MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

NON SOMOS INCUBADORAS

Correo-e Imprimir PDF
NON SOMOS INCUBADORAS

Dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos posicionarnos e deixar clara a nosa postura fronte ao debate aberto sobre os “ventres de aluguer”. Primeiro, reivindicamos esta denominación para esta práctica fronte a outros termos moito máis asépticos, nos que, con clara intención, se busca eliminar o compoñente mercantil e a figura da muller como nai. Así nun principio “maternidade subrogada” e, de seguido, “xestación subrogada” pretenden edulcorar esta realidade, equiparándoa ademais, a unha técnica de reprodución asistida. A maternidade subrogada non é unha técnica, non é equiparable á fecundación in vitro, nin á inseminación artificial, que si o son. Son entón todos os embarazos técnicas de reprodución asistida? Xa que a muller xestante, ten un embarazo e un parto exactamente igual que se non houbera ningún tipo de acordo entre as partes. O embarazo non é aséptico. A muller no seu corpo sofre grandes cambios físicos, hormonais, psicolóxicos e emocionais, podendo ser algúns irreversibles. Enfróntase así, a riscos para a súa saúde (cesáreas, embolias, ter que extirpar o útero...) que poden supor, incluso, a súa morte.

Queremos destacar que este non é un debate inocente. Un poderoso lobby e moitas empresas están a facer moita presión para que sexa este un tema central, xa que son moitos os millóns que se están a ganar grazas a explotación dos corpos das mulleres. En Madrid, o 6 de maio deste ano, vaise celebrar a feira Surrofair sobre este tema. Neste tipo de feiras pódense consultar catálogos de mulleres para a doazón de óvulos e aluguer de ventre como se de gando se tratara. Ademais, sendo este un procedemento prohibido no Estado Español, as empresas participantes explican impunemente cómo facer este procedemento noutro país e empregar despois subterfuxios legais para legalizar @s menores. Cómo se permite celebrar este evento? Podería facerse unha feira sobre o traballo infantil ou sobre a compra de órganos? Isto demóstranos o poder que este sector está a ter.

Os defensores dos “ventres de aluguer” falan de liberdade de elección das partes e do dereito a ser nai/pai. A palabra liberdade neste tipo de ámbitos, ensucia a súa cor. O capitalismo sempre defende a liberdade de mercar/vender. O mercado xa domina os nosos recursos naturais, grandes partes da nosa vida e precisa tamén poñer prezo ao corpo das mulleres, á nosa capacidade de ser nais, aos nosos óvulos, tratándonos como incubadoras. O argumento é que se as dúas partes queren, hai que respectar a liberdade individual. O problema é que si vemos unha clara liberdade na parte d@s que mercan, pero non se ve esa libre elección na muller xestante. Vemos a mesma capacidade de elección no caso das persoas que venden un órgano do seu corpo, nas persoas que traballan na India con míseros salarios ou no traballo infantil. Ti escolles facelo, si, pero dentro das túas inxustas alternativas. Os casos da chamada “maternidade subrogada altruista” son anecdóticos nos países nos que está legalizada, fronte a comercial, que é o verdadeiro debate e onde está situada a verdadeira demanda. Non nos enganemos, se non hai retribución monetaria, ningunha muller pasa por este proceso difícil e con riscos, salvo con persoas moi achegadas, familia… mais nunca con descoñecidos. Falemos entón con propiedade: Non maquillemos esta práctica coas fermosas imaxes de altruísmo que mostran as empresas, de familias felices pola súa maternidade e unha xestante encantada de ter feito posible esa familia. Se non hai cartos polo medio, iso vólvese anécdota.

O outro concepto é a reclamación do dereito a ser nai/pai. Entendemos o duro e frustrante que é para unha familia que desexa ter fill@s o non poder materializalo. Mais isto non é un dereito, é un desexo. E consideralo doutro xeito si suplanta o dereito a integridade física de outras mulleres, que se vexan forzadas a aceptar esta situación por necesidades económicas. Ademais, nunca pode un dereito ser exclusivo de ric@s, os dereitos deben ser universais, non d@s que teñen poder económico para pagalos.
Cómo podemos defender un dereito no que @s pobres sexan unicamente as produtoras e @s ricas exclusivamente as consumidoras?

As mulleres da MMM reivindicamos que o mercado non pode regulalo todo, e o noso corpo é un límite claro. Por qué non facer tamén un mercado d@s nen@s xa nacidas? A adopción é un proceso regulado polo estado, no que se valora a idoneidade da familia adoptiva, mais, seguindo o tipo de razoamentos do neoliberalismo, por qué non facilitarlle a familias desexosas de maternidade o acceso a unha crianza sen máis trámites? Ou, por qué regular a doazón de órganos? Se unha persoa decide vender un dos seus riles, e outra persoa decide compralo, por qué impedir o que el@s decidiron “libremente”? por qué nese caso nos resulta grotesco e non no caso do uso do corpo dunha muller?

Creemos que o camiño ao que se deben dirixir estes casos é o da adopción. Sabemos que é un camiño non exento de dificultades, máis é o único defendible eticamente. Manéxanse datos, que collemos con cautela, que indican que a demanda de adopción diminuíu en favor da práctica do aluguer de ventres. Son varios os factores que provocan este cambio, mais cabe subliñar un que non nos parece en absoluto defendible: o factor xenético. A perpetuación da túa descendencia como necesidade por riba de criterios éticos e os dereitos de outras persoas. Se unha persoa quere realmente ser nai/pai non debería ser o factor xenético algo fundamental.

Fóra do debate da legalización desta práctica no estado español, no que nos manifestamos rotundamente en contra. Cabe a denuncia do que estas empresas están a facer en países máis pobres. Como en todo mercado, hai unha guerra de prezos, sendo India e Ucrania os países máis baratos. Non fai falla ter moita imaxinación para supor as condicións e situación das nais xestantes: os abusos son norma. Na India, están a funcionar auténticas “granxas de mulleres”, recluídas e hacinadas nun espazo por 9 meses, sen contacto coa súa familia, ata que paren á criatura que lles garantirá levar cartos para a súa casa. En EEUU, país modelo desta práctica, o prezo é moito maior. Nel entran mulleres de clase baixa ou media que precisan ingresos para o pago de seguros de sanidade, colexios, universidade…a pesar de que este é o modelo das garantías para comprador e vendedora, non hai casos de mulleres “felices e orgullosas de axudar a unha familia”, tal como di o lobby a favor, que pertenzan a unha clase social alta. Así mesmo, neste país, e por ende aplícase a toda a esfera neoliberal, fírmase un contrato que obriga á muller xestante ferreamente. Non pode arrepentirse, non pode abortar … polo que se conculcan gravemente os seus dereitos como persoa. Fronte a todos os testemuñas de familias felices tras mercar un bebé, ocúltanse totalmente todos os casos de mulleres xestantes traumatizadas por este proceso: ben por non querer finalmente ceder á súa fill@ pero ser obrigada, ben por danos físicos ou psicolóxicos. Outra situación completamente aberrante son os casos que se deron de compradores que finalmente non aceptaron ao bebé por ter malformacións ou algún tipo de enfermidade, como se de calquera tipo de mercadoría se tratara. Os casos de mulleres e menores vítimas desta práctica son numerosos, máis, sospeitosamente, nunca se lle da voz.

Finalmente, convidamos á reflexión de como neste sistema heteropatriarcal e capitalista, o sufrimento e saúde das mulleres é sempre secundario. Así falamos de doazón de óvulos e esperma coma se foran equiparables, cando no caso das mulleres, requiren unha intervención con anestesia, un tratamento hormonal moi potente e supón riscos graves para a saúde. Así, o procedemento da subrogación tamén se propón como un procedemento totalmente inocuo e cheo de garantías, cando amplos sectores da medicina, da ética e da xustiza se manifestan claramente en contra.

Porque non somos incubadoras, porque o noso corpo non é un campo de venda para o capital, dende a MMM denunciamos e posicionámonos en contra dos “ventres de aluguer”

Modificado o ( Xoves, 04 Maio 2017 19:09 )
 

POLA PAZ E CONTRA A GUERRA

Correo-e Imprimir PDF

 

POLA PAZ E CONTRA A GUERRA

Chamado para 24 horas de acción en solidariedade feminista en todo o mundo

O sábado 3 de xuño, de 12:00 a 13:00h, únete a nós nunha acción solidaria pola paz en todo o mundo. Podes manifestarte, escribir unha mensaxe...ou só sacar unha foto ou gravar un vídeo e colgalo no noso facebook.


e enviánolo ao correo electrónico:  Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo


Ser muller é vivir constantemente nun período de guerra. Repetimos esta frase durante a nosa Cuarta Acción Internacional en 2015 ao explicar o contexto no que vivimos as mulleres nos nosos fogares, comunidades e territorios. Durante o noso X Encontro Internacional en Maputo, que se celebrou en outubro de 2016, existiu consenso sobre que a violencia e o terrorismo están a estenderse no mundo a pasos axigantados. A ofensiva conservadora e a militarización da vida cotiá das mulleres pasaron a ser unha tendencia habitual en todos lados.

De norte a sur, de leste a oeste, as mulleres sofren os efectos e as consecuencias da ocupación territorial por parte dos réximes imperialistas coloniais, que subxuga os pobos en condicións infrahumanas e a través de asasinatos e encarceramentos traumáticos mentres o resto do mundo contempla en silencio. Isto é unha guerra.

Estamos a ser testigas da subida dos gobernos de extrema dereita e populistas de dereita en moitos países do globo, que impoñen un retroceso nos dereitos conquistados durante moitas décadas grazas a loitas populares pola xustiza, a liberdade e a igualdade. Por unha banda, incitan á intolerancia, o odio e a guerra contra minorías, migrantes, negras, indíxenas e persoas disidentes. Por outro, estes gobernos están a forzar a entrada dunhas axendas neoliberais moito máis radicais que defenden os intereses de corporacións transnacionales que apoiaron as súas campañas electorais.

Enfrontámonos a novas formas de colonialismo, onde eses gobernos, en conivencia con Corporacións Transnacionales (TNC), invaden nacións en África, Asia e América Latina aducindo investimentos directos e cooperación ao desenvolvemento. Manipulan a gobernos nacionais cuxas eleccións financiaron a través de mecanismos de axuda e baixo o paraugas dos Tratados de Libre Comercio e políticas neoliberais. Acaparan terras; desposúe e despraza familias e comunidades enteiras da súa forma de gañarse a vida e de todos os recursos naturais que son esenciais para a vida. Nestes contextos, as comunidades teñen que soportar extrema pobreza, violencia e medo sobre o seu presente e futuro. As mulleres págano caro mentres loitan para asegurar medios de supervivencia para as súas familias, son explotadas en traballos non remunerados e moitas veces acaban en prostitución, matrimonios temperáns e forzosos cun futuro embargado.

A militarización das nosas vidas cotiás ten pasado a ser habitual en todo o mundo. As superpotencias producen armamento e véndenllo a países onde posúen intereses económicos sólidos. As nacións africanas son os seus mercados preferidos, en particular os países de África Occidental e outros países como República Centroafricana, a República Democrática do Congo, e Mozambique. Fomentan a débeda ao prover armas aos gobernos nacionais e grupos rebeldes, que á súa vez sementan guerras civís e ataques terroristas en todo o territorio.

Mentres os pobos loitan entre eles, as TNC intensifican as súa operacións extractivistas e recuperan o pouco diñeiro que pagan como impostos en forma de pagos de débeda. Neste contexto, os gobernos nacionais carecen de capacidade para ofrecer servizos básicos, como sanidade, educación, auga e saneamento, vivenda, transporte público; non queda espazo para o proceso de construción de institucións democráticas. Aumentan a violación dos dereitos das mulleres e crimes xerais cando os sistemas xudiciais só defenden e protexen os intereses de elites políticas e a impunidade das TNC. Isto é unha forma de guerra.

Democracia foi deostada e non conseguiu que se celebren unhas eleccións xustas, mantendo gobernos ditatoriais no poder durante moitos anos. Os dereitos constitucionais e as leis manipúlanse e cambian conforme aos intereses dunhas elites minoritarias. Somos testigas de detencións e asasinatos de activistas políticas e do peche das súas organizacións en Turquía, Burundi e en moitas outras partes do mundo. As institucións rexionais e mundiais non conseguiron mediar nos conflitos nin fomentar a rendición de contas. En lugar diso, seguen lexitimando esas ditaduras.

Miles de persoas venxe forzadas a migrar. Vivimos un período histórico de mobilidade das persoas en busca dun lugar onde salven a vida e a vida das súas familias. África é o continente que recibe maior número de migrantes: nenos, mulleres e homes de zonas rurais a urbanas, e dun país a outro.

Miles de migrantes de África e Oriente Medio morren no mar Mediterráneo tentando chegar a Europa para salvar a vida, tentando escapar de toda a brutalidade que causan as guerras, a fame e as persecucións provocadas polas mesmas forzas capitalistas que se mencionaron antes. As migrantes viven nunhas condicións moi vulnerables e enfróntanse a todas as formas de discriminación: non se lles recoñece a cidadanía, non teñen acceso a empregos, non poden vivir coas súas familias, están expostas á fame negra, a enfermidades e a moitas outras cousas. As persoas migrantes son seres humanos con coñecementos, cultura, valores e teñen un papel que desempeñar no proceso de construír un mundo mellor para todas.


Nós, activistas da Marcha Mundial das Mulleres, facemos un chamado a todas as activistas, compañeiras e aliadas de todo o mundo para que se unan a nós nunha acción solidaria pola paz o sábado 3 de xuño, de 12:00- 13:00h. Colgade as vosas mensaxes ou as vosas fotos na nosa páxina de Facebook:


Comparte as túas mensaxes/ demandas en solidariedade pola paz, contra a guerra, polos dereitos das migrantes, por mulleres que viven en territorios ocupados, polos pobos afectados polas TNCs.....

Seguiremos en Marcha ata que todas sexamos libres!
Modificado o ( Luns, 29 Maio 2017 11:11 )
 

Trasporte e aloxamento

Correo-e Imprimir PDF

 

Transporte:

Lista de concellos de onde parten autobuses para acudir aos actos do domingo 19 de outubro en Vigo (Milladoiro, Manifestación e Feira de Soberanía Alimentaria):

Confirmar telefonicamente 48 horas antes.

  • CIM de Arteixo: 981 601 415.
  • CIM de Baiona: 986 357 554. Sae o autobús ás 10h diante do Parador.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • CIM de Cangas: 986 392 268.
  • CIM de Carballo: 981 700 688 preguntar por Nieves.
    981 704 100 extensión 2001, preguntar por Fran (Concello de Carballo)
  • CIM de Gondomar: 986 360 224. Sae o autobús ás 10h diante do Concello.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • CIM da Guarda: 986 614 648. (para xente da Guarda, Tomiño e O Rosal)
  • CIM de Nigrán: 986 383 081. Sae o autobús ás 10:30h diante do Concello.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • Cerceda: 658 045 489.  (Mila, a partir das 15:00hs.)
  • Culleredo: Concellería Igualdade  (981 661 208  Iria)
  • Fene: Concellalia da Muller  981 342 607 - 981 492 706 - 647 434 352. (Eva Sayago)
  • Ferrol: Concellelia da Muller  981 944 240.
  • Oleiros: 981 610 00.
  • Sada: 981 620 567.  (Toñi)
  • Narón: Saída às 8hs. da Praza de Galicia (Paula 619 168 796)
O sindicato CIG organiza saida de autobuses desde cada comarca
Información e Contactos: www.galizacig.com

Tamén existe unha lista de establecimentos para o aloxamento...
Modificado o ( Luns, 13 Outubro 2008 09:20 ) Ler máis...
 

Algunhas intervencións das delegadas

Correo-e Imprimir PDF

Algunhas intervencións das delegadas que demostran que sendo diversas as mulleres, procedendo de diferentes culturas, falando distintos idiomas, hai muitos vencellos que unen:

Perú:
Somos nós  mesmas somos un movimento de mulleres. Que non haxa violencia entre ningunha muller do mundo. Quando hai procesos de crise e cambio insistimos en que para que cambie o mundo ten que cambiar a vida das mulleres, pero terá que cambiar cada día a nosa propia vida.

Bolivia:
Como Boliviana penso que é importante
Modificado o ( Martes, 21 Outubro 2008 08:42 ) Ler máis...
 
Máis artigos...
Páxina 5 de 74

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 13 convidados en liña