pacto de Estado: a favor da loita contra a violencia mais contra acordos de partidos sen debate no feminismo de base.


O movemento feminista do Estado Español comezou o pasado ano a presionar a institucións e partidos para que a violencia contra as mulleres fose cuestión prioritaria da axenda política. Nese marco de mobilizacións naceu o chamado “Pacto de Estado” que acabou convertido nun arranxo coa dereita (PP e Ciudadanos) que limita a axenda feminista e o debate aberto polos movementos feministas a unha mera cuestión orzamentaria e institucional que ademáis é de mínimos no ámbito da educación, prioritario para nós.

Dende a Marcha Mundial das Mulleres defendemos o traballo na fronte institucional para garantir leis e políticas públicas que den resposta ás nosas demandas sociais e políticas mas non asumimos a axenda institucional marcada polos acordos entre partidos como a nosa axenda prioritaria.

O movemento feminista abriu debates de fondo que agora intentan ser pechados nun debate orzamentario dun acordo que se pediu con boas intencións e acabou servindo para que un goberno da dereita reaccionario e adicado estos anos a combater os dereitos das mulleres tirase unha foto e conseguise un “acordo histórico” que en pouco ou nada fixo avanzar os nosos dereitos.

As mulleres galegas, ademáis, conseguimos grazas á organización do noso movemento feminista, lexislacións máis avanzadas que as que hoxe se plantexan no “Pacto de Estado” e negámonos a dar pasos atrás e rebaixar as demandas do feminismo para dar cabida á dereita nun acordo que naceu sen orzamento e co compromiso de cumplimento de quen non cumple nen sequer as leis que xa temos en marcha. Un acordo que contempla 200 millóns de euros ao ano para a loita contra as violencias cun goberno estatal que invirte 7.000 en políticas militares.

Case un ano despóis de rubricar un acordo partidario, no que non houbo ningún mecanismo para o debate de base e as aportacións dos diferentes movementos feministas, faise máis evidente que nunca que asinar un “Pacto de Estado” coa dereita machista que rebaixa continuamento os orzamentos para a igualdade só podía ter un resultado: o fracaso. Mas ese fracaso é de quen asina o acordo non dun movemento feminista cada día máis mobilizado e activo que reclama unha transformación radical do sistema e non apenas pactar coa dereita un marco estrutural da violencia que rebaixa as nosas aspiracións.

A coordenadora galega da Marcha Mundial das Mulleres quer lembrar tamén que grazas á loita feminista no noso país temos unha lexislación (Lei 11/2007, do 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero) que recoñece a violencia machista fóra do fogar e da parella e a diversidade de violencias que existen, cousa que non fai o “Pacto de Estado”. Ou que separa o proceso xudicial e de denuncia das prestacións e servizos para as mulleres que sufren violencia e mesmo o recoñecemento das violacións e a violencia sexual como violencias machistas algo que tampouco se dá no “Pacto de Estado”. A lei galega xa contempla a formación para as profesionais da xustiza que hoxe tanto se reclama a nivel estatal.

Para as mulleres galegas “O Pacto de Estado” esixe pouco da Xunta de Galiza, que é quen ten a responsabilidade e as competencias en materia de igualdade e un actor principal imprescindíbel para a loita polos dereitos das mulleres e contra as violencias que sufrimos e que debe asumir máis responsabilidade da que lle outorga este acordo estatal.

As mulleres galegas temos un marco político e legal que ten unha situación de partida mellor que a estatal e é nese camiño que debemos continuar avanzando, mobilizándonos e reclamando. Solidarias co resto do estado mas non permitindo que os acordos globais coa dereita nos fagan dar pasos atrás ou nos impoñan unha axenda que hoxe non é a nosa. Precisamos máis orzamento para as políticas de igualdade e para que se cumplan as leis, e por iso cremos imprescindíbel que o debate lexislativo se centre na lei galega e na necesidade do seu cumplimento, un marco avanzado que, de terse cumplido, incluiría xa grande parte das medidas agora pactadas no estado.

Chamamos a construír un debate de base nas nosas localidades e no noso país en torno desta e doutras cuestións e a construír unha axenda propia froito desas reflexións coletivas e análises das nosas condicións de vida e do marco político, social e lexislativo que xa temos acadado e no que aínda resta tanto por mellorar.

Modificado o ( Domingo, 01 Xullo 2018 14:41 )
 

DIVERSAS E ORGULLOSAS. ORGULLO LGTBIQ+

Correo-e Imprimir PDF

DIVERSAS E ORGULLOSAS. ORGULLO LGTBIQ+

Un ano mais, dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos apoiar o día do orgullo LGTBIQ+ .

É preciso reivindicar neste día, como no 1969 se fixo en Stonewall en Nova York, e en tantos outros lugares se fai todos os días, como o día do orgullo: orgullo das diversas afectividades, orgullo da diversidade de corpos e sexualidades. Porque aínda que a sociedade heteropatriarcal impón con violencia, invisibilización e discriminación un só xeito de ser e sentir, dentro de nós ondea unha bandeira de seis cores que nos inspira liberdade e emponderamento.

O colectivo de lesbianas, gais, transexuais, bisexuais e Intersexuais segue a sufrir en todos os países do mundo distintos grados de acoso, violencia, discrimación e censura. En sociedades que se autodenominan libres, seguen a prender mensaxes de odio cara sexualidades ou identidades diferentes das que marca a norma heteropatriarcal. Asistimos a suicidios de persoas que non soportan a opresión a que as somete a sociedade, que coa súa intolerancia comete verdadeiros asasinatos sociais.

Seguimos en pé nesta loita por acadar dereitos básicos que se reflicten nas escolas, nos ámbitos laboráis, nas institucións, nas rúas... e que afectan a todos os ámbitos da vida das persoas. Ser parte do colectivo LGTBIQ+ segue a ser delito en moitos países do mundo e aínda que non estea prohibido nun papel segue a ser silenciado e discriminado nas sociedades que presumen de progresismo. A relixión, moi presente no noso sistema educativo, reprime e estigmatiza as sexualidades e afectos libres e diversas, por iso reivindicamos unha educación laica e que inclúa de xeito transversal contidos feministas educar axeitadamente na diversidade e no respecto as orientacións afectivo-sexuais e identidades de xénero das nen@s.

Parécenos que as escolas son unha ferramenta fundamental de transformación desta situación e dende as que debemos traballar valores igualitarios e integradores. Mais os continuos acosos que sofren menores nos colexios e institutos reflicten con grande crueza que neste ámbito non se está a educar axeitadamente na diversidade e no respecto as orientacións afectivo-sexuais e identidades de xénero das nen@s. Sendo un inferno para el@s un entorno que debería servir para reforzar a súa personalidade e formación. Por iso denunciamos reformas educativas que buscan unha maior presenza das relixións nas escolas e que promoven sociedades máis insolidarias e reaccionarias.

A loita contra a homofobia, lesbofobia, e transfobia debe extenderse a todos os eidos da sociedade: educación, familia, política, medios de comunicación... para rematar coa terrible inxustiza de ver mermados os teus dereitos como persoa, ser rexeitad@ ou incluso agredid@ por algo propio da túa liberdade persoal. Reivindiquemos, pois, este día, como un día de loita, mais tamén, como un día de orgullo e dignificación da diversidade afectivo-sexual, das diferentes indentidades de xénero e sexuais e da estrutura familiar escollida libremente.

Por todo isto, convidámoste a participar nas actividades organizadas pola Asociación Nós Mesmas en Vigo co gallo da celebración deste día e desfrutar de proxeccións, obradoiros, exposicións, música e poesía nos días do 19 ata o 28 de xuño.

#feminismo #LGBTQI #diversidade #dereitos #activismo #reivindicación#festa

Un ano máis chega o día do ORGULLO LGTBIQ, con unha programación ampla, para festexar a diversidade, que a felicidade acádase vivindo como se sente, amándose de xeito libre, relacionándose sen tabús e formando a familia que se soña. Máis é un traballo diario de denuncia, reivindicación, concienciación, visibilidade, de mudar un sistema que presupón que todXs somos heterosexuais, como o veñen facendo as compañeiras da  Aso Nosmesmas.

Parabéns!!!

Modificado o ( Domingo, 24 Xuño 2018 14:56 )
 
Páxina 1 de 28

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 42 convidados en liña