Declaración das mulleres do sur de África Imprimir
Escrito por Administradora   
Venres, 08 Setembro 2017 09:17

Declaración das mulleres do sur de África

Violencia, Nunca Máis
HloniphaniImizimba Yethu non Wethu!
Respecto os nosos corpos e a nosa terra!

Nós, mulleres de toda África Austral - rurais e urbanas, novas e vellas, agricultoras e desempregadas - participantes do Cume dos Pobos de 2017, reunímonos para compartir e reflexionar sobre as nosas historias de violencia perpetradas por estados patriarcais capitalistas e colonialistas, corporacións e institucións sociais relixiosas, de educación e a familia. Recoñecemos que, a pesar de nosas moitas diferenzas xeográficas, de idioma, de relixión e de identidade sexual, temos en común a experiencia de vivir en sociedades que ven os nosos corpos como obxectos e á natureza como mercadoría a ser explotada e destruída.

Mulleres agricultoras e pobos indíxenas viven coa natureza, coidando a terra, os recursos hídricos, os océanos e bosques. Son as mulleres que conservan as sementes, o coñecemento da agricultura e o patrimonio das comunidades. E son as mulleres quen coida das súas familias e das comunidades, garantindo que haxa comida, auga potable e enerxía. Son as mulleres quen coida á mocidade e persoas enfermas. Mulleres agricultoras e pobos indíxenas viven preto da natureza. Cando as corporacións e estados transnacionales conquistan as terras, rouban a auga e destrúen os bosques, Exércese violencia contra a natureza e violencia contra as mulleres e o seu  importante papel dentro das  familias e comunidades.

As mulleres son vistas como inferiores, como axudantes dos homes, como fontes de traballo barato e non remunerado, e como obxectos para explotación sexual. Esta é a fonte de opresión das mulleres nun sistema de poder que beneficia aos homes (patriarcado) e un sistema económico orientado ao lucro (capitalismo). A natureza é reducida a unha mercadoría para ser comprada, vendida e explotada en beneficio duns poucos. Dicimos que ese sistema é violento contra a natureza e violento para as mulleres, traballadoras, indíxenas e homes da clase traballadora. A violencia contra a natureza é  violencia contra nós como mulleres!

Os nosos gobernos están ao lado das empresas. Non actúan a favor dos intereses da maioría das persoas. Os nosos gobernos privilexian os negocios coas grandes empresas mineiras e agrícolas, non regulan as actividades contaminantes destas empresas, e moitas veces utilizan a policía e as forzas armadas contra nós para manternos caladas. Iso é violencia contra nós mulleres e contra as nosas comunidades!

Nós, mulleres do África Austral aquí reunidas, reivindicamos:
  • O noso dereito á terra, auga potable e enerxía segura para nós e tamén para o noso medio ambiente
  • O noso dereito para cultivar e comer alimentos de pequenas agricultoras e agricultores, sen pesticidas nin produtos químicos que prexudiquen a saúde e a natureza.
  • O noso dereito á subsistencia e ao traballo seguro e decente que teña como centro ás persoas e non ao lucro.
  • O noso dereito de vivir libres de violencia perpetrada por gobernos, corporacións e homes nas nosas casas, as nosas rúas, as nosas aldeas, as nosas escolas, as nosas igrexas e mesquitas e os nosos espazos de traballo.
  • O noso dereito para decidir sobre os nosos corpos, escollendo cando, se queremos e con quen teño sexo, polo dereito para amar aos nosos corpos, a respectarnos a nós mesmas e obter pracer como seres sexuais.
  • O noso dereito para liderar organizacións, movementos e sindicatos e organizar libremente sen ser menosprezadas, ameazas e asediadas polos nosos camaradas masculinos.
Dos nosos gobernos, reunidos na reunión de Xefes de Estado de SADC (todos homes) esiximos:
  • Que a seguridade cidadá e das mulleres en particular sexa priorizada por encima do que chaman seguridade nacional: a protección das fronteiras dos países
  • Que os nosos gobernos colóquense ao lado das maiorías das persoas e as súas necesidades de desenvolvemento, opoñéndose aos intereses e lucro corporativos.
  • Que os nosos gobernos invistan os orzamentos militares e policiais en educación, coidados da saúde, apoio á agricultura, obras públicas e seguridade das mulleres e outros cidadáns.
  • Que os nosos gobernos respecten os dereitos a terra, auga, flora, océano e sementes das mulleres e as súas comunidades
  • Que os nosos gobernos recoñezan e respecten que as persoas non poden ser reducidas a homes e mulleres, senón que existen identidades e opcións sexuais diversas

Amandla!
Estaremos en marcha ata que todas sexamos libres!
Última actualizaciónfeita en Venres, 08 Setembro 2017 09:28