MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

RECENTE REPRESIÓN ÁS MULLERES NA TURQUÍA E TJA

Correo-e Imprimir PDF

RECENTE REPRESIÓN ÁS MULLERES NA TURQUÍA E TJA
(MOVEMENTO  MULLERES LIBRES)
(Febreiro 2017)

Dereitos das mulleres e a lei

 

A República Turca, establecida a principios do último século, rexistrou un gran número de tratados internacionais sobre os dereitos das mulleres, incluíndo CEDAW, a Istambul Convention, empoderando ás mulleres máis aló da súa lexislación interna. Malia isto, segue a ser un país que non aprobou leis de harmonnización e ten serios problemas á hora de aplicalos. O tradicional sistema sexista, que non respecta os seus propios valores, está baseado no rexeitamento das diferentes identidades e crenzas, e ademáis de non ser xusto, colocou a Turquía nas filas máis baixas no referente ás violacións humanas.

O goberno asinou os tratados locais e internacionais que defenden os dereitos das mulleres e penalizan os crimes contra estas para parecer democrático, pero non se cumplen. Un bo exemplo desta hipócrita política é a Istambul Convention, que o Consello Europeo puxo en funcionamento o 1 de agosto de 2014. Turquía foi a primeira en firmar a Convención, que inclúe disposicións explicativas sobre a prevención e sancións en violenciasexual, acoso, violación e todo tipo de violencia sobre a muller, pero que non foi aplicada.

A responsabilidade do goberno na violencia contra a muller e feminicidio

Declaracións e informes de fontes independentes e organizacións de mulleres que se ocupan dos dereitos e da liberdade das mulleres sinalan que o AKP (Partido da Xustiza e do desenvolvemento) colocou ás mulleres en peores condicións que as prácticas anteriores.

AKP chegou ao poder cos seus argumentos liberais e pacifistas, pero coma outros exemplos no mundo, converteuse na cara máis escura do capitalismo moderno e o máis opresor do sistema estatal. Non houbo na historia de Turquía outro goberno que intentara con máis ganas apoderarse de tódalas veas do país (lexislación, poder xudicial e executivo), escravizar á sociedade e ás mulleres social, cultural e económicamente, e potenciar o sistema de dominación masculina que o goberno do AKP, que entrou no poder co proxecto do Islam moderado. Esta audacia deu pé a unha fase que avanza cara unha ditadura centrista e fascista. A partires do 2002, AKP sostivo a súa política de desviación mantendo que podería solucionar a cuestión Kurda pacíficamente. Sen embargo, no 2015, levou o seu réxime opresivo ao máis alto nivel, derrubando a paz e a mesa de negociación. A través das súas políticas machistas, monistas e hexemónicas, o goberno do AKP está ignorando tódolos dereitos gañados polas mulleres. Este enfoque sexista vai dirixido á liberdade e organización das mulleres. Cada vez, o goberno amosa máis a súa cara reaccionaria e escura contra as mulleres.

A repercusión máis concreta do achegamento do AKP ao feminicidio pódese ver no crecente número de asasinatos. Segundo os rexistros oficiais do Ministerio de Xustiza, en 2002, 66 mulleres foron asasinadas por homes. Esta cifra convírtese en 83 (2003), 128 (2004), 317 (2005), 663 (2006), 1011 (2007), 806 (2008) e 953 durante os sete primeiros meses de 2009.

Con todo, cuestiónase a credibilidade destes datos oficiais. Houbo grandes diferenzas entre os datos oficiais e os recollidos por organizacións de mulleres e compañías de investigación sobre violencia contra as mulleres no 2009. Isto é unha proba dos intentos do goberno por encubrir as súas políticas hexemónicas masculinas. Ademáis, estas políticas hipócritas e sexistas foron confirmadas polo propio goberno a través da resposta do ex ministro de Xustiza, Sadullah Ergin, nunha investigación parlamentaria en 2009, que mostrou que entre 2002 e os primeiros sete meses de 2009, os asasinatos estatísticamente rexistrados coma feminicidio aumentaron 1,400%. Esta cifra non inclúe ás mulleres desaparecidas, conducidas ao suicidio ou declarándose suicidas. Dende esa data, o goberno non publica os datos oficiais sobre asasinatos a mulleres. As cifras que circulan entre o público son as cifras que as organizacións de mulleres e as periodistas tratan de recoller das noticias en prensa.

O feito de que as cifras sobre os crimes cometidos contra as mulleres, coma resultado das políticas machistas actuais do goberno, non se reflictan correctamente nos informes e non sexan compartidas polos funcionarios do goberno é outra proba de que os perpetradores son protexidos e alentados pola mentalidade do home dominador.
En 2016, 328 asasinatos e 71 casos de violación a mulleres, e 368 casos de acoso sexual a rapazas foron denunciados polos medios de comunicación. Segundo os medios de comunicación, entre o 1 de xaneiro e o 20 de novembro de 2016, o 55% das nenas foron acosadas sexualmente polos seus mestres, o 7% dos perpetradores eran traballadores na escola (traballadores da cafetaría, servizo da limpeza, electricistas, condutores de transporte privado, etc), 6% eran familiares (pai, padrastro, irmáns, primos, e parientes varóns), 3.5% eran donos ou traballadores das tendas ou supermercados nos arredores da escola. Polo menos o 13% das nenas foron violadas, o 4% obxecto de acoso dixital a través de fotografías e/ou mensaxes con contido sexual. O 3% das nenas sometidas a acoso sexual foron discapacitadas.

Só 126 dos cómplices foron arrestados por 368 incidentes de acoso sexual ás rapazas. 18 homes foron postos en liberdade para ser xulgados sen arresto, 3 mestres foron despedidos e 1 mestre da escola pública Islámica foi trasladado a outra escola. O caso de acoso dun vicedirector non foi nin reportado ás autoridades pola dirección da escola.

O 59% dos casos de acoso sexual ocurren nas escolas. Ademáis disto, as nenas foron obxecto de acoso sexual nas rúas, nas casas onde foron collidas pola forza ou por engano, nos vehículos onde as collían pola forza, en cursos complementarios, en buses e en parques.

Segundo as noticias de JINHA de decembro do 2016, 28 mulleres foron asasinadas por homes en novembro, acosaron sexualmente a 100 nenas e someteron a 19 mulleres a violencia. Durante o mesmo período, 11 nenas morreron nun incendio. No mes de novembro, cando a lexislación que lexitimaba o acoso sexual estaba á orde do día, o acoso sexual e violencia contra os e as nenas creceu un 450% comparado co mes de outubro.

A medida que o asasinato e a violencia sexual contra os nenos e nenas, apoiados polo goberno, xordiron en toda Turquía, informes publicados por organizacións independentes amosaron cifras alarmantes no Kurdistan, onde a violencia aumentou por razóns políticas.

Segundo os informes de violacións de dereitos humanos da Asociación de Dereitos Humanos (IHD), Diyarbakir Branch, durante os 9 primeiros meses de 2016, 42 mulleres foron asasinadas ou conducidas ao suicidio coma resultado da violencia doméstica ou estatal. O mesmo informe indica que 34 mulleres perderon a vida coma resultado da violencia doméstica ou estatal, e 8 mulleres se suicidaron.

27 das mulleres asasinadas en 2015 estaban baixo protección estatal ou reportaran ás forzas do estado o perigo de ser asasinadas. A información sobre se o 90% destas asasinadas estaban baixo protección estatal non é compartida co público. 24 mulleres foron asasinadas mentres trataban de previr a violencia contra outras mulleres, xa que o estado non cumpriu coa súa obriga de protexer, coma indica na Lei de Protección Nº 6284, non implementada correctamente, coma demostran os feitos. Que o goberno se negue a revelar calquera información sobre a aplicación da lei e as prácticas de protección, formula serias dúbidas entre os movementos de mulleres, que desempeñaron un papel clave na adopción da lei nun primeiro lugar.


CONCLUSIÓN

Enfrentámonos aos brutais ataques da mentalidade machista contra os logros das mulleres en Turquía. O goberno do AKP ten coma obxectivo previr tódalas formas de actividades femininas mediante o feche das asociacións de mulleres e centros de solidariedade, mediante a designación dos fideicomisarios aos municipios. É unha guerra total contra as mulleres, cos arrestos de políticas e representantes e a introdución de leis e regulamentos quitando ás mulleres os seus dereitos. O goberno do AKP con despidos masivos, empurra ás mulleres fóra da esfera pública. Cun estreito control sobre a prensa e os medios de comunicación, toda a sociedade está tiranizada. Difúndese a particular mensaxe de manter ás mulleres na súa casa.

O obxectivo principal da crecente agresión da mentalidade machista cara as mulleres en mans do estado e do AKP é previr a paz social e a democracia. Sen a liberdade das mulleres, a sociedade non pode ser libre. O medo das forzas hexemónicas é a capacidade das mullleres e o principio de vida baseado na cooperación e solidariedade. Con todo, as mulleres de Turquía e Kurdistán seguerán loitando ombro con ombro contra o sistema patriarcal.

As mulleres kurdas están a escribir unha páxina na historia da loita das mulleres, que non poderá ser borrada con ningún ataque. Malia toda a opresión, TJA continuará traballando para un sistema democrático confederal, no que as mulleres e persoas con diferentes crenzas e etnias poidan convivir nun sistema igualitario e libre, contra o militarista, racista, relixioso lucrativo e sexista estado-nación.

TJA é un movementoque loitou contra tódalas formas de violencia (sexual, física, psicolóxica, económica) na familia e na sociedade, e deu grades pasos para rompela na esfera pública e privada. TJA loita contra a mentalidade machista en tódalas esferas da vida co principio de organización a mobilización de mulleres que traballan para expoñer o papel das institucións públicas, especialmente os tribunais policiais e xudiciais de desempeñan un papel significativo en ocultar a violencia na esfera privada. Traballaron malia tódalas ameazas de tortura e morte para documentar a tortura sexual baixo custodia, que era unha práctica común das forzas do estado nos anos 90, e a levou ante tribunais internacionais.

O TJA introduciu e integrou o Contrato Social das Mulleres a todo programa e código de condutas/estatutos de partidos políticos, gobernos locais e sindicatos cos que está relacionada, co obxectivo de previr tódolos xeitos de violencia contra as mulleres e o seu empoderamento en tódalas esferas. O sistema de copresidencias adoptado e posto en práctica por tódolos partidos políticos asociados, os gobernos locais e as institucións para a representación equitativa das mulleres en tódolos niveis dos procesos de toma de decisións converteuse nun sistema de precedencia mundial. Os métodos de intimidación e arresto do goberno do AKP para previr a práctica do sistema de copresidencias non nos pode disuadir.

A sociedade libre que estamos a construír mediante a loita e posta en práctica na vida é tamén un grande golpe ao mundo das ideoloxías machistas e das ciencias positivistas. Mentres estamos construíndo as bases dunha sociedade ecolóxica democrática baseada na liberdade das mulleres a través da xineoloxía, estamos rescribindo o mundo de pensamento e ciencias patriarcal. A nosa comprensión é que calquera escola de ciencias sociais sen un adecuado tratamento da realidade das mulleres será limitada en proveer unha comprensión completa das contradiccións sociais e as súas solucións. Así, a xineoloxía coma sistema de pensamento non só busca fortalecer o estatus da muller no mundo do pensamento e as ciencias, senón que tamén busca a transformación social.

TJA continuará loitando até que cada muller esté organizada. A organización independente das mulleres e a competencia nas esferas política, social e cultural, considérase parte integrante da autodefensa das mulleres. As mulleres empoderadas a través da súa organización en tódalas esferas, dende a economía á política, dende a ecoloxía ata os gobernos locais, é a pedra angular da transformación social.

TJA continuará loitando e resistindo os ataques reaccionarios da mentalidade machista e a súa extensión política, o AKP en Turquía, mediante a organización das mulleres en tódalas esferas da vida. A tendencia crecente do reaccionismo, o racismo e a violencia contra as mulleres só pode ser derrotada pola loita unida e común das mulleres en todo o mundo.
Modificado o ( Domingo, 16 Abril 2017 18:21 )
 

POSICIONAMENTO respecto a CUSTODIA COMPARTIDA IMPOSTA

Correo-e Imprimir PDF


Dende a Marcha Mundial das Mulleres de Galiza queremos posicionarnos respecto a CUSTODIA COMPARTIDA IMPOSTA. Este tema colle importancia na Galiza, xa que o Parlamento Galego admitiu a trámite a Iniciativa Lexislativa Popular presentada pola Asociación Galega de Pais e Nais Separados, que a partir de agora proseguirá a súa tramitación parlamentaria como unha proposición de lei grazas aos votos a favor de PP e PsdG.

Dende a MMM non estamos en contra da custodia compartida en si. Ninguén loita máis pola igualdade entre mulleres e homes que as organizacións feministas e por suposto pola igual implicación dos homes nos coidados d@s súas fill@s e no fogar en xeral. Concordamos en que a mellor maneira de solucionar un divorcio e que as dúas partes se poñan de acordo e se repartan as tarefas e ocupación das crianzas. Ao que nos opoñemos é a que a lei impoña a custodia compartida obrigatoria como norma no caso de que no divorcio non haxa acordo entre as partes, que é o que reivindica esta ILP. Isto sería lóxico nunha sociedade realmente igualitaria pero non na nosa, na que a diferencia de implicación de nais e pais no fogar e no coidado d@s fill@s é notable na maioría dos casos.

Os datos oficiais reflicten claramente esta desigualdade. O Instituto Galego de Estadística (IGE) indica que as xornadas a tempo parcial son nun 90% ocupadas por mulleres. Os motivos de escoller este tipo de xornadas segundo o Instituto Nacional de Estadística (INE) tamén é esclarecedor: Os homes escollen este tipo de xornada normalmente para compatibilizar con estudos e só un 3% o fai por obrigas familiares. No caso das mulleres, a maior parte faino por motivos familiares e só un 4.2% por estudos. Así mesmo, o reparto das tarefas no fogar supón tamén unha profunda desigualdade segundo datos do INE, as mulleres dedican o dobre de tempo diariamente ao coidado de fill@s e fogar (4:45 horas fronte as 2:34 dos homes) . As excedencias por coidado familiar seguen a ser solicitadas, en máis do 88% dos casos, polas mulleres. Se ollamos no noso entorno, veremos como estes datos se axeitan plenamente á realidade.

Non vemos que colectivos e partidos que reivindican como bandeira a igualdade para facer obrigatoria a custodia compartida, pidan con igual insistencia o permiso de paternidade obrigatorio ou se queixen da desigual representación de nais e pais nas ANPAs nos colexios, servizos de garderías para liberar das tarefas...todas esas medidas que serían pasos previos para acadar ese equilibrio do que falan. Só están prestos para reivindicar a igualdade en casos anecdóticos, cando o prexudicado é o home. Nesta ILP pouco importa se a crianza d@s menores foi igualitaria, o que debe prevalecer e o dereito dos homes, que nunca deben ser cuestionados, aínda que a realidade non os avale.

O noso posicionamento tamén se basea nas consecuencias da custodia compartida imposta nos casos de familias vítimas de violencia machista. Neste momento asistimos perplexas a maltratadores que manteñen custodias d@s fill@s , réxime de visitas... e asistimos a asasinatos das crianzas acolléndose a ese fácil acceso a el@s. Nais que denunciaron repetidamente malos tratos da súa parella, sufriron a impotencia de ver como o seu verdugo tiña acceso sen problemas @s súas fill@s. Lembremos que se presentan unha media de 426 denuncias diarias (segundo datos do Consello Xeral do Poder Xudicial) pero menos da metade das mulleres denuncia a violencia exercida polas súas parellas, polo que detrás de moitas separacións conflitivas poden darse este tipo de situacións encubertas. Partir de que se aplique como primeira opción a custodia compartida xeraría un maior perigo e desprotección das crianzas no caso de malos tratos, xa que non sería unha xuíza a que valoraría a conveniencia da convivencia en cada caso. Salvo no caso de que a nai denunciase malos tratos, aplicaríase a custodia compartida como norma e sabemos que en moitos casos esta denuncia non chega a materializarse. Xa partimos dunha xustiza cun sesgo patriarcal claro e falta de formación sobre cuestións de xénero, pero a aprobación de leis deste tipo só acrecenta as desigualdades en sociedades onde as administracións deben traballar cara a igualdade antes de chegar a situacións conflitivas.

#ContraAsViolenciasMachistas
#FeminismoParaVivir
#CombaterOMachismo

 

TODAS SEGUIMOS SENDO JUANA RIVAS

Correo-e Imprimir PDF

TODAS SEGUIMOS SENDO JUANA RIVAS

No 2017 todas saímos á rúa decindo “todas somos Juana”. Hoxe, todas volvemos a ser Juana xa que a fiscalía pide para ela 5 anos de cadea e a privación da custodia dos seus fillos por 6 anos. Todas entendemos a Juana, porque fariamos o mesmo. Quen non a entende e o sistema xudicial que pon por riba unha lexistación que obvia totalmente as situacións de violencia de xénero. Atende unha demanda de sustración de menores internacional mais non valora os motivos deste acto nin o benestar dos menores, que neste momento están vivindo en Italia cun maltratador.

A loita feminista conseguiu que os menores sexan considerados vítimas directas de violencia de xénero e loitamos por evitar que os maltratadores teñan acceso a réxime de visitas e custodia dos seus fillos. Xa que os menores son vítimas directas do contexto de violencia que xenera un maltratador no seu fogar.

O grotesco deste caso chega ao absurdo: Juana interpuxo unha denuncia de violencia de xénero contra a súa ex parella, Arcuri, o 12 de xuño de 2016, mais aínda non se resolveu, nin en Italia, nin no estado español. A maiores, como Arcuri resultou condenado no 2009 a tres meses de prisión e un ano de afastamento, por agresión a Juana, a xustiza italiana reclama que os menores estean con él pero non confía en que sexa seguro para estos, e polo tanto deben estar baixo vixilancia. Cantos mais sinsentidos temos que acumular para protexer que un maltratador non perda unha custodia? Teñen Juana e os seus fillos que sufrir esta situación en base a unha xustiza que non ten en conta circunstancias tan graves como a violencia de xénero? E por último, pode ser considerada unha delincuente unha muller que fuxe dunha situación de violencia e quere protexer aos seus fillos? de qué parte está a xustiza, dos maltratadores ou das vítimas? O feminismo da de Juana.

Modificado o ( Martes, 16 Xaneiro 2018 15:31 )
 

Trasporte e aloxamento

Correo-e Imprimir PDF

 

Transporte:

Lista de concellos de onde parten autobuses para acudir aos actos do domingo 19 de outubro en Vigo (Milladoiro, Manifestación e Feira de Soberanía Alimentaria):

Confirmar telefonicamente 48 horas antes.

  • CIM de Arteixo: 981 601 415.
  • CIM de Baiona: 986 357 554. Sae o autobús ás 10h diante do Parador.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • CIM de Cangas: 986 392 268.
  • CIM de Carballo: 981 700 688 preguntar por Nieves.
    981 704 100 extensión 2001, preguntar por Fran (Concello de Carballo)
  • CIM de Gondomar: 986 360 224. Sae o autobús ás 10h diante do Concello.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • CIM da Guarda: 986 614 648. (para xente da Guarda, Tomiño e O Rosal)
  • CIM de Nigrán: 986 383 081. Sae o autobús ás 10:30h diante do Concello.
    Correio-e: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo
  • Cerceda: 658 045 489.  (Mila, a partir das 15:00hs.)
  • Culleredo: Concellería Igualdade  (981 661 208  Iria)
  • Fene: Concellalia da Muller  981 342 607 - 981 492 706 - 647 434 352. (Eva Sayago)
  • Ferrol: Concellelia da Muller  981 944 240.
  • Oleiros: 981 610 00.
  • Sada: 981 620 567.  (Toñi)
  • Narón: Saída às 8hs. da Praza de Galicia (Paula 619 168 796)
O sindicato CIG organiza saida de autobuses desde cada comarca
Información e Contactos: www.galizacig.com

Tamén existe unha lista de establecimentos para o aloxamento...
Modificado o ( Luns, 13 Outubro 2008 09:20 ) Ler máis...
 
Máis artigos...
Páxina 5 de 77

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel

Quen está en liña?

Temos 22 convidados en liña