MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Marcha Mundial das Mulleres :: Feminismo :: Galiza

SE É MACHISTA NON É XUSTIZA

Correo-e Imprimir PDF

UN MALTRATADOR NUNCA É UN BO PAI

SE É MACHISTA NON É XUSTIZA

Dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos facer explícito o noso apoio a Juana Rivas e a todas as mulleres que se atopan nesta terrible situación de indefensión.

A decisión de Juana é moi valente, mais ela non pretendía ser unha heroína, só quería protexer aos seus fillos dun pai que a fixo vivir nun inferno de maltrato e que resultou condenado por violencia machista no 2009. Volveuno a denunciar no 2016 no estado español, que tardou un ano en trasladar a denuncia a Italia, o país competente para tramitala, o que indica o grado de prioridade e carencia de medios que teñen estas cuestións no sistema xudicial. A súa fuxida foi unha decisión sobre todo desesperada, xa que o sistema xudicial non lle deixou unha opción mellor que deixar os seus fillos nas mans do home que a agredía. Juana demostroulle á sociedade que fronte a indefensión que crean certas leis só lle cabe as afectadas a desobediencia. Unha desobediencia que non é gratuíta. Juana enfróntase a pena de prisión e a privación da custodia sobre os seus fillos. O irónico é que a efectos da lei teñen o mesmo dereito sobre as crianzas vítima e verdugo, e que a castigada nestes casos pase a ser a vítima.

@s menores son tamén vítimas da violencia machista que viven nos fogares. Ou ben porque sofren agresións directas ou ben porque medran nun entorno de medo e violencia. Polo tanto, resulta grotesco que a persoa que exerce esa violencia se considere a efectos legais un pai con dereito a custodia e réxime de visitas, porque non se considera prexudicial para o desenvolvemento d@s súas fill@s.

A maiores, temos espantosos exemplos de casos nos que as crianzas son empregadas por agresores como arma para ferir a nai, sabendo a magnitude dese dano. Así sumamos loitos na Galiza de menores asasinad@s en réximes de visita por pais con historiais de maltrato. Que dereitos está a defender a lei? Os do pai ou os d@ menor? Sabemos que se están a dar algúns pasos neste eido, mais a realidade berra que son coma maquillaxe, lentos e insuficientes. Juana tivo que fuxir, porque estes son os medos e realidades que unha nai ten cando deixa @s súas fill@s nas mans dun maltratador.

Juana tamén nos demostrou que xuntas somos máis fortes, que a mobilización social é fundamental para que a xustiza se faga oír e que o patriarcado retroceda e que no berro de “Juana está na miña casa” se inclúen todas esas mulleres que viven no terror, que deste xeito están moito menos soas.

Modificado o ( Venres, 08 Setembro 2017 14:35 )
 

Declaración das mulleres do sur de África

Correo-e Imprimir PDF

Declaración das mulleres do sur de África

Violencia, Nunca Máis
HloniphaniImizimba Yethu non Wethu!
Respecto os nosos corpos e a nosa terra!

Nós, mulleres de toda África Austral - rurais e urbanas, novas e vellas, agricultoras e desempregadas - participantes do Cume dos Pobos de 2017, reunímonos para compartir e reflexionar sobre as nosas historias de violencia perpetradas por estados patriarcais capitalistas e colonialistas, corporacións e institucións sociais relixiosas, de educación e a familia. Recoñecemos que, a pesar de nosas moitas diferenzas xeográficas, de idioma, de relixión e de identidade sexual, temos en común a experiencia de vivir en sociedades que ven os nosos corpos como obxectos e á natureza como mercadoría a ser explotada e destruída.

Mulleres agricultoras e pobos indíxenas viven coa natureza, coidando a terra, os recursos hídricos, os océanos e bosques. Son as mulleres que conservan as sementes, o coñecemento da agricultura e o patrimonio das comunidades. E son as mulleres quen coida das súas familias e das comunidades, garantindo que haxa comida, auga potable e enerxía. Son as mulleres quen coida á mocidade e persoas enfermas. Mulleres agricultoras e pobos indíxenas viven preto da natureza. Cando as corporacións e estados transnacionales conquistan as terras, rouban a auga e destrúen os bosques, Exércese violencia contra a natureza e violencia contra as mulleres e o seu  importante papel dentro das  familias e comunidades.

As mulleres son vistas como inferiores, como axudantes dos homes, como fontes de traballo barato e non remunerado, e como obxectos para explotación sexual. Esta é a fonte de opresión das mulleres nun sistema de poder que beneficia aos homes (patriarcado) e un sistema económico orientado ao lucro (capitalismo). A natureza é reducida a unha mercadoría para ser comprada, vendida e explotada en beneficio duns poucos. Dicimos que ese sistema é violento contra a natureza e violento para as mulleres, traballadoras, indíxenas e homes da clase traballadora. A violencia contra a natureza é  violencia contra nós como mulleres!

Os nosos gobernos están ao lado das empresas. Non actúan a favor dos intereses da maioría das persoas. Os nosos gobernos privilexian os negocios coas grandes empresas mineiras e agrícolas, non regulan as actividades contaminantes destas empresas, e moitas veces utilizan a policía e as forzas armadas contra nós para manternos caladas. Iso é violencia contra nós mulleres e contra as nosas comunidades!

Nós, mulleres do África Austral aquí reunidas, reivindicamos:
  • O noso dereito á terra, auga potable e enerxía segura para nós e tamén para o noso medio ambiente
  • O noso dereito para cultivar e comer alimentos de pequenas agricultoras e agricultores, sen pesticidas nin produtos químicos que prexudiquen a saúde e a natureza.
  • O noso dereito á subsistencia e ao traballo seguro e decente que teña como centro ás persoas e non ao lucro.
  • O noso dereito de vivir libres de violencia perpetrada por gobernos, corporacións e homes nas nosas casas, as nosas rúas, as nosas aldeas, as nosas escolas, as nosas igrexas e mesquitas e os nosos espazos de traballo.
  • O noso dereito para decidir sobre os nosos corpos, escollendo cando, se queremos e con quen teño sexo, polo dereito para amar aos nosos corpos, a respectarnos a nós mesmas e obter pracer como seres sexuais.
  • O noso dereito para liderar organizacións, movementos e sindicatos e organizar libremente sen ser menosprezadas, ameazas e asediadas polos nosos camaradas masculinos.
Dos nosos gobernos, reunidos na reunión de Xefes de Estado de SADC (todos homes) esiximos:
  • Que a seguridade cidadá e das mulleres en particular sexa priorizada por encima do que chaman seguridade nacional: a protección das fronteiras dos países
  • Que os nosos gobernos colóquense ao lado das maiorías das persoas e as súas necesidades de desenvolvemento, opoñéndose aos intereses e lucro corporativos.
  • Que os nosos gobernos invistan os orzamentos militares e policiais en educación, coidados da saúde, apoio á agricultura, obras públicas e seguridade das mulleres e outros cidadáns.
  • Que os nosos gobernos respecten os dereitos a terra, auga, flora, océano e sementes das mulleres e as súas comunidades
  • Que os nosos gobernos recoñezan e respecten que as persoas non poden ser reducidas a homes e mulleres, senón que existen identidades e opcións sexuais diversas

Amandla!
Estaremos en marcha ata que todas sexamos libres!
Modificado o ( Venres, 08 Setembro 2017 09:28 )
 

Nota da Marcha Mundial das Mulleres de Brasil en solidariedade co pobo venezolano

Correo-e Imprimir PDF
Nota da Marcha Mundial das Mulleres de Brasil en solidariedade co pobo venezolano

A Marcha Mundial das Mulleres manifesta o seu apoio e solidariedade co pobo de Venezuela, en especial coas mulleres e organizacións populares de mulleres e do movemento social.

A crise en Venezuela non é nova, é parte dunha disputa intensificada desde a primeira elección de Hugo Chávez, en 1998. Hugo Chávez destacouse pola súa política antiimperialista e enfocada na resolución dos problemas básicos da poboación, como a fame, a falta de acceso a vivenda e ingresos. A súa política foi a máis incisiva contra o imperialismo, o que espertou o odio ao mesmo tempo que fortaleceu as loitas antiimperialistas dos movementos sociais na rexión e alcanzou relevancia coa elección de presidentes en América Latina que non se aliñaron aos Estados Unidos.

A ascensión de gobernantes como Luiz Inácio Lula dá Silva e Dilma Rousseff en Brasil, Nestor e Cristina Kirchner en Arxentina, Evo Morales en Bolivia, Rafael Correa en Ecuador, Fernando Lugo en Paraguai, Tabaré Vázquez e José "Pepe" Mujica en Uruguai, creou un terreo máis fértil para bloquear as políticas neoliberais e tratados como o ALCA, que significarían a subordinación total de América Latina a Estados Unidos. O diálogo e a integración en América Latina intensificáronse, en procesos como Unasur, a CELAC, a reorientación e fortalecemento do Mercosur, é dicir, unha nova xeopolítica foi debuxada en América Latina.

Con todo, 500 anos de capitalismo, imperialismo e colonialismo machista e racista non se vencen facilmente. Os pobos latinoamericanos viviron golpes sucesivos, como en Honduras, Paraguai e Brasil. Mesmo en Venezuela houbo intentos de golpe que foron sufocados pola resposta do pobo.

Os golpes en América Latina comparten a contribución estadounidense, a articulación da burguesía, empresas e parlamentarios corruptos e dos medios de comunicación, e no caso de Brasil, o elemento da misoxinia e a destacada implicación do poder xudicial.

Quen comanda e provoca a crise en Venezuela son os mesmos actores, articulados cos medios golpistas como aliados internacionais, por exemplo, a Rede Globo en Brasil, que todos os días mantén o noticiero inundado con noticias contrarias ao goberno de Maduro.

En 2014, os movementos sociais brasileiros organizaron un Plebiscito Nacional por unha Constituínte Exclusiva e Soberana para realizar a reforma política no país. Foi un proceso de case un ano de mobilización e un plebiscito popular con case oito millóns de votos. A Rede Globo e os medios golpistas non deron nin sequera unha noticia sobre o plebiscito. Pero cando os opositores de Maduro organizaron un plebiscito contra a Asemblea Constituínte en xullo de 2017, o mesmo canle mostrou reportaxes en vivo durante todo o día. Os medios golpistas articúlanse en todo o continente para xerar odio e definir as relacións de poder na sociedade en favor das elites e das empresas transnacionales.

O que está en xogo en Venezuela é un proceso de golpe para recuperar o mando estadounidense da burguesía e das grandes transnacionales sobre a riqueza do país. Non ten nada que ver coa fame do pobo ou coa democracia. Venezuela ten as máis grandes reservas de petróleo do mundo, ademais da auga e da diversidade ambiental, e é isto o que estes sectores tentan recuperar.

Os golpes son contra o pobo, contra as mulleres e a poboación negra, como ocorre en Brasil, cuxa democracia foi interrompida, todos os dereitos das mulleres e da clase obreira están a ser destruídos, as terras usurpadas  dos pobos indíxenas, de comunidades tradicionais afrobrasileñas (quilombolas) e de campesiños usurpadas, ademais de que os servizos, as empresas públicas e a nosa  biodiversidade están a ser entregadas ás empresas transnacionales. Brasil, que xa estaba entre os países máis violentos de América Latina, vive un incremento   da violencia contra as mulleres e contra a poboación negra. A criminalización dos movementos sociais e os asasinatos de líderes do campo intensificáronse. Os golpes en América Latina son para recuperar o proxecto neoliberal e a usurpación dos nosos bens comúns, así como para reafirmar a subordinación a Estados Unidos.

Para nós, as mulleres e os pobos, quédanos a loita e a resistencia. Por iso a Marcha Mundial das Mulleres denuncia este intento de golpe en Venezuela que intensifica a violencia contra a poboación máis pobre, negra e nova.

Venezuela é soberana, para que xunto ao seu pobo e clase obreira busque a saída á paz con participación e decisión popular.

Toda a nosa solidariedade ao pobo de Venezuela!

Trump fascista e todos os golpistas: saquen as súas mans de Venezuela!
Modificado o ( Venres, 08 Setembro 2017 09:02 )
 

Asasinato machista na Coruña

Correo-e Imprimir PDF

Máis unha vez as peores consecuencias do machismo golpea en Galiza: o asasinato dunha muller.

Nesta ocasión a veciña de Coruña asasinada tiña 79 anos e era sogra do asasinato que ademáis tentou secuestrar á súa crianza de 21 meses, cando o capturaron tiña billetes para viaxar con ela fóra do estado.

O machismo é a principal causa de morte das mulleres no mundo. Unha violencia que non cesa e que cando consigue continuar na sombra destrúe a vida das mulleres mesmo que non se dé a peor das súas consecuencias, o asasinato.

Por iso, e porque as respostas institucionais son absolutamente insuficientes e non cremos xa nas mentiras dos pactos de estado, voltamos mobilizarnos para reclamar solucións de futuro: unha coeducación que comece na escola e que sirva para criar unha sociedade de iguais coa vida como valor supremo, recursos para atender ás mulleres que sufren violencia, xulgados con profesionais e recursos, xuízos xustos e rápidos, acabar coa presión das custodias compartidas impostas e cunha cultura que segue a ter o machismo como piar básico do relacionamento entre persoas.

Convidámosvos a participar da CONCENTRACIÓNS que terán lugar este mércores 23 ás 20H e a denunciar cada día e en cada espazo a violencia machista.

#NenUnhaMenos

#NenUnhaMáis

#QuerémonosVivas

#BastaDeViolencia

Modificado o ( Martes, 22 Agosto 2017 11:49 )
 

MANIFESTO ORGULLO LGTBIAQ+

Correo-e Imprimir PDF

Un ano mais, dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos apoiar o día do orgullo LGTBIQ+ . Sempre é preciso a reivindicación deste día, pero agora debemos facelo se cabe, con maior intensidade, xa que, no noso entorno, asistimos nestes anos a un aumento de agresións e LGTBIQ fobia. Queremos denunciar, que baixo un manto de maior visibilidade e aceptación, segue a esconderse a intolerancia e discriminación máis feroz. O Colectivo de Lesbianas, Gais, Transexuais, Bisexuais, Intersexuais continúa a ser acosado, invisibilizado, discriminado e rexeitado no ámbito laboral, nas escolas, nas institucións, nas rúas...e en todos os ámbitos da vida dunha persoa.

Conmemoramos neste día os disturbios de Stonewall, acontecidos no 1969 en Nova York, cando un grupo de lesbianas, gais, travestis e transxéneros alzaron a súa voz, fart@s de sufrir continuos abusos. Ao longo da historia repetíronse moitos Stonewall e agardamos ver o día en que non faga falla reivindicar algo tan de sentido común, como que todas as persoas somos diversas e diferentes mais debemos ter iguais dereitos e dignidade.

En moitos países segue a ser un delito que os teus afectos ou sexualidade non sigan as normas obrigadas polo heteropatriarcado e relixión. Así, moitas persoas son torturadas, apresadas, violadas ou asasinadas polo simple feito de expresar a súa sexualidade. Son moitas as normas escritas que legalizan e promoven a represión contra o colectivo LGTBIQ+ . Son moitas as mensaxes de odio que se difunden con total impunidade. Seguen a existir supostas clínicas onde se “curan” comportamentos denominados por estas como “desviados”. Son moitas as persoas que sofren todas estas violencias e humillación e somos cada vez máis as que queremos mudar esta inxustiza.

Parécenos que as escolas son unha ferramenta fundamental de transformación desta situación e dende as que debemos traballar valores igualitarios e integradores. Mais os continuos acosos que sofren menores nos colexios e institutos reflicten con grande crueza que neste ámbito non se está a educar axeitadamente na diversidade e no respecto as orientacións afectivo-sexuais e identidades de xénero das nen@s. Sendo un inferno para el@s un entorno que debería servir para reforzar a súa personalidade e formación. Por iso denunciamos reformas educativas que buscan unha maior presenza das relixións nas escolas e que promoven sociedades máis insolidarias e reaccionarias.

A loita contra a homofobia, lesbofobia, e transfobia debe extenderse a todos os eidos da sociedade: educación, familia, política, medios de comunicación... para rematar coa terrible inxustiza de ver mermados os teus dereitos como persoa, ser rexeitad@ ou incluso agredid@ por algo propio da túa liberdade persoal. Reivindiquemos, pois, este día, como un día de loita, mais tamén, como un día de orgullo e dignificación da diversidade afectivo-sexual, das diferentes indentidades de xénero e sexuais e da estrutura familiar escollida libremente.


Por todo isto, convidámoste a participar nas actividades organizadas pola Asociación Nós Mesmas en Vigo co gallo da celebración deste día e desfrutar de proxeccións, obradoiros, exposicións, música e poesía nos días do 19 ata o 28 de xuño.

#feminismo #LGBTQI #diversidade #dereitos #activismo #reivindicación#festa

Modificado o ( Martes, 27 Xuño 2017 09:33 )
 

ORGULLO LGTBIAQ+: Tapiz Feminista Lésbico

Correo-e Imprimir PDF

 

Neste 28 de xuño Día Internacional do ORGULLO LGTBIQ+, as mulleres da Coordenadora Comarcal de Vigo da Marcha Mundial das Mulleres queremos reivindicar e festexar a diversidade afectivo-sexual, as diferentes indentidades de xénero e sexuais e a estrutura familiar escollida libremente cunha acción de rúa, elaborando un tapiz Feminista Lésbico, coa imaxen representada sobre o chan con area, borra do café.., o sábado 24 de xuño na Praza da Pedra ás 10 horas.


Agardamos que nos acompañes na súa creación!!


Mulleres en marcha ata que todas sexamos libres!!

 
Páxina 1 de 62

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

cartazrumboagaza.jpg

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
Anova [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
Cerna [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel



Quen está en liña?

Temos 12 convidados en liña