MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Marcha Mundial das Mulleres :: Feminismo :: Galiza

Campaña de alerta diante da inminente abordaxe da flotilla de Mulleres Rumbo a Gaza

Correo-e Imprimir PDF

Mulleres representantes de diversas organizacións que participan na campaña “Rompamos o bloqueo. Mulleres Rumbo a Gaza” compareceron este luns 3 de outubro en rolda de prensa para manifestar a súa solidariedade e pedir protección ao estado español e a UE para a flotilla de mulleres que partiron rumbo a Gaza o pasado mércores día 27 de setembro. Xunto a isto anunciaron que, diante da inminente abordaxe do barco, lánzase unha campaña de alerta para chamar á mobilización cando iso ocorra.

Na rolda de prensa participaron Marisela González, portavoz de BDS e Mulleres Rumbo a Gaza; Ana Miranda, portavoz do BNG en Europa e extripulante da flotilla 2015; María Ferreiro, secretaria das mulleres do SLG e Margarida Corral, secretaria das mulleres da CIG. Todas en calidade de representantes da campaña galega “Rompamos o bloqueo. Mulleres Rumbo a Gaza” coordinada por BDS Galiza en colaboración coa Coordinadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres, que conta ademais co apoio de diversos organizacións como Mar de Lumes, Pallasos en Rebeldía, Asociación Galega contra o Maltrato a Menores, Conas Ceives, Lésbicas Creando e MNG.

Segundo explicou Marisela González a campaña de alerta lánzase diante do anuncio deste domingo, do estado de Israel que “xa dixo oficialmente que o exército ten mandato de abordar o barco” cando se achegue á costa de Gaza.

Unha alerta que se activará nas redes sociais, a través das que se fará un chamamento á mobilización ás 19:00 horas no día en que sexa abordado o barco con concentracións xa confirmadas nas cidades de Ourense, Compostela, A Coruña, Vigo, Lugo, Pontevedra e Ferrol, ás que poderían sumarse outras nos vindeiros días.

Protección do estado español e da UE

Pola súa banda Ana Miranda, que falou en calidade de extripulante e persoa secuestrada e deportada por Israel, alertou de que a flotilla pode ser interceptada en calquera momento e pediu “que se protexa a vida” das mulleres de diferentes nacionalidades que van na flotilla. Unha protección que exixiu tanto por parte do estado español como da Unión Europea “para estas mulleres que están xogándose a vida nestes momentos nun barco por romper o bloqueo e por denunciar unha situación que é ilegal”.

Miranda lembrou que tamén se pedira a protección do estado español para a flotilla de mulleres que partiu o ano pasado e da que ela formaba parte e que denunciou que “non se deu e fomos abordadas ilegalmente en augas internacionais”.

No mesmo sentido se manifestou a secretaria das mulleres do SLG, María Ferreiro, quen alén de sumarse a esa causa sinalou a triple opresión que sofren as mulleres palestinas: a xerada pola ocupación e invasión do seu territorio polo goberno israelí; a causada polo patriarcado “que todas sufrimos e nesa zona non é menos” e a provocada pola mirada occidental, coa que “relegamos a estas mulleres a un papel doméstico e totalmente pasivo e que cando as imos coñecendo está moi lonxe da realidade que sofren estas mulleres que intentan levantar o seu territorio e volvelo a ocupar, algo que no seu día a día non é de todo sinxelo”.

Marisela González concluíu facendo un chamamento aos medios para que visibilicen esta campaña, a abordaxe do barco e poñan no foco de atención tanto a situación das mulleres en Palestina como a das compañeiras que van agora mesmo no barco.

 

Declaración da MMM no Foro Social Mundial 2016 en Montréal

Correo-e Imprimir PDF
Declaración da MMM no Foro Social Mundial 2016 en Montréal

O Foro Social Mundial realizouse do 9 ao 14 de agosto do 2016 en Montréal, Québec, territorio que nós recoñecemos como territorio indíxena non cedido do pobo Mohawk. Este recoñecemento quere facer visible a colonización dos territorios nos cales estamos e a tomar a responsabilidade como persoa non indíxena, colectivamente, dos desafíos que afectan a estes pobos.

Nós, mulleres da MMM, denunciamos o rexeitamento de visado para militantes que proviñan maioritariamente de países do sur. Denunciamos as políticas migratorias restritivas dos nosos gobernos que contribúen a criminalizar aos militantes e ás militantes dos movementos sociais. Esta situación impediu a presenza de líderes que levan a cabo as loitas de resistencia contra o capitalismo, o patriarcado, o colonialismo, nos seus países respectivos.

 

O encontro das militantes da MMM permitiu constatar unha vez máis hasta que punto as loitas no local  inscríbense nas loitas no contexto global para a defensa dos nosos corpos, da Terra e dos territorios.

As mulleres da MMM denunciamos o golpe de Estado en Brasil e a toma de poder dun goberno de dereita, sexista, racista, autoritario (liberticida) que goza da complicidade dos medios de comunicación que se negan a falar de golpe de Estado (“ impeachment”) e que contribúen á criminalización dos movementos sociais.

 

As mulleres de Brasil resisten, cunha presenza importante de mozas militantes, que se mobilizan desenvolvendo a formación política feminista, por exemplo a través de ocupacións de escolas secundarias que permitiron unha toma de conciencia e de resistencia. Ademais, en Brasil, como en varios países de América latina e de Europa, as feministas loitan para reivindicar o dereito de acceso ao aborto para todas as mulleres e o dereito fundamental a dispor dos seus corpos.

En Brasil, e resto das Américas, despois de 10 años de debate sobre a Zona de Libre Comercio de Américas (ALCA), algúns movementos de esquerda organízanse para instaurar un Día continental pola democracia e contra o neoliberalismo, é unha etapa importante para desenvolver a solidariedade internacional anticapitalista e antipatriarcal co fin de articular os movementos sociais entre os países. Esta xornada terminarase cunha gran mobilización o 4 de novembro co lema

" Nin un paso atrás! ".

Nos Estados Unidos, as militantes da MMM, mobilízanse contra as políticas do seu país que afectan ás mulleres e ás poboacións marxinadas nos Estados Unidos, e en calquera parte do mundo, nunha perspectiva antiimperialista. Traballan para o fortalecemento do liderazgo das mulleres e dos homes que son máis marxinalizados e as persoas directamente afectadas polos diferentes sistemas de opresión. Elas, igualmente traballan desenvolvendo os coñecementos dos desafíos que concirnen as persoas Queer-LGBTQ para favorecer unha maior inclusión destas preocupacións no seo do movemento das mulleres e da MMM.

Nós, as mulleres da MMM somos solidarias coas mulleres palestinas nas súas loitas contra a colonización e pola liberación do seu territorio ocupado. Denunciamos a represión violenta exercida contra o pobo palestino e particularmente contra as mulleres que están no corazón da resistencia polo seu dereito á autodeterminación.

Nós, somos igualmente solidarias coa loita realizada polas mulleres Saharauís pola recuperación do seu territorio.

Nos outros países do mundo árabe, as mulleres están no corazón dos movementos populares que defenden a democracia reivindicando o acceso para todas elas á educación, á saúde, á participación política e á cidadanía. As feministas destes países traballan para que as leis garanten unha igualdade efectiva para todas as mulleres. Con elas, denunciamos o aumento dos fundamentalismos relixiosos e os efectos devastadores das políticas imperialistas.

As militantes da MMM en Québec están extremadamente orgullosas de acoller a compañeiros e compañeiras de todos lados do mundo no espazo onde naceu a MMM no 1998 e de poder compartir con elas os desafíos actuais para as mulleres do Québec.

Nun contexto do ascenso da dereita conservadora, as feministas mobilízanse para oporse ás medidas de austeridade e á privatización dos servizos públicos que empobrecen aínda máis ás mulleres e ás persoas marxinadas. Ademais, elas resisten particularmente para preservar a agua, a fonte de vida, e denuncian esta explotación.

No seo da MMM en Québec, as mulleres indíxenas e non indíxenas, desenvolven lazos de confianza e de solidariedade traballando a descolonización das relacións entre os nosos pobos. Apoiamos as loitas das mulleres indíxenas polo dereito á autodeterminación e esiximos unha verdadeira investigación do asasinato e desaparición das mulleres indíxenas para que se poña en evidencia o impacto do sexismo e do racismo na vida das mulleres e das comunidades.

Nós, mulleres da MMM, participamos nos diferentes talleres e das accións organizadas no marco do FSM para denunciar o cambio climático, a violencia hacia as mulleres, as políticas de privatización e as medidas de austeridade, o aumento dos fundamentalismos, o control e a militarización dos territorios para fins capitalistas, os efectos das migracións forzadas e o peche das fronteiras por parte dos países occidentais.

Saíndo do fracaso da COP21, os nosos gobernos continúan autorizando a Terra a arder, é importante que continuemos a levar as voces e as solucións das mulleres das comunidades as máis tocadas polos impactos climáticos das decisións desastrosas dos nosos gobernos. O ascenso da dereita reaccionaria e dos fundamentalismos non está illado en cada país porque están ligados á crise mundial impulsada polo capitalismo que crea e alimenta as violencias racistas e sexistas en todo o mundo.

Nós, as mulleres da MMM, participamos nas accións de resistencia contra a industria extractiva e a impunidade da que gozan as multinacionais e entre elas un grande número de empresas canadenses que explotan os recursos naturais, destrúen a vida, expropian ás comunidades e criminalizan ás defensoras e aos defensores da Terra e dos dereitos humanos.

Sinalamos o papel de liderazgo xogado polas mulleres en todas estas loitas nos diferentes países no mundo, de Honduras a Filipinas pasando pola República democrática do Congo, para resistir ás compañías mineiras e aos gobernos responsables do asasinato e da desaparición de numerosas militantes.

Rendemos homenaxe a nosa compañeira Berta Cáceres, feminista indíxena que se opuxo á construción dunha presa no seu país, en Honduras, foi salvaxemente asasinada así como varios dos seus compañeiros de loita o mes de marzo pasado. Dúas das súas fillas, Bertita e Laura, están presentes no FSM en Montreal, para levar a voz da súa nai. Afirmamos con elas que a loita continúa: " ¡Berta non morreu, somos todas Berta! ¡Berta vive, a loita segue! "

As mulleres da MMF  atoparanse o mes de outubro en Maputo en Mozambique para o 10º Encontro Internacional da MMM. Continuaremos alí a construción das nosas alternativas feministas e o fortalecemento das nosas solidariedades feministas.

¡Estaremos en marcha hasta que todas as mulleres sexamos libres!

A MMM no FSM 2016 de Montréal

 

Modificado o ( Luns, 03 Outubro 2016 20:06 )
 

Reclamo o meu liderado, a miña terra e a miña liberdade

Correo-e Imprimir PDF
Reclamo o meu liderado, a miña terra e a miña liberdade

En agosto de 2016,intentouse un golpe de estado militar en Turquía. Ás poucas horas, tanques de armamento pesado e avións de ataque mataron ao redor de 260 persoas e feriron por centos. As forzas do Estado bombardearon moitas institucións públicas, incluído o Parlamento, e abriron fogo desde helicóptero sobre persoas civís. Este caos experimentado, de feito, séguese repetindo en Turquía desde a formación da Estado-nación ao longo dos últimos 200 anos.

A negación das verdades da sociedade e a política de aniquilación executadas por quen ten o poder presentan as causas fundamentais do seu caos. A política de negación e aniquilación experiméntanse como guerras, mortes, torturas, empobrecimiento, golpes de estado e fascismo na sociedade. Cando a posibilidade dunha vida en liberdade e dignidade diminúe, culminarán as resistencias, conflitos e guerras, onde as persoas que resisten teñen a última palabra na historia.

  Durante os últimos 40 anos, o líder do pobo Kurdo, Mr. Abdullah Öcalan, estivo librando unha loita pola nosa xente con tremenda lealdade e esforzo. A insistencia en non comprender o Proxecto República Democrática, a proposta actual desta loita, é a principal razón detrás do caos actual ao que está sometida Turquía. A pesar diso, por desgraza, tanto o Goberno como o Presidente, seguen mantendo un discurso baseado na aniquilación da loita do pobo Kurdo pola liberdade. Esta eclipse da razón mantén o escenario político no limiar dun proceso perpetuo de "mecánica do golpe''.

Mr. Abdullah Ocalan está cativo na prisión da illa de Imrali desde o 15 de febreiro de 1999. A partir do 5 de abril de 2015, reunións do Sr. Öcalan cos seus avogados, membros da familia ou cos membros da delegación que levan a cabo as negociacións de paz, non foron permitidas. O que pasou na illa de Imrali a noite do golpe, e a razón detrás da prohibición das visitas non se fixeron públicas.

  Declaracións do autogoberno democrático nas provincias e distritos de maioría Kurda recibiron resposta con crueldade. Miles de persoas perderon a vida, persoas civís desarmadas foron queimadas vivas, mesmo cadáveres foron torturados. Centos de miles de KurdXs foron desplazadxs unha vez máis e quedáronse sen fogar. Miles de hectáreas de bosques, xardíns e plantacións foron queimadas polas operacións militares. Incluso os rexistros oficiais non podían ocultar o simple feito de que ao redor dun millón e medio de persoas víronse afectadas polos toques de queda.

  Os 67 toques de queda que se lanzaron ata agora nos 23 distritos de 8 provincias sumaron 1631 días en total. As políticas de guerra especiais implementados polo Goberno do AKP entre as datas 5 de xuño o ano 2015 e 13 de agosto de 2016, cobráronse a vida de 1.539 persoas, incluíndo 117 nenos e 113 mulleres. Esta cifra alcanza as 1799 cando se inclúen aquellxs que perderon a vida durante o golpe.

  Miles de persoas, incluíndo aos políticos e alcaldes electos, foron tomados baixo custodia, detidos ou despedidos dos seus cargos. Eles trataron de silenciar á prensa libre a través da represión e a censura; discursos do odio fixéronse explícitos e públicos. As prisións seguiron sendo espazos controlados polo estado onde violacións dos dereitos humanos vívense no máis alto nivel. En resumo, a través do uso de inimizade cara aos KurdXs, o terreo foi preparado para o florecemento de poderes escuros e señores da guerra.

  Por estas razóns, chamamos a nosa campaña, ''EU RECLAMO O meu LIDERADO, A miña TERRA E A miña LIBERDADE '' para identificar a nosa loita neste momento particular da historia. A única verdade que todas as persoas oprimidas necesitan, incluíndo ás mulleres, KurdXs, TurcXs, Persoas de Laz, AsiriXs, ArmeniXs, persoas de diferentes crenzas e culturas, é a vida democrática e a liberdade. O noso chamado é a todas as organizacións de mulleres e individuais, en particular en Turquía: '' Imos construír e florecer unha fronte democrática por un sistema libre xuntas! ''

  Nós, como mulleres, facemos un chamamento e cremos que:

  • As negociacións co líder do pobo Kurdo, Mr. Abdullah Öcalan, deben reiniciarse baixo as condicións de liberdade, non na illa de Imrali. Non hai que esquecer que os enfrontamentos e resolucións entre os sistemas de liberdade e escravitude están representados na persoa de líderes. Calquera ameaza ou agravio dirixido contra a saúde e a seguridade do Sr. Ocalan diríxese fundamentalmente contra da relación entre o pobo Kurdo e Turco. Na persoa do Sr. Abdullah Öcalan, estamos na última curva e o último punto histórico para declarar publicamente as decisións relacionadas co futuro dos nosos respectivos pobos.

      Esiximos o envío inmediato dunha delegación á illa de Imrali. E mediante medidas e métodos para unha resolución democrática, nós incrementamos a nosa loita pola '' Liberdade de Ocalan '' como a condición principal para a resolución de todas as cuestións.

  • Saudamos á resistencia sen precedentes das mulleres Kurdas, que grito, ''Nunca imos deixar esta terra de novo'', en contra da política de desprazamento, o refugallo e o despoboamento nas provincias e cidades destruídas polo Goberno do AKP

      Co noso lema, '' A súa Warek Welatek '', convidamos a todas as mulleres á solidariedade para a reconstrución das nosas cidades destruídas e poñer a nosa vida en común. Nós somos as que reconstruímos as nosas casas, rúas, pobos e cidades.

  No marco da nosa campaña, imos organizar reunións de vecinxs, paneis, concentracións, sentadas de protesta para as campañas de paz e de axuda, ademais de participar directamente nos traballos de reconstrución.

Modificado o ( Martes, 13 Setembro 2016 17:40 )
 

Orgullo 2016: Todos os desexos, todos os dereitos

Correo-e Imprimir PDF

As diferentes coordenadoras locais da Marcha Mundial das Mulleres en Galiza co-organizan, colaboran e participan de diferentes actividades do Orgullo neste 2016:

Vigo

Ferrolterra

Ourense

 

A LGTBIQfobia mata, a islamofobia remata

Correo-e Imprimir PDF

Onte houbo unha matanza LGTBIfóbica en Orlando na que, máis unha vez, ponse de manifesto a faciana máis sádica e cruel do heteropatriarcado. Máis de 50 mortas e preto de 60 feridas que foron acorraladas e acribilladas polo simple feito de participar nunha festa do Orgullo no bar de ambiente 'Pulse'. Unha violencia homofóbica, lesbofóbica, bifóbica e transfóbica que pretende barrer a sexodiversidade dos nosos pobos.

Nós, feministas internacionalistas, ben sabemos o urxente que é afondar no internacionalismo, a solidariedade e a contrainformación. Temos que rachar co bloqueo informativo e derrubar a islamofobia que é empregada como arma de destrución masiva. Porque o Islam non é violencia, o xihadismo sí.

En moitas ocasións os medios de comunicación de masas banalizan e polarizan os discursos e os debates en torno ás violencias que sufrimos as persoas sexodiversas. Non estamos ante un choque de relixións ou de de civilizacións, estamos ante as consecuencias dramáticas das guerras imperialistas e a materialización dos discursos do odio. O odio duns fronte ao odio doutros, todos vinculados por intereses comúns. ¿Que diferencia hai entre a LGTBIfobia de Donald Trump ou Erdogan? A LGTBIfobia do Estado turco dase a man coa LGTBfobia máis cerril dos EEUU.

As nosas compañeiras sexodiversas de Siria, Kurdistán, Turquía ou Afganistán levan máis de tres anos tentando escapar da LGTBIfobia e o fundamentalismo relixioso que ocupa os seus pobos. Odio cara as persoas LGTBI que foi exportado polos intereses xeoestratéxicos de Occidente, sempre co apoio da OTAN e o gran capital.

  • ¿Cantos gais foron lanzados dende as azoteas na Siria ocupada cos ollos ven/***/dados e as mans atadas á espalda?

  • ¿Cantas xadizíes foron secuestradas víctimas do mercado sexual patrocinado polo DAESH?

  • ¿Cantas kurdas lésbicas ou bisexuais son torturadas nas comisarías turcas?>

  • ¿Cantas persoas LGTBI quedaron nas fronteiras sen posibilidade de tramitar un asilo ou denunciar casos de tortura en orixe polas políticas da UE?

Os discursos de odio están no cerne do sistema capitalista, que os empega a vontade para os seus intereses económicos e de control social onde a disidencia é sempre perseguida, sobre todo aquela que desmonta as estruturas xerárquicas do patriarcado escollendo outros modelos de relación e vida, libres e diversos.

Estamos ante unha campaña permanente de invisibilización e criminalización: da unión entre a LGBTQIFobia e o racismo nacen discursos como o que hoxe espallan os grandes medios por todo o planeta, ou discursos que falan das agresións só cando se cometen en lugares nos que hai interese político en sinalar: ben polo control dos seus recursos, ben pola necesidade de exercer presión internacional para condicionar as políticas públicas.

Negámonos a graduar o noso rexeitamento ás violencias que sufrimos. Aas asasinadas de Orlando, Florida, convócannos porque por desgracia non temos capacidade de estar cada día na rúa mas teñen para nós o mesmo valor que as compañeiras asasinadas en Arabia Saudí, Afganistán, Libia, Turquía, Colombia, México, Ucrania, Curdistán, Rusia ou Francia.

E non só: tamén rexeitamos os diferentes tipos de violencias e discursos de odio que padecemos aquí mesmo, en Galiza, en Ourense, onde tamén vivimos e sufrimos agresións LGBTQIFóbicas. O 70% dos delitos de odio no noso país son pola orientación ou identidade sexual da vítima, seguidos do racismo.

Negámonos a que o discurso racista sexa empregado para condicionar á sociedade por intereses económicos e políticos, ignorando os efectos que sobre a vida de todas ten construír discursos de odio nos que sempre somos nós: as lésbicas, gais, transexuais, mulleres, migrantes, exilaidas ou obreiras as sinaladas.

Reclamamos para nós e para todas, en todo o planeta, unha vida sen violencia, sen agresións e sen odio que desmonte a lóxica heteropatriarcal que nos xerarquiza en función dos nosos desexos.

Todos os desexos, todos os dereitos!

 

Todas somos Laura Bugalho

Correo-e Imprimir PDF

Todas somos Laura Bugalho

Laura Bugalho é activista transfeminista, muller comprometida coas causas xustas, incansábel defensora e loitadora polos dereitos das persoas migrantes, símbolo de loitas sociais, defensora dos dereitos das traballadoras. Laura Bugalho é compañeira feminista.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres queremos amosar todo o noso apoio e sororidade con Laura Bugalho e denunciar a súa persecución xudicial. Partillamos con ela a defensa de que ningún ser humano no planeta é ilegal e que os dereitos son para tod@s ou non son, ese compromiso inquebrantábel coa loita por un mundo xusto sen capitalismo e patriarcado no que sermos libres e felices.

Defender ás persoas migrantes non é delito, non pode selo ademáis nun mundo no que todas somas migrantes nun sistema de dominación e explotación que nos exilia dos nosos corpos e das nosas vidas.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres reclamamos a absolución de Laura Bugalho e a súa liberdade sen cargos.

O movemento feminista galego en toda a súa diversidade é espazo de encontro e Laura Bugalho foi sempre compañeira de encontros e loitas para todas nós. Hoxe ela pasa por un momento complicado e nós queremos acompañala. Porque se ser feminista, obreira, migrante ou muller é delito, terán que vir por todas nós. Porque todas somos Laura Bugalho.

 

Coordenadora Nacional da Marcha Mundial das Mulleres
xuño de 2016

 

Seguiremos en Marcha, ata que Laura e todas, sexamos libres!!!

 
Máis artigos...
Páxina 4 de 62

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel



Quen está en liña?

Temos 38 convidados en liña