MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Marcha Mundial das Mulleres :: Feminismo :: Galiza

ACCIÓN 26 DE XUÑO 2015 - VIGO: ORGULLO LGTBI

Correo-e Imprimir PDF
Co gallo da celebración do 28 de xuño Día Internacional do Orgullo LGTBI,  a Coordenadora Local da Marcha Mundial das Mulleres de Vigo sumouse á festa cun acto de rúa, elaborando un tapiz sobre o chan con
materiais naturais, o venres 26 de xuño na Praza da Pedra.

As mulleres da Marcha Mundial das Mulleres seguimos en marcha por un mundo libre de violencias, odio e discriminación por mor da orientación sexual e a identidade de xénero, celebrando o día do Orgullo como da liberación. Liberarse do medo, da vergoña saíndo a rúa e, ondear ao vento a bandeira que pinta o aire que respiramos coas cores vermello, laranxa, amarelo, verde, azul, lila do verán que comeza a satisfacer a pel acariñada. Cores diversas como diversas e múltiples son as persoas e as relacións-afectivas-sexuais.

O día do Orgullo é unha homenaxe as persoas presentes nas revoltas de Stonewall (Nova Iorque,1969) que cansas de sufrir ataques a súa dignidade fixeron fronte a represión policial converténdose para as persoas LGTBI sinónimo de loita, rebeldía, unha revolución nacida para provocar, para amolar ao poder.

A día de hoxe en certos países a vida das persoas LGTBI tenden a ser un pesadelo por atreverse a seguir o máis básico dos instintos humanos, buscar afecto, amor, intimidade.
Os gobernos de todo o mundo despregan gran variedade de leis e prácticas represivas para privar ás lesbianas, gais, bisexuais, transexuais, intersexuais da súa dignidade, e negarlles os dereitos básicos:

Represión que vai dende a cárcere en virtude de leis que non respectan a intimidade e converten un bico nos espazos públicos en delito.
Torturas polo o que consideran comportamentos desviados e as violacións para a súa cura.

Asasinatos a mans dos Estados por considerar as persoas LBTBI ameazas para a sociedade, un pecado ou unha traizón á cultura imperante. Unha cultura que pasa de xeración en xeración sustentada en piares patriarcais como a familia, as igrexas e os seus dogmas, os poderes do Estado, os medios propagandísticos.... que poñen os mecanismos de control, censura e represión social.

O feminismo é a loita no día a día por un gran cambio cultural que cimente as bases dunha nova sociedade antipatriarcal. Para ese cambio temos que cuestionarmos e revisar os nosos condicionamentos sociais e culturais que están na base da educación. Compre unha educación baseada no respecto das persoas máis alá do xénero, raza, clase e opción sexual.

A Marcha Mundial das Mulleres quere facer un recordatorio aos Estados e aos seus gobernos que cada vez somos máis e que non imos permitir represións nin violencias nin leis que induzan ao engano e abran horizontes carentes de garantías, de protección ou non visibilizen a diversidade afectivo-sexual e que só sexan documentos propagandísticos.


Modificado o ( Sábado, 27 Xuño 2015 15:09 )
 

MANIFESTO LGTBI

Correo-e Imprimir PDF
Un ano mais a Marcha Mundial das Mulleres quere apoiar o día do orgullo de Lesbianas, Gais, Transexuais, Bisexuais e Intersexuais, día de reivindicación e denuncia porque, a pesar dos avances conseguidos, o colectivo de LGTBI segue sufrindo a discriminación, o acoso, o rexeitamento e a invisibilidade por unha gran parte da sociedade e mentres non se remate con todo iso seguiremos reivindicando en todo o mundo que o colectivo LGTBI sexa tratado con respecto, igualdade de dereitos e dignidade.
Queremos denunciar:
  • Que as persoas LGTBI seguen sufrindo acoso nas escolas, nos institutos, no traballo, nos centros de maiores e mesmo nas propias familias.
  • Que as situacións de acoso, agresión verbal, de exclusión social e de agresión física seguen producíndose con certa impunidade.
  • Que as lexislacións sobre doazóns de sangue identifican ao colectivo LGTBI con prácticas de risco e nalgúns países como Francia, os homes homosexuais teñen prohibido a doazón de sangue, promovendo a homofobia desde as institucións.
  • Queremos denunciar que a LGTBIfobia mata, xa que centos de adolescentes suicídanse pola presión e o acoso a que se ben sometid@s.
RECLAMAMOS xunto co colectivo DE LESBIANAS, GAIS, TRANSEXUAIS, BISEXUAIS E INTERSEXUAIS (LGTBI):
  • Que desde as administracións e institucións públicas se poña en marcha de forma efectiva a lei contra a LGTBIfobia.
  • Que se traballe na formación do funcionariado (sanitario, administrativo, educativo, xudicial) na igualdade de dereitos e na visibilización de maneira positiva ao colectivo LGTBI con todos os seus dereitos e deberes.
  • Que se traballe para conseguir escolas seguras onde nenas e nenos poidan vivir con total respecto e liberdade a súa orientación afectivo-sexual, a súa identidade de xénero, así como a da súa familia.
  • Que se visibilice nas escolas e institutos a diversidade afectivo-sexual e a diversidade familiar nas aulas e que estes temas se traballen de xeito transversal en todos os niveis do ensino, desde infantil ao ámbito universitario.
  • Que os medios de comunicación e a publicidade se impliquen na visibilidade da realidade LGTBI, en todo o seu espectro e abarcando todas as etapas da vida.
  • Que as persoas que forman parte do colectivo LBTGI poidan vivir con orgullo a súa realidade afectivo sexual, de identidade de xénero e familiar, e que a poidan visibilizar sen vergoña nin infravaloracións.
  • Que ningunha agresión homófoba quede impune.
Pero non é só un día de denuncia e reivindicación senón tamén un acto de visibilidade para demostrar que a felicidade conséguese vivindo como se sente, amándose de xeito libre, relacionándose sen tabús e formando a familia que se soña.
 

DECLARACIÓN POLÍTICA

Correo-e Imprimir PDF

 

Marcha Mundial das Mujeres
Declaración Política

 

Nós, integrantes do Comité Internacional da Marcha Mundial das Mulleres, reunidas en Xenebra, Suíza, do 23 ao 29 de maio do 2015, tivemos a oportunidade de coñecer os esforzos organizativos e de alternativas comunitarias que están a construír as nosas compañeiras da Marcha Mundial de Suíza, así como escoitar as experiencias das nosas compañeiras novas integrantes da caravana feminista que están a atravesar Europa. Tivemos oportunidade de compartir experiencias, reflexións e coñecer os problemas que enfrontan as mulleres emigrantes, a discriminación, o estigma, os efectos das políticas de austeridade e a crecente militarización e presenza armada que implican violencia na vida dos pobos e das mulleres no Norte e Sur.

Xuntas constatamos a presenza agresiva de militares, ataques terroristas de grupos de extremismo relixioso e a voracidade de compañías transnacionais que rouban e desaloxan aos pobos dos seus territorios, controlándoos, exercendo violencia sexual e provocando embarazos forzados, enfermidades e contaminación dos bens naturais dos pobos orixinarios en todo o mundo.

Ao anterior súmanse as consecuencias dos cambios climáticos e as políticas de Estados que provocan extrema pobreza, destrúen servizos públicos, orixinan desemprego, perda de vivendas que resulta nunha crecente migración e tráfico de persoas, sobreexplotación e morte. Todos estes problemas son resultado do sistema patriarcal, capitalista e neocolonial que continua usando ás mulleres, os pobos e a natureza como obxectos e mercadorías para a sobreexplotación e xeración da súa riqueza, que crea e afonda a desigualdade entre países e entre rexións dos mesmos países.
 
Neste contexto celebramos que en 30 países do mundo, dende o Sur e Norte, durante o 8 de marzo Día Internacional das Mulleres e o 24 de Abril "24 horas de Acción Feminista", denunciamos ás empresas transnacionais, solidarizámonos coas vítimas e demandamos xustiza e reparación para as mulleres de Rana Plaza - Bangla Desh e as traballadoras do mundo.
Saudamos a resistencia e organización de comunidades, pobos orixinarios e movementos sociais que están a provocar cambios políticos progresistas nalgúns países do mundo, onde as mulleres xogaron un rol moi importante que implican esperanza para os pobos.

Facemos un chamado a continuar organizándonos e participando na 4ª Acción Mundial da Marcha Mundial das Mulleres, a avanzar na construción de alternativas para a vida dos pobos e das mulleres.

 

Seguiremos Marchando ata que todas sexamos libres.
Comité Internacional Marcha Mundial das Mulleres
Xenebra , Mayo 28 do 2015
Modificado o ( Sábado, 06 Xuño 2015 19:56 )
 

COMUNICADO DA MMM DE GALIZA NO 24 DE MAIO DIA INTERNACIONAL DAS MULLERES POLA PAZ

Correo-e Imprimir PDF

COMUNICADO DA MMM DE GALIZA NO 24 DE MAIO DIA INTERNACIONAL DAS MULLERES POLA PAZ

Aínda que van xa 33 anos dende que se instaurou este día que estamos a reivindicar, seguimos vendo a faciana da violencia dos conflitos armados a diario. Neles as mulleres sufrimos unha dobre violencia, xa que ás agreseións que hai implícitas nas guerras, temos que sumarlle a violencia de xénero. Somos usadas como armas de guerra: somos usadas para matar, usadas para ser violadas e así facerlle dano ao inimigo, xa que nos consideran da súa propiedade.

Un caso actual desta violencia é o das nosas irmás secuestradas por Boko Haram, onde 214 das 293 mulleres que ceivaron están embarazadas. Estas mulleres foron usadas como obxectos sexuais e foron vítimas de todo tipo de agresións e humillacións, mentres a ONU e a Comunidade Europea permanecen impasiveis ante este terrorismo estando máis preocupados por que esas mulleres e criaturas non cheguen as súas costas, botando man, unha vez máis, de todo o seu potencial militar enviando fragatas para protexelas dos que, máis que coma seres humans as tratan coma lixo; no canto de buscar solucións reais: deixar de concebir aos países en conflicto coma un mercado onde saquear materias primas e colocar stocks e novos diseños da súa próspera industria armentística que o único que provoca é avivar a lacra belicosa, deseñada e creada de xeito interesado por parte do capitalismo, patriarcal occidental.

Por estas e por máis razóns é polo que non parece que lles afecte o máis mínimo que só no 2014, Boko Haram secuestrara a 2000 nenas e mulleres.

Pero esta violencia non é a única que se xenera nas guerras, hai outras moitas agresións que nos tocan maioritariamente a nós, xa que non hai que esquecer, por exemplo, que na fuxida das zonas de conflicto, entre o 75% e o 90% da poboación que migra son mulleres e crianzas. Ou que a pobreza xenerada por conflictos armados a sofren, na súa mayoría, as mulleres.

As mulleres feministas e pacifistas mantemos firme a nosa vontade dun desarrme mundial, tanto físico como psicolóxico. Si, queremos tamén a desmilitarización mental da sociedade. Basta xa dese “se queremos a paz, preparémonos para a guerra”. A única loita que aceptamos para conseguir a paz é a resistencia civil activa da poboación contra estes conflictos armados. Animamos e apoiamos que se condeen, que se visibilicen e que se denuncien todo este tipo de violencias.

Por suposto, este cambio pola paz non será posible sen unha feminización que pase por todos os ámbitos, dende o social ata o institucional. Non hai procesos políticos nin sociais de paz se non hai mulleres neles.

Nunca nos cansaremos de reivindicar a paz, de opoñernos á cultura da morte e de berrar contra toda a destrucción que estes conflictos deixan tras de si. Queremos construir, queremos vivir. Queremos a paz.


Marcha Mundial das Mulleres de Galiza

 

A VIOLENCIA É UN PROBLEMA DE TOD@S

Correo-e Imprimir PDF

COMUNICADO DA COORDENADORA DE VIGO DA MMM EN REPULSA ASASINATO MACHISTA DE MARÍA ISABEL

Estamos aquí reunidas e reunidos unha vez máis para visibilizar a nosa repulsa contra a violencia machista ao contar cunha nova morta en Galiza. María Isabel Fuentes Fernández, de 66 anos e veciña de Verín.

Unha morta máis a mans do seu home, a primeira deste ano 2015 en Galiza, parecen dicir de xeito complacente as e os locutores dos diferentes medios, con tranquilidade, como si parecera que este mal, xa que non pode ser arrincado de raíz, polo menos que cause o menor número de mortas posibles.

As persoas que estamos hoxe aquí, sabemos que é a primeira vítima galega pero non para nós, porque non queremos que María Isabel pase a formar parte dese sin fin de números que son as estadísticas do feminicídio sen máis.

María Isabel puido ter sido calquera das que hoxe estamos aquí, pero ela é unha vítima da violencia machista que pagou coa súa vida a discriminación e a desigualdade que padecemos todas, porque a violencia machista non remata no reconto das víctimas mortais.

Asístimos agora e coma sempre, a como os medios de comunicación, institucións e sociedade en xeral, centran a súa atención debates superfluos entre organimos que tentan exculparse neste crime, cando a mesma debería de estar posta na víctima e nas mulleres, que pese a gozar dunha lei que formalmente as ampara, unha e outra vez vemos como as desprotexe; pois as administracións non poñen os medios nin os esforzos necesarios para que así sexa.

Afortunadamente, actualmente xa se comeza a falar, porque parece que xa se decataron, de que as criaturas de nais que sofren violencia tamén son vítimas. Non sabemos como dixerirán o de violencia doméstica no ámbito hospitalario, ¿Axudaralles esto a ver que é unha violencia que vai máis alá da casa?, ¿que é estrutural?.

De verdade que non se ve?, de verdade que precisan de anos de actos de repulsa e denuncias para non ver o que pasa? ou é que os gobernos que temos, queren recrearse no diágnostico, reformulando conceptos, refacendo leis, todo para que non se note a total desprotección na que quedamos as mulleres con políticas de recortes para servizos sociais, entendidos estes do xeito máis amplo e diverso posible, dende a atención sanitaria primaria ata a continua violencia transmitida minuto a minuto nos medios de comunicación, nos actos públicos, na publicidade, no ámbito académico, etc.

Con todo, compañeiras e compañeiros aquí estamos e aquí seguiremos. Onte e hoxe son días tristes para moitas de nós, algunhas suspendemos actos públicos en sinal de protesta, outras tivemos que tirar e ir traballar cos puños apertados e cun nó na gorxa unha vez máis, pero dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos aproveitar esta ocasión para reclamar unha maior implicación de toda a sociedade civil nos actos de campañas políticas e electorais na demanda de solucións a un problema que non dí nada bo de nós como sociedade e que de non solucionalo dunha vez por todas, corremos o risco de que empeore.

Nós sempre o tivemos claro, sen políticas claras e decididas, que condenen dunha vez por todas as institucións que a día de hoxe aínda nos tratan como cidadanía de segunda clase, institucións nas que aínda a día de hoxe non somos tratadas como iguais non solucinaremos o problema.
Modificado o ( Domingo, 10 Maio 2015 15:53 )
 

24 HORAS DE ACCIÓN FEMINISTA

Correo-e Imprimir PDF

 

Rana Plaza está en todas partes!

 

Nós, activistas da Marcha Mundial das Mulleres, unidas en solidariedade, estamos xuntas para denunciar a cobiza capitalista e o patriarcado que explotan e expropian os corpos das mulleres e o seu traballo produtivo.

Este 24 de Abril, recordamos a masacre de Rana Plaza en Bangladesh onde no ano 2013, morreron e se feriron máis de 1000 mulleres ao se derrubar o edificio onde  amoreadas, en condiciones inhumanas e a cambio dun salario inmoral, traballaban para marcas occidentais tales coma Benetton, The Children's Place, DressBarn, Mango, Monsoon e Primark, así como para empresas de distribución coma El Corte Inglés.

Solidarizámonos coas familias das vítimas, e alzamos as nosas voces ben alto, para ser oídas e para denunciar que cada día, nos cinco continentes, as causas que propiciaron este desastre se repiten.

E estas historias que nos poden parecer afastadas, non escapan a realidade da industria téxtil galega; onde observamos coma  grandes firmas coma INDITEX, deciden deslocalizar a produción de roupa en Galicia provocando graves condicións de explotacións noutras partes do mundo e numerosas perdas de emprego no país.

As poucas mulleres que quedan traballando en Galicia, no que fora noutro tempo grande sector da economía, faino agora en pequenos talleres subcontratados polo próspero imperio téxtil; onde mulleres, a maioría xa entradas en idade,  deslómbanse sen descanso (de 8 da mañá a 8 da tarde, con pausa para comer) ante as súas máquinas de coser, en locais sen rastro de medidas de seguridade, sen case dereitos laborais, para acadar un salario paupérrimo, a vez que escoitan as incesantes loubanzas  por parte das institucións e da xente que se regodean no moi campechano, sinxelo  é bo que é o Señor Amancio Ortega, que lle da traballo as mulleres, aínda que este sexa dun xeito miserable.

As mulleres somos vítimas cada día da avaricia do sistema capitalista, que pon no cumio das súas prioridades a maximización dos beneficios, por riba do benestar das persoas, dos dereitos humanos, de respecto a natureza, etc. Sufrimos discriminación no mercado laboral, a invisibilización dos coidados que desempeñamos, condicións de traballo inhumanas, dobres xornadas, etc.  As mulleres sufrimos moito máis coa precarización dos servizos públicos e dos servizos sociais, que debilitan o estado de benestar e que aumentan a carga de coidados sobre as nosas costas.

As mulleres sufrimos a usurpación das nosas terras, que son o sustento das nosas familias, pola avaricia de grandes empresas transnacionais, que especulan coa terra e as materias primas, espoliando sen piedade os recursos naturais dos nosos territorios. Multinacionais coma a Canadense Edgewater, que pretende pór as súas “gadoupas”na parroquia de Corcoesto, na comarca de Bergantiños, están a topar na resistencia das veciñas e veciños, un forte atranco, no seu plan de devastar unha zona de grande valor ecolóxico mediante unha explotación a ceo aberto con tratamento de cianuro, unha das técnicas mineiras máis agresivas das practicadas no mundo.

As mulleres sufrimos diariamente o control sobre os nosos corpos, por parte da sociedade, de grupos ultra conservadores e fundamentalistas relixiosos. En nome da tradición, dos valores morais, relixiosos e a cultura, cada día vemos atropelados os nosos dereitos sexuais e reprodutivos, o noso dereito ao pracer sexual e a liberdade de decisión sobre os nosos corpos, a nosa saúde e o noso futuro; tal e como está a acontecer coa reforma da Lei do Aborto, que pese a ter topado unha ampla oposición dos grupos feministas e de mulleres dentro do Estado Español, que conseguiron derrocar ao Ministro de Xustiza e botar por terra a un abominable proxecto de lei, segue a estar na axenda política, ignorando a voz das mulleres que tan en contra do mesmo se pronunciaron e se están a pronunciar.

As mulleres sufrimos de forma máis aguda as consecuencias do aumento da violencia, a inestabilidade e os conflitos. Notamos con extrema preocupación e carraxe cómo a violación segue sendo usada como arma de Guerra, cómo proliferan os casos de abusos e violencia contra mulleres e nenas: raptos (como o caso das máis de 200 nenas raptadas en Nixeria por un grupo terrorista), tráfico sexual, escravitude, matrimonios forzados, etc. E como consecuencia, como se feminizan os desprazamentos masivos de poboación civil, a pobreza e o VIH-Sida. Neste ano 2015, xa son 15 as mulleres asasinadas pola violencia machista en todo o Estado Español e asistimos a como son miles o número de mulleres que dende o continente africano, tentando escapar das nefastas consecuencias que para elas teñen os conflitos bélicos latentes en moitos dos seus países de orixe; topan no Mar Mediterráneo o fin dunha esperanza por escapar dos horrores das guerras creadas polo patriarcado capitalista.

Ao mesmo tempo, defendemos o noso dereito a autonomía dos nosos corpos e a nosa sexualidade, así como ao dereito a separar a sexualidade da maternidade, e ao noso dereito a decidir si/cándo ter fillos-as.

Reafirmamos a visión que entende a nosa sexualidade como socialmente construída e a nos mesmas como suxeitas que activamente repudian a hetero normatividade e defenden o dereito a vivir a  nosa sexualidade libre de coerción, estereotipos e relacións de poder.

Coas nosas raíces no feminismo, defendemos a sustentabilidade da vida humana como o principio orientador dun novo paradigma que debe estar baseado en relacións dinámicas e harmónicas entre humanidade e natureza, así como entre os seres humanos. Por elo, é fundamental aplicar cambios reais nos xeitos de produción e reprodución, así como nos patróns de consumo para concibir un novo e más amplo significado do concepto traballo. Este novo concepto debe recoñecer o traballo das mulleres e manter un equilibrio entre o traballo produtivo e reprodutivo, no que este último sexa tamén compartido cos homes e co  Estado.

Por todas estas razóns, porque o mundo necesita a loita feminista, hoxe unimos as nosas voces e esforzos colectivos para crear unha cadea de accións arredor do mundo.

Durante una hora, empezando ao mediodía, de Leste a Oeste, de Oceanía as Américas, as activistas da Marcha Mundial das Mulleres organizan diferentes accións para conectar as nosas loitas locais a causa global contra a dominación do capitalismo patriarcal.
Modificado o ( Xoves, 23 Abril 2015 19:32 )
 
Páxina 1 de 51

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
CAF - Comisión da Muller [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel



Quen está en liña?

Temos 13 convidados en liña