MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Marcha Mundial das Mulleres :: Feminismo :: Galiza

NON SOMOS INCUBADORAS

Correo-e Imprimir PDF
NON SOMOS INCUBADORAS

Dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos posicionarnos e deixar clara a nosa postura fronte ao debate aberto sobre os “ventres de aluguer”. Primeiro, reivindicamos esta denominación para esta práctica fronte a outros termos moito máis asépticos, nos que, con clara intención, se busca eliminar o compoñente mercantil e a figura da muller como nai. Así nun principio “maternidade subrogada” e, de seguido, “xestación subrogada” pretenden edulcorar esta realidade, equiparándoa ademais, a unha técnica de reprodución asistida. A maternidade subrogada non é unha técnica, non é equiparable á fecundación in vitro, nin á inseminación artificial, que si o son. Son entón todos os embarazos técnicas de reprodución asistida? Xa que a muller xestante, ten un embarazo e un parto exactamente igual que se non houbera ningún tipo de acordo entre as partes. O embarazo non é aséptico. A muller no seu corpo sofre grandes cambios físicos, hormonais, psicolóxicos e emocionais, podendo ser algúns irreversibles. Enfróntase así, a riscos para a súa saúde (cesáreas, embolias, ter que extirpar o útero...) que poden supor, incluso, a súa morte.

Queremos destacar que este non é un debate inocente. Un poderoso lobby e moitas empresas están a facer moita presión para que sexa este un tema central, xa que son moitos os millóns que se están a ganar grazas a explotación dos corpos das mulleres. En Madrid, o 6 de maio deste ano, vaise celebrar a feira Surrofair sobre este tema. Neste tipo de feiras pódense consultar catálogos de mulleres para a doazón de óvulos e aluguer de ventre como se de gando se tratara. Ademais, sendo este un procedemento prohibido no Estado Español, as empresas participantes explican impunemente cómo facer este procedemento noutro país e empregar despois subterfuxios legais para legalizar @s menores. Cómo se permite celebrar este evento? Podería facerse unha feira sobre o traballo infantil ou sobre a compra de órganos? Isto demóstranos o poder que este sector está a ter.

Os defensores dos “ventres de aluguer” falan de liberdade de elección das partes e do dereito a ser nai/pai. A palabra liberdade neste tipo de ámbitos, ensucia a súa cor. O capitalismo sempre defende a liberdade de mercar/vender. O mercado xa domina os nosos recursos naturais, grandes partes da nosa vida e precisa tamén poñer prezo ao corpo das mulleres, á nosa capacidade de ser nais, aos nosos óvulos, tratándonos como incubadoras. O argumento é que se as dúas partes queren, hai que respectar a liberdade individual. O problema é que si vemos unha clara liberdade na parte d@s que mercan, pero non se ve esa libre elección na muller xestante. Vemos a mesma capacidade de elección no caso das persoas que venden un órgano do seu corpo, nas persoas que traballan na India con míseros salarios ou no traballo infantil. Ti escolles facelo, si, pero dentro das túas inxustas alternativas. Os casos da chamada “maternidade subrogada altruista” son anecdóticos nos países nos que está legalizada, fronte a comercial, que é o verdadeiro debate e onde está situada a verdadeira demanda. Non nos enganemos, se non hai retribución monetaria, ningunha muller pasa por este proceso difícil e con riscos, salvo con persoas moi achegadas, familia… mais nunca con descoñecidos. Falemos entón con propiedade: Non maquillemos esta práctica coas fermosas imaxes de altruísmo que mostran as empresas, de familias felices pola súa maternidade e unha xestante encantada de ter feito posible esa familia. Se non hai cartos polo medio, iso vólvese anécdota.

O outro concepto é a reclamación do dereito a ser nai/pai. Entendemos o duro e frustrante que é para unha familia que desexa ter fill@s o non poder materializalo. Mais isto non é un dereito, é un desexo. E consideralo doutro xeito si suplanta o dereito a integridade física de outras mulleres, que se vexan forzadas a aceptar esta situación por necesidades económicas. Ademais, nunca pode un dereito ser exclusivo de ric@s, os dereitos deben ser universais, non d@s que teñen poder económico para pagalos.
Cómo podemos defender un dereito no que @s pobres sexan unicamente as produtoras e @s ricas exclusivamente as consumidoras?

As mulleres da MMM reivindicamos que o mercado non pode regulalo todo, e o noso corpo é un límite claro. Por qué non facer tamén un mercado d@s nen@s xa nacidas? A adopción é un proceso regulado polo estado, no que se valora a idoneidade da familia adoptiva, mais, seguindo o tipo de razoamentos do neoliberalismo, por qué non facilitarlle a familias desexosas de maternidade o acceso a unha crianza sen máis trámites? Ou, por qué regular a doazón de órganos? Se unha persoa decide vender un dos seus riles, e outra persoa decide compralo, por qué impedir o que el@s decidiron “libremente”? por qué nese caso nos resulta grotesco e non no caso do uso do corpo dunha muller?

Creemos que o camiño ao que se deben dirixir estes casos é o da adopción. Sabemos que é un camiño non exento de dificultades, máis é o único defendible eticamente. Manéxanse datos, que collemos con cautela, que indican que a demanda de adopción diminuíu en favor da práctica do aluguer de ventres. Son varios os factores que provocan este cambio, mais cabe subliñar un que non nos parece en absoluto defendible: o factor xenético. A perpetuación da túa descendencia como necesidade por riba de criterios éticos e os dereitos de outras persoas. Se unha persoa quere realmente ser nai/pai non debería ser o factor xenético algo fundamental.

Fóra do debate da legalización desta práctica no estado español, no que nos manifestamos rotundamente en contra. Cabe a denuncia do que estas empresas están a facer en países máis pobres. Como en todo mercado, hai unha guerra de prezos, sendo India e Ucrania os países máis baratos. Non fai falla ter moita imaxinación para supor as condicións e situación das nais xestantes: os abusos son norma. Na India, están a funcionar auténticas “granxas de mulleres”, recluídas e hacinadas nun espazo por 9 meses, sen contacto coa súa familia, ata que paren á criatura que lles garantirá levar cartos para a súa casa. En EEUU, país modelo desta práctica, o prezo é moito maior. Nel entran mulleres de clase baixa ou media que precisan ingresos para o pago de seguros de sanidade, colexios, universidade…a pesar de que este é o modelo das garantías para comprador e vendedora, non hai casos de mulleres “felices e orgullosas de axudar a unha familia”, tal como di o lobby a favor, que pertenzan a unha clase social alta. Así mesmo, neste país, e por ende aplícase a toda a esfera neoliberal, fírmase un contrato que obriga á muller xestante ferreamente. Non pode arrepentirse, non pode abortar … polo que se conculcan gravemente os seus dereitos como persoa. Fronte a todos os testemuñas de familias felices tras mercar un bebé, ocúltanse totalmente todos os casos de mulleres xestantes traumatizadas por este proceso: ben por non querer finalmente ceder á súa fill@ pero ser obrigada, ben por danos físicos ou psicolóxicos. Outra situación completamente aberrante son os casos que se deron de compradores que finalmente non aceptaron ao bebé por ter malformacións ou algún tipo de enfermidade, como se de calquera tipo de mercadoría se tratara. Os casos de mulleres e menores vítimas desta práctica son numerosos, máis, sospeitosamente, nunca se lle da voz.

Finalmente, convidamos á reflexión de como neste sistema heteropatriarcal e capitalista, o sufrimento e saúde das mulleres é sempre secundario. Así falamos de doazón de óvulos e esperma coma se foran equiparables, cando no caso das mulleres, requiren unha intervención con anestesia, un tratamento hormonal moi potente e supón riscos graves para a saúde. Así, o procedemento da subrogación tamén se propón como un procedemento totalmente inocuo e cheo de garantías, cando amplos sectores da medicina, da ética e da xustiza se manifestan claramente en contra.

Porque non somos incubadoras, porque o noso corpo non é un campo de venda para o capital, dende a MMM denunciamos e posicionámonos en contra dos “ventres de aluguer”

Modificado o ( Xoves, 04 Maio 2017 19:09 )
 

Rana Plaza está en todas partes!!

Correo-e Imprimir PDF

 

Desmantelar o poder das corporacións

na vida das mulleres

 

O 24 de abril lembramos o masacre ocorrida en Rana Plaza, Bangladesh, onde máis de 1000 mulleres resultaron feridas e mortas no 2013 por causa do derrube do edificio no que traballaban en condicións infrahumanas e por un salario inmoral. Nós, activistas da Marcha Mundial das Mulleres, xuntas, en solidariedade elevamos as nosas voces para denunciar o lucro do capitalismo por medio da expropiación e a explotación do traballo produtivo que este está empregando de diversas maneiras, en todos os recunchos do mundo e na nosa vida diaria.

O capitalismo reestrutúrase permanentemente e utiliza os mesmos mecanismos violentos de acaparamiento presentes desde a súa orixe: apropiación das terras e da natureza, explotación laboral, control dos corpos das mulleres; violencia e poder militar. Isto significa que este sistema nas súas diversas manifestacións está directamente relacionado co neo-colonialismo e o patriarcado.

As compañías organizan o súa producción e toda a cadea de valores de maneira diseminada ao redor do mundo e teñen como obxectivo os países do Sur considerados como “paraísos fiscais” con man de obra barata. Con todo, a forza de traballo non pode ser a máis barata se os dereitos das e dos traballadores non están garantidos. Mulleres, en particular negras, asiáticas e /ou inmigrantes, inclusive dos países do Norte, sofren polas condicións precarias de traballo, realizan longas xornadas e reciben baixo salario.

Isto tamén débese á usurpación das terras das comunidades, á transformación da agricultura familiar en agricultura para a exportación, á deforestación e a contaminación dos ríos por as devanditas actividades das multinacionais e son as mulleres as que sofren a ausencia de recursos básicos como alimentos e auga necesarios para o sostén e o benestar das súas familias. Así, vimos depender do mercado para poder comer sen que teñamos poder adquisitivo e temos que percorrer longas distancias para abastecernos de auga. A clase traballadora de inmigrantes urbanos – na súa maioría composta por homes - que xorde da presenza destas compañías nas comunidades, favorece á súa vez a prostitución, os matrimonios precoces, é dicir o sexo multinacional, para liquidar as dificultades financeiras vividas polas mulleres e as súas comunidades.

Así mesmo, a industria alimentaria que apoia os alimentos xeneticamente modificados (OXM) instalouse plenamente nos nosos mercados. Nesta industria, a aparencia estética dos alimentos é máis importante que a súa calidade nutricional, o que significa que a nosa saúde e benestar véxanse gravemente comprometidos. A industria da moda e da tecnoloxía por medio da manipulación mediática para garantir un consumo acelerado crea necesidades superfluas e convéncenos que tal consumo concédenos un status elevado, levándonos a un modo de culto do noso amor propio.
Rexeitamos esta falsa idea que pretende que a feminidade mídese pola cantidade e o prezo do que compramos.

Este contexto, que afecta cada día ás Mulleres de distintas formas, é consecuencia do que se chama “libre intercambio”, que non é ningunha novidade e que ademais non ten nada de libre. Os acordos de libre intercambio (ALC ) son instrumentos que establecen normas moi ríxidas formuladas a través dun proceso extremadamente antidemocrático cuxo obxectivo é que tales normas sexan irreversibles para que as empresas multinacionais poidan ampliar a súa poder sobre as nosas vidas, controlar as políticas dos estados e a explotación da forza de traballo das mulleres. Con estes tratados de libre comercio (ALC), as sociedades tenden a apropiarse cada vez máis dos coñecementos ancestrais dos nosos pobos. Queren patentar a vida, as sementes, o coñecemento e detentar o monopolio das patentes polo maior tempo posible. Exemplos disto son o Acordo Tras Pacífico (TPP), o Tras-Atlántico (TTIP) e o Acordo sobre comercios e servizos ( TISA ).

Nós as Mulleres, loitamos contra os TLC xa que estes acordos son máis que simples regulamentacións do comercio entre países, son estratexias de dominación das persoas. Tales acordos amplían o alcance do mercado, aumentan as desigualdades entre os países e os pobos e son unha ameaza para a sustentabilidade da vida, contribúen ao aumento do efecto invernadoiro e repercuten na preservación da vida, a natureza e a súa diversidade terrestre e mariña. Representan un interese desmesurado de conquistar e explorar lugares como a lúa e outros planetas. As multinacionais ademais contan coa impunidade: violan os dereitos humanos, corpos, contaminan a natureza, os nosos corpos e non son castigados. Cambian os seus nomes, as súas marcas e os seus lugares de producción para aumentar as súas ganancias.

Ao opoñernos ao libre comercio, cuestionamos tamén un modelo de desenvolvemento que ao asociar o machismo e o racismo no mercado capitalista beneficia unicamente a unha pequena élite.
Así, denunciamos as estratexias do avance permanente do capital sobre os territorios e a
biodiversidade dos países do sur e a mercantilización da vida.

Nós, mulleres da MMM, reafirmamos a data do 24 de abril como data de Resistencia e de loita contra o poder e a impunidade dos TNC e contra todas as formas de explotación capitalista neoliberal. Convidamos ás nosas activistas e ás súas aliadas para unirnos ao redor desta reflexión/acción sobre o seu contexto específico incorporando as súas loitas locais neste debate máis amplo. O noso cuestionamiento está na base das alternativas que construímos ao redor da soberanía alimentaria, a agro-ecoloxía e a economía solidaria desde onde defendemos o traballo como un espazo para a liberdade das persoas que son produtoras e das que son consumidoras.

A nosa acción refórzanos e estimula as loitas e resistencias na nosa diversidade como mulleres que somos e representamos a nivel local e internacional.

Modificado o ( Xoves, 20 Abril 2017 14:29 )
 

RECENTE REPRESIÓN ÁS MULLERES NA TURQUÍA E TJA

Correo-e Imprimir PDF

RECENTE REPRESIÓN ÁS MULLERES NA TURQUÍA E TJA
(MOVEMENTO  MULLERES LIBRES)
(Febreiro 2017)

Dereitos das mulleres e a lei

 

A República Turca, establecida a principios do último século, rexistrou un gran número de tratados internacionais sobre os dereitos das mulleres, incluíndo CEDAW, a Istambul Convention, empoderando ás mulleres máis aló da súa lexislación interna. Malia isto, segue a ser un país que non aprobou leis de harmonnización e ten serios problemas á hora de aplicalos. O tradicional sistema sexista, que non respecta os seus propios valores, está baseado no rexeitamento das diferentes identidades e crenzas, e ademáis de non ser xusto, colocou a Turquía nas filas máis baixas no referente ás violacións humanas.

O goberno asinou os tratados locais e internacionais que defenden os dereitos das mulleres e penalizan os crimes contra estas para parecer democrático, pero non se cumplen. Un bo exemplo desta hipócrita política é a Istambul Convention, que o Consello Europeo puxo en funcionamento o 1 de agosto de 2014. Turquía foi a primeira en firmar a Convención, que inclúe disposicións explicativas sobre a prevención e sancións en violenciasexual, acoso, violación e todo tipo de violencia sobre a muller, pero que non foi aplicada.

A responsabilidade do goberno na violencia contra a muller e feminicidio

Declaracións e informes de fontes independentes e organizacións de mulleres que se ocupan dos dereitos e da liberdade das mulleres sinalan que o AKP (Partido da Xustiza e do desenvolvemento) colocou ás mulleres en peores condicións que as prácticas anteriores.

AKP chegou ao poder cos seus argumentos liberais e pacifistas, pero coma outros exemplos no mundo, converteuse na cara máis escura do capitalismo moderno e o máis opresor do sistema estatal. Non houbo na historia de Turquía outro goberno que intentara con máis ganas apoderarse de tódalas veas do país (lexislación, poder xudicial e executivo), escravizar á sociedade e ás mulleres social, cultural e económicamente, e potenciar o sistema de dominación masculina que o goberno do AKP, que entrou no poder co proxecto do Islam moderado. Esta audacia deu pé a unha fase que avanza cara unha ditadura centrista e fascista. A partires do 2002, AKP sostivo a súa política de desviación mantendo que podería solucionar a cuestión Kurda pacíficamente. Sen embargo, no 2015, levou o seu réxime opresivo ao máis alto nivel, derrubando a paz e a mesa de negociación. A través das súas políticas machistas, monistas e hexemónicas, o goberno do AKP está ignorando tódolos dereitos gañados polas mulleres. Este enfoque sexista vai dirixido á liberdade e organización das mulleres. Cada vez, o goberno amosa máis a súa cara reaccionaria e escura contra as mulleres.

A repercusión máis concreta do achegamento do AKP ao feminicidio pódese ver no crecente número de asasinatos. Segundo os rexistros oficiais do Ministerio de Xustiza, en 2002, 66 mulleres foron asasinadas por homes. Esta cifra convírtese en 83 (2003), 128 (2004), 317 (2005), 663 (2006), 1011 (2007), 806 (2008) e 953 durante os sete primeiros meses de 2009.

Con todo, cuestiónase a credibilidade destes datos oficiais. Houbo grandes diferenzas entre os datos oficiais e os recollidos por organizacións de mulleres e compañías de investigación sobre violencia contra as mulleres no 2009. Isto é unha proba dos intentos do goberno por encubrir as súas políticas hexemónicas masculinas. Ademáis, estas políticas hipócritas e sexistas foron confirmadas polo propio goberno a través da resposta do ex ministro de Xustiza, Sadullah Ergin, nunha investigación parlamentaria en 2009, que mostrou que entre 2002 e os primeiros sete meses de 2009, os asasinatos estatísticamente rexistrados coma feminicidio aumentaron 1,400%. Esta cifra non inclúe ás mulleres desaparecidas, conducidas ao suicidio ou declarándose suicidas. Dende esa data, o goberno non publica os datos oficiais sobre asasinatos a mulleres. As cifras que circulan entre o público son as cifras que as organizacións de mulleres e as periodistas tratan de recoller das noticias en prensa.

O feito de que as cifras sobre os crimes cometidos contra as mulleres, coma resultado das políticas machistas actuais do goberno, non se reflictan correctamente nos informes e non sexan compartidas polos funcionarios do goberno é outra proba de que os perpetradores son protexidos e alentados pola mentalidade do home dominador.
En 2016, 328 asasinatos e 71 casos de violación a mulleres, e 368 casos de acoso sexual a rapazas foron denunciados polos medios de comunicación. Segundo os medios de comunicación, entre o 1 de xaneiro e o 20 de novembro de 2016, o 55% das nenas foron acosadas sexualmente polos seus mestres, o 7% dos perpetradores eran traballadores na escola (traballadores da cafetaría, servizo da limpeza, electricistas, condutores de transporte privado, etc), 6% eran familiares (pai, padrastro, irmáns, primos, e parientes varóns), 3.5% eran donos ou traballadores das tendas ou supermercados nos arredores da escola. Polo menos o 13% das nenas foron violadas, o 4% obxecto de acoso dixital a través de fotografías e/ou mensaxes con contido sexual. O 3% das nenas sometidas a acoso sexual foron discapacitadas.

Só 126 dos cómplices foron arrestados por 368 incidentes de acoso sexual ás rapazas. 18 homes foron postos en liberdade para ser xulgados sen arresto, 3 mestres foron despedidos e 1 mestre da escola pública Islámica foi trasladado a outra escola. O caso de acoso dun vicedirector non foi nin reportado ás autoridades pola dirección da escola.

O 59% dos casos de acoso sexual ocurren nas escolas. Ademáis disto, as nenas foron obxecto de acoso sexual nas rúas, nas casas onde foron collidas pola forza ou por engano, nos vehículos onde as collían pola forza, en cursos complementarios, en buses e en parques.

Segundo as noticias de JINHA de decembro do 2016, 28 mulleres foron asasinadas por homes en novembro, acosaron sexualmente a 100 nenas e someteron a 19 mulleres a violencia. Durante o mesmo período, 11 nenas morreron nun incendio. No mes de novembro, cando a lexislación que lexitimaba o acoso sexual estaba á orde do día, o acoso sexual e violencia contra os e as nenas creceu un 450% comparado co mes de outubro.

A medida que o asasinato e a violencia sexual contra os nenos e nenas, apoiados polo goberno, xordiron en toda Turquía, informes publicados por organizacións independentes amosaron cifras alarmantes no Kurdistan, onde a violencia aumentou por razóns políticas.

Segundo os informes de violacións de dereitos humanos da Asociación de Dereitos Humanos (IHD), Diyarbakir Branch, durante os 9 primeiros meses de 2016, 42 mulleres foron asasinadas ou conducidas ao suicidio coma resultado da violencia doméstica ou estatal. O mesmo informe indica que 34 mulleres perderon a vida coma resultado da violencia doméstica ou estatal, e 8 mulleres se suicidaron.

27 das mulleres asasinadas en 2015 estaban baixo protección estatal ou reportaran ás forzas do estado o perigo de ser asasinadas. A información sobre se o 90% destas asasinadas estaban baixo protección estatal non é compartida co público. 24 mulleres foron asasinadas mentres trataban de previr a violencia contra outras mulleres, xa que o estado non cumpriu coa súa obriga de protexer, coma indica na Lei de Protección Nº 6284, non implementada correctamente, coma demostran os feitos. Que o goberno se negue a revelar calquera información sobre a aplicación da lei e as prácticas de protección, formula serias dúbidas entre os movementos de mulleres, que desempeñaron un papel clave na adopción da lei nun primeiro lugar.


CONCLUSIÓN

Enfrentámonos aos brutais ataques da mentalidade machista contra os logros das mulleres en Turquía. O goberno do AKP ten coma obxectivo previr tódalas formas de actividades femininas mediante o feche das asociacións de mulleres e centros de solidariedade, mediante a designación dos fideicomisarios aos municipios. É unha guerra total contra as mulleres, cos arrestos de políticas e representantes e a introdución de leis e regulamentos quitando ás mulleres os seus dereitos. O goberno do AKP con despidos masivos, empurra ás mulleres fóra da esfera pública. Cun estreito control sobre a prensa e os medios de comunicación, toda a sociedade está tiranizada. Difúndese a particular mensaxe de manter ás mulleres na súa casa.

O obxectivo principal da crecente agresión da mentalidade machista cara as mulleres en mans do estado e do AKP é previr a paz social e a democracia. Sen a liberdade das mulleres, a sociedade non pode ser libre. O medo das forzas hexemónicas é a capacidade das mullleres e o principio de vida baseado na cooperación e solidariedade. Con todo, as mulleres de Turquía e Kurdistán seguerán loitando ombro con ombro contra o sistema patriarcal.

As mulleres kurdas están a escribir unha páxina na historia da loita das mulleres, que non poderá ser borrada con ningún ataque. Malia toda a opresión, TJA continuará traballando para un sistema democrático confederal, no que as mulleres e persoas con diferentes crenzas e etnias poidan convivir nun sistema igualitario e libre, contra o militarista, racista, relixioso lucrativo e sexista estado-nación.

TJA é un movementoque loitou contra tódalas formas de violencia (sexual, física, psicolóxica, económica) na familia e na sociedade, e deu grades pasos para rompela na esfera pública e privada. TJA loita contra a mentalidade machista en tódalas esferas da vida co principio de organización a mobilización de mulleres que traballan para expoñer o papel das institucións públicas, especialmente os tribunais policiais e xudiciais de desempeñan un papel significativo en ocultar a violencia na esfera privada. Traballaron malia tódalas ameazas de tortura e morte para documentar a tortura sexual baixo custodia, que era unha práctica común das forzas do estado nos anos 90, e a levou ante tribunais internacionais.

O TJA introduciu e integrou o Contrato Social das Mulleres a todo programa e código de condutas/estatutos de partidos políticos, gobernos locais e sindicatos cos que está relacionada, co obxectivo de previr tódolos xeitos de violencia contra as mulleres e o seu empoderamento en tódalas esferas. O sistema de copresidencias adoptado e posto en práctica por tódolos partidos políticos asociados, os gobernos locais e as institucións para a representación equitativa das mulleres en tódolos niveis dos procesos de toma de decisións converteuse nun sistema de precedencia mundial. Os métodos de intimidación e arresto do goberno do AKP para previr a práctica do sistema de copresidencias non nos pode disuadir.

A sociedade libre que estamos a construír mediante a loita e posta en práctica na vida é tamén un grande golpe ao mundo das ideoloxías machistas e das ciencias positivistas. Mentres estamos construíndo as bases dunha sociedade ecolóxica democrática baseada na liberdade das mulleres a través da xineoloxía, estamos rescribindo o mundo de pensamento e ciencias patriarcal. A nosa comprensión é que calquera escola de ciencias sociais sen un adecuado tratamento da realidade das mulleres será limitada en proveer unha comprensión completa das contradiccións sociais e as súas solucións. Así, a xineoloxía coma sistema de pensamento non só busca fortalecer o estatus da muller no mundo do pensamento e as ciencias, senón que tamén busca a transformación social.

TJA continuará loitando até que cada muller esté organizada. A organización independente das mulleres e a competencia nas esferas política, social e cultural, considérase parte integrante da autodefensa das mulleres. As mulleres empoderadas a través da súa organización en tódalas esferas, dende a economía á política, dende a ecoloxía ata os gobernos locais, é a pedra angular da transformación social.

TJA continuará loitando e resistindo os ataques reaccionarios da mentalidade machista e a súa extensión política, o AKP en Turquía, mediante a organización das mulleres en tódalas esferas da vida. A tendencia crecente do reaccionismo, o racismo e a violencia contra as mulleres só pode ser derrotada pola loita unida e común das mulleres en todo o mundo.
Modificado o ( Domingo, 16 Abril 2017 18:21 )
 

DECLARACIÓN 8 MARZO

Correo-e Imprimir PDF
DECLARACIÓN 8 MARZO

QUERIDAS COMPAÑEIRAS, AMIGAS, ACTIVISTAS E LOITADORAS

Nós, mulleres da Marcha Mundial das Mulleres, unimos as nosas voces para render homenaxe ás loitas históricas e cheas de vigor das mulleres e dos movementos feministas de todo o mundo.

Denunciamos o contexto politico mundial, marcado pola crecente toma de control de gobernos por parte de partidos de dereitas, que expresan odio, racismo, misoxinia, intolerancia e demas formas de discriminación. Tamén afrontamos a agudización e radicalización da violencia militarista que se emprega para controlar os nosos territorios: corpo, mente, terra, auga, bosques, coñecemento e mesmo o noso pasado histórico, o noso presente e futuro, para manter o patriarcado, o capitalismo neoliberal e o neocolonialismo como paradigmas prevalentes. Ao mesmo tempo, o discurso do desenvolvemento perde sentido cando as elites políticas acumulan riqueza, empañadas de corrupción e impunidade e cando as fráxiles institucións nunca renden contas aos pobos.

As inxustizas climáticas tamén aumentan en todas as rexións, destruíndo formas de subsistencia e provocando mortes sobre todo nas comunidades pobres. Os Estados-nación non logran avanzar nos seus compromisos coa xustiza climática e seguen propoñendo falsas solucións. Instamos o mundo a avergoñar ao presidente dos Estados Unidos polo retroceso que supón o seu rexeitamento do programa de acción para o clima. Igualmente, o seu discurso de “Estados Unidos primeiro” concede máis poder ás empresas estadounidenses para que sigan contaminando, desposuíndo a comunidades locais e explotando man de obra por todo o mundo, igual que se fixo hai séculos coa escravitude. Como ben sabemos, as mulleres do sur, as migrantes, as mulleres de cor, indigenas e as que representan unha minoría sexual pagan cos seus propios corpos e co seu traballo o prezo do crecemento económico, sen ningunha recompensa.

Neste contexto, as mulleres do norte e do sur afrontan hoxe en día á maior agresión contra os seus dereitos, que repercute na crecente violencia en forma de feminicidio, migración forzada (que desemboca na explotación das mulleres), traumas e morte.

Estas razóns son suficientes para solidarizarnos coas nosas compañeiras e con todas as mulleres que loitan.

- En toda África, as mulleres resisten a numerosas formas de violencia neocolonial perpetradas por compañías transnacionales do sector extractivo e da agroindustria, que invaden as comunidades e destrúen os seus medios de sustento, empobrecéndoas. Ante estas realidades, as mulleres e nenas sofren violacións, matrimonios forzados e embarazos precoces, o cal limita o seu acceso á educación e impídelles levar unha vida digna.

- No Mundo Árabe e no Oriente Medio, as mulleres resisten aos grupos fundamentalistas que sementan o terror nas comunidades e expoñen ás mulleres a numerosas formas de violencia e brutalidade, incluída a escravitude. As mulleres están respondendo con mecanismos de autodeterminación e autodefensa.

- Nas Américas, a esquerda está sendo substituída por gobernos de extrema dereita que están destruíndo importantes logros de varias décadas e volven traer axendas neoliberais que serven aos intereses capitalistas. As mulleres resisten defendendo os dereitos fundamentais e os dereitos da natureza e os bens comúns, e en consecuencia enfróntanse a que se criminalice a súa loita, mutilaciones e asasinatos.

- Asia sofre historicamente os efectos do colonialismo e do neoliberalismo. Na actualidade, mentres a pobreza aumenta a consecuencia de que as multinacionais intensificasen o control territorial, coa protección das políticas neoliberais globais, as mulleres están moito máis expostas á explotación laboral, a violencia sexual e a trata.

- En Europa, en distintas rexións, as mulleres estanse opoñendo ao retroceso no seu dereito ao aborto, imposto por forzas cada vez máis fundamentalistas, sobre todo radicais que se están facendo co control dos procesos de toma de decisións nos Estados. Se están utilizando as medidas de austeridade e a seguridade para xustificar o renacemento do neofascismo que provoca intolerancia cara ás migrantes e outras minorías.

Para celebrar o Día Internacional das Mulleres, apoiamos a proposta dun Paro Internacional de Mulleres porque cremos na necesidade de construír e reforzar o noso movemento internacional feminista como motor de solidariedade internacional de mulleres. Valoramos a autogestión de mulleres nos seus contextos de loita locais, nacionais e rexionais.

Unímonos como mulleres globais, coa mesma voz que alzamos no noso X Encontro Internacional “mulleres en resistencia, construíndo alternativas para un mundo mellor” porque, como dixemos, o noso movemento é a nosa alternativa. Cremos que ao unir esforzos con outros movementos de mulleres activos neste chamado, reforzaremos a loita ao redor de preocupacións comúns e recuperaremos as esperanzas!

Con todo, seguimos destacando as Accións Globais que planificamos durante o noso X Encontro Internacional, como:

- O 24 de abril, - Rana Praza está en todas partes!, Día Internacional no calendario da MMM, onde actuamos sobre a economía das mulleres (tendencias económicas mundiais): o mundo laboral, a autonomía económica das mulleres, etc.;

- O 3 de xuño - Acción Global: 24 horas de Acción Global sobre Paz e Migración.

Namentres, apoiamos os chamados ás accións organizadas no contexto rexional para abordar preocupacións rexionais.

SEGUIREMOS EN MARCHA ATA QUE TODAS SEXAMOS LIBRES!

Modificado o ( Sábado, 04 Marzo 2017 18:11 )
 

MURAL FEMINISTA

Correo-e Imprimir PDF

MURAL FEMINISTA

A coordenadora de Vigo da Marcha Mundial da Mulleres dentro as actividades cara ao 8 de marzo, Día Internacional das Mulleres e con lema:"Fronte ao machismo e capitalismo: Sempre Feminismo!!" leva a rúa de Pi y Margall en Vigo, un boceto de Rini Templeton que expresa, moi ben, a idea de que os dereitos que temos hoxe son os pelexados polas compañeiras. E ademais, rompe coa idea de individualismo que impón o capitalismo con todos os seus medios en contra das organizacións feministas, obreiras, políticas.

Vos animamos a participar con nós, pintando e loitando na rúa.

Seguiremos en Marcha ata que todas sexamos libres !!

 

Modificado o ( Sábado, 04 Marzo 2017 17:49 )
 

SOLIDARIEDADE coas nosas irmás do sahara occidental

Correo-e Imprimir PDF

18th Febreiro
Día das mulleres Saharauís

Unha loita incansable pola liberdade.
Desde a Marcha Mundial das Mulleres queremos enviar ás nosas irmás Saharauís un enorme abrazo solidario na celebración do seu día e expresarlles todo o noso recoñecemento e admiración pola forza e constancia coa que levan loitando décadas pola súa liberdade e a de o seu pobo.

As mulleres saharauís levan décadas defendendo o seu territorio e a liberdade das súas xentes ao tempo que combaten a cara máis brutal do sistema patriarcal que afecta en maior medida sempre ás desposuídas. A dignidade destas mulleres contrasta coa violencia e a miseria dos estados marroquí e español, responsables directos da situación do pobo saharauí.

Nun momento político no que tanto se fala da construción de muros para separarnos queremos lembrar que desde 1980 existe no Sahara Occidental un muro ao longo de 2.700km que separa o territorio e divide ás familias. Neste día das mulleres saharauís pedimos a desaparición deste muro da vergoña como de todos aqueles muros construídos no mundo pola guerra e o capitalismo contra a vida.

As mulleres do Sahara Occidental son un exemplo de loita contra as guerras imperialistas e o capitalismo que se reparte o mundo como un negocio máis para o enriquecemento das elites e de como a vida e a acción das mulleres convértese en resistencia e en defensa do presente e o futuro dos pobos.

Desde a Marcha Mundial das Mulleres sumámonos á denuncia internacional contra o acordo comercial de Marrocos e a Unión europea que saquea e expolia os recursos naturais e riquezas do Sahara Occidental e reclamamos o cumprimento da sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea que afirma que o acordo comercial non se pode aplicar a este territorio pois non pertence a Marrocos.

Reclamamos responsabilidades políticas ao Estado Español e Marrocos pola repartición ilegal das terras saharauís que provocan xa 41 anos de ilegal ocupación e empobrecimiento das mulleres e os homes saharauís.

Reclamamos novamente a retirada de Marrocos dos territorios ocupados e a liberdade para as mulleres e o pobo saharauí.

En sororiedade feminista,

Seguimos en Marcha ata que todas sexamos libres!

Secretariado Europeo da Marcha Mundial das Mulleres
Modificado o ( Xoves, 16 Febreiro 2017 20:25 )
 
Páxina 1 de 61

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel



Quen está en liña?

Temos 14 convidados en liña