MarchaMundialdasMulleresnaGaliza

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres, cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo

Marcha Mundial das Mulleres :: Feminismo :: Galiza

En sororidade coas compañeiras Kurdas, contra os crimes do estado Turco

Correo-e Imprimir PDF

O 8 de xaneiro de 2016 realizouse o funeral de tres loitadoras e compañeiras, Pakize Nayir, Fatma Uyar e Sêve Demir, asasinadas polas forzas de seguridade do goberno turco o 4 de xaneiro en Silopi.

Nós, da Marcha Mundial das Mulleres sentímonos en particular moi golpeadas por este crime.Unha delas, Séve Demir, coordinou os eventos de lanzamento dá 4ª acción internacional da Marcha Mundial das Mulleres en Nusaybin.

Como parte da acción internacional, a Caravana feminista europea foi lanzada no territorio kurdo, estivemos no interior da Turquía para apoiar e reforzar ás mulleres kurdas na súa loita pola autonomía e autodeterminación sobre os seus corpos e os seus territorios. Tamén dando visibilidade ás alternativas construídas pola resistencia das mulleres ao sistema capitalista, colonial e patriarcal.

Para denunciar este asasinato político chamamos a toda a cidadanía a protestar fronte ao Consulado de Turquía na Coruña (Linares Rivas, 6) este xoves 21 ás 20h.

cartaz21xkurdas.png

E en Ourense:

kurdistan.png

Modificado o ( Mércores, 20 Xaneiro 2016 20:38 )
 

Resposta nas rúas ante o asasinato en Narón

Correo-e Imprimir PDF

Soubemos da detención do marido de Caridad Pérez de 79 anos asasinada en Narón o pasado 29 de decembro. Saímos pois novamente á rúa visibilizar un asasinato machista e reclamar o fin da violencia contra as mulleres. Paremos o feminicidio!! Basta de violencia machista!! Querémonos vivas!! ?#?machismomata? ?#?bastadeviolencia? ?#?stopfeminicidio?

Venres 15 ás 20h
- VIGO, diante do marco, convoca Marcha Mundial das Mulleres
- OURENSE, Castañeira (subdelegación), convoca Marcha Mundial das Mulleres
- FERROL, diante do concello, convoca Marcha Mundial das Mulleres
- PONTEVEDRA, diante da Audiencia Provincial, convocan feministas de pontevedra
- LUGO, praza do concello, convocan feministas de Lugo 
- A CORUÑA, Obelisco, convoca acción feminista da Coruña
- COMPOSTELA, na porta do camiño, convoca feminismos Compostela

asasinatocaridadnaron.png

 

COMUNICADO EN REPULSA ASASINATO MACHISTA DE MARINA

Correo-e Imprimir PDF

Concentración repulsa asasinato machista de Marina

COMUNICADO EN REPULSA ASASINATO MACHISTA DE MARINA RODRÍGUEZ BARCIELA

Empezamos o ano conmocionadas polo asasinato machista de Marina Rodríguez Barciela a mans do seu home.
Xa está ben, berramos que xa abonda de violencia contra as mulleres. Cal é a cifra de asasinadas precisa para que os gobernos tomen en consideración este problema de estado? Na pasada campaña de eleccións ao goberno, a violencia non entrou dentro das prioridades, todo o contrario, usouse para atacar e insultar o feminismo e os seus logros. Como é posible que a vicepresidenta do goberno culpabilizase ás vítimas?

As reaccións sociais á violencia machista seguen a quedar no mero superficial, lamentacións, minutos de silencio e días de loito cada vez que é brutalmente asasinada unha muller como se fose o resultado dunha reacción persoal do agresor, por causa do alcol, de problemas mentais, económicos, de ciúmes! ou aínda peor, culpabilizando á vítima por tolerar o agresor, por convivir con el sen ter tomado medidas, porque lle ía ben…

Os gobernos non queren que paren os asasinatos. É a única explicación que parece lóxica para que non se queira afondar na raíz do problema.

O feminismo fixo visible a violencia de xénero, a violencia baseada nas desiguais relacións de poder entre homes e mulleres, como crimes sistémicos e estruturais e polo tanto é responsabilidade dos estados loitar con medidas do sistema de xustiza e policial pero tamén promover e reforzar as medidas que promovan a igualdade.

Pero máis alá da igualdade formal non se quere afondar porque estes crimes fan un servicio ó patriarcado e ó capitalismo. Eses homes malvados fronte aqueles que non exercen violencia física. A perpetuación do control a través do medo.

A meirande parte das mulleres sufrimos unha violencia estrutural promovida por unha sociedade que segue a transmitir como valor que as mulleres pertencen os homes, definidas pola nosa relación con eles e perpetuando o papel de coidadoras.

Os nosos corpos non nos pertencen, e cada vez máis, se fai imprescindible que renunciemos o nosos tempo, o noso salario, para dedicarnos a ser enfermeiras, alimentadoras e sustento dos fogares. Asumimos “naturalmente” os traballos non remunerados baixo a chantaxe da crise e, os recortes quítanos os servizos públicos, onde mediante acceso por oposicións non se nos discrimina como traballadoras asaliariadas: garderías, sanidade, psiquiatricos, residencias de maiores, etc.

A educación é un alicerce fundamental para loitar contra a desigualdade; porén, a LOMCE cambiou “educación para a cidadanía” pola asignatura de
relixión.

Estamos na festa cristiá do Nadal, festa que reivindica o papel da familia. De que familia falamos? Cal é o papel  asignado? Non soportan que se mude a base do patriarcado, non queren ver nos asasinatos como o da nosa veciña Marina, unha cuestión política. Os medios de comunicación tratan estas noticias como crónicas de sucesos desde un punto de vista sensacionalista e mediático. Reforzan o marco patriarcal destacando as circunstancias particulares da vítima e do agresor, “era unha muller moi traballadora e moi limpa”, “ela queríao con loucura”.

Parar o feminicidio implícanos á sociedade enteira e en todas as facetas da nosa vida. Temos que desmontar as imaxes e os valores nos que se sustenta a violencia contra as mulleres. Neste camiño debemos esixir máis medios nos xulgados de xénero, xuíces e xuízas, policía e garda civil con formación en igualdade, apoio sicolóxico e económico as mulleres.
SE AGREDEN A UNHA AGRÉDENNOS A TODAS!!!
SE AGREDEN A UNHA AGRÉDENNOS A TODAS!!!

PAREMOS O FEMINICIDIO!!!
PAREMOS O FEMINICIDIO!!!
Modificado o ( Venres, 01 Xaneiro 2016 22:40 )
 

CHAMADA DE SOLIDARIEDADE CO POBO DE BURUNDI

Correo-e Imprimir PDF

 

 

 

 

 

CHAMADA DE SOLIDARIEDADE CO POBO DE BURUNDI

Estamos preocupadas coa actual situación en Burundi
Durante os últimos oito meses o país sufriu unha terrible escalada de violencia cuxo resultado foi de  centos de asasinatos e miles de persoas desprazadas que foxen do seu país.

Desde o 26 de Abril, o pobo de Burundi opúxose activamente nas rúas aos plans do señor Pierre Nkurunziza de presentarse a un terceiro mandato, que sería inconstitucional.

Estas manifestacións lexítimas, foron reprimidas pola policía mediante o uso de gases lacrimóxenos, canóns de auga, pelotas de goma e munición real.

As autoridades de Burundi decidiron suspender as emisións das radios independentes de as provincias (Radio Publique Africaine (RPA), Radio Bonesha FM, Radio Isanganiro, and Tele Renaissance), chegando mesmo a queimar as oficinas dalgunhas delas, debido a que estaban dando cobertura en directo ás protestas contra a candidatura inconstitucional do Presidente.

A pesar de que as declaracións oficiais de Nkurunziza só admiten enfrontamentos con rebeldes, numerosas persoas declaran presenciar o uso extremo da violencia contra civís non armados e mesmo nenos e nenas.  A situación é caótica estes días no seo do país do leste africano e parece que vai empeorar cada día. Xa sabemos que nestas situacións de conflito e violencia, as mulleres e os niñ@s están en situación de maior risco e son as principais vítimas.

Considerando que as accións diplomáticas que foron tomadas por algúns países foron totalmente insuficientes, chamamos á acción, para solidarizarmos co pobo de Burundi e para esixir medidas máis fortes que garantan a xustiza, seguridade e paz de todos os pobos de Burundi.

 

Se queres entrar en acción, por favor, manda a mensaxe que atoparás abaixo, xunto co teu nome/organización/grupo ás seguintes persoas / institucións:

 

Tribunal de Justicia del Africa del Este.
EAC Headquarters, 1st Floor,
Africa Mashariki Road,
EAC Close,
P.O.Box 1096. Arusha,
Tanzania.Tel: +255 27 2506093
Fax: +255 27 27 2509493
Email: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo

 

DLAMINI-ZUMA Nkosazana Clarice
Presidenta de la Comisión de la Unión Africana
African Union Headquarters
P.O. Box 3243 | Roosvelt Street|
W21K19 | Addis Ababa,
Ethiopia
Tel: (251) 11 551 77 00 |
Fax:(251) 11 551 78 44 |
Email: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo

 

Patrice Chiwota
Consejero senior en la Oficina de Apoyo de construcción de Paz.
Peacebuilding Support Office
UN Secretariat, 30th floor
New York, NY 10017.
Tel: +1 917 367 2922
E-mail: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo

 

O meu nome é  (O teu nome aquí) son membra da (A  túa organización ou grupo aquí) de (O  teu país aquí) e como activista da Marcha Mundial das Mulleres, traio comigo a voz de miles de mulleres dos cinco continentes. Estou terriblemente preocupada pola situación difícil en Burundi e a escalada terrible de violencia que está a causar centos de asasinatos e miles de persoas desprazadas que foxen do seu país.  Solidarízome co pobo de Burundi, e por iso aprémolle a que:

  1. Presione ao goberno de Burundi para poñer fin á represión sobre o seu pobo e que garanta a protección das liberdades fundamentais.
  2. Demande un respecto absoluto dos Acordos de Arusha (2000) solicitando formalmente a retirada da candidatura para o seu terceiro mandato do presidente Pierre Nkurunziza.
  3. Solicite ao Tribunal Criminal Internacional que inicie unha profunda investigación dos acontecementos no país, para tomar as accións necesarias contra as autoridades de Burundi.
  4. Preveña unha traxedia humanitaria que podería ocorrer en Burundi e afectar a toda a rexión dos grandes lagos, os países da comunidade do Leste de África, así como o resto do continente africano que está nun proceso de construción e consolidación democrática das súas comunidades e estados.

 

Así pois, aprémolle a que cumpra coas súas responsabilidades e tome medidas que protexan e promovan os Dereitos Humanos en Burundi.

 

Asinado: (O teu nome aquí )

Data: ..............................

 

Modificado o ( Domingo, 27 Decembro 2015 18:09 )
 

PAREMOS O FEMINICIDIO

Correo-e Imprimir PDF

Manifesto 25 de novembro contra as violencias machistas

PAREMOS O FEMINICIDIO

A violencia de xénero é unha práctica que se remonta ao inicio da sociedade patriarcal. Durante séculos as mulleres foron asasinadas baixo o silencio e a complicidade do seu entorno social, as leis, a relixión e a cultura imperante.

Asasinatos  amparados por códigos de honra ou xustificados pola paixón, mutilacións xenitais transmitidas de xeración en xeración, violacións agochadas baixo a obriga do “débito conxugal”, acosos  ou chantaxes sexuais que se calaban para poder traballar, malleiras sufridas no silencio das catro paredes do fogar e vividas con culpabilidade.

Violencia considerada como un asunto privado e que grazas ao esforzo, á denuncia e a constancia dos movementos de mulleres e do feminismo deixou de ser invisible para a sociedade e para as institucións.

Hai 25 anos, no ano 1990, a  ONU declarou, por primeira vez, que a violencia contra as mulleres era o crime máis encuberto do mundo. Sen embargo na nosa sociedade aínda perdura a idea de que a violencia exercida contra a muller, sobre todo se quen a exerce é a súa parella, é un asunto privado.

Con cada caso de asasinato, con cada caso de violencia machista é necesario recordar que o privado é político, que a violencia de xénero está directamente co poder e a xerarquía, coas relacións asimétricas de poder entre homes e mulleres. Si o terrorismo busca sementar o medo na poboación para lograr o acceso ao poder político, o fantasma da violación serve para aterrorizar ás mulleres e limitar o seu acceso ao espazo público. Si a tortura  baséase na destrución da identidade da persoa, destrozando a súa integridade física e moral e negándolle o control sobre o seu propio corpo, os malos tratos tamén acaban coa auto estima das mulleres agredidas, que son secuestradas en ocasións na súa propia casa, sen permitirlles decidir sobre as súas propias necesidades.

O que está en xogo é o poder, o que se perpetua é a desigualdade. E hai moitos interesados en que as mulleres sigamos vivindo a discriminación, a opresión e a violencia como se fora algo persoal, do ámbito privado, onde o agresor e a vítima son os únicos responsables.

Estamos vivindo día a día un feminicidio contra o empoderamento feminino. Homes que asasinan as mulleres motivados polo odio, desprezo, pracer ou por un sentimento de propiedade. Homes que a través da violencia tentan impedir a liberdade das mulleres. Feminicidio que a sociedade contempla narcotizada, acostumada aos titulares informativos  da aparición doutra muller ”morta” a mans da súa parella ou ex-parella.

Fronte a este feminicidio non chegan os minutos de silencio; Non chegan as medidas penais,  que precisan de compromisos e recursos; Non chegan os orzamentos que se destinan a protección e recuperación das vítimas. Pero sobre todo, non chegan as actuacións e recursos para erradicar o machismo.

A ONU na conferencia de Beijing en 1995 recoñeceu que a violencia contra as mulleres é un obstáculo para lograr os obxectivos de igualdade, desenvolvemento e paz e menoscaba o goce dos dereitos humanos e as liberdades fundamentais. Os estados ademais da obriga de adoptar as disposicións legais que garantan os dereitos e liberdades das mulleres, neste caso o dereito a unha vida libre de violencia, teñen a obriga de adoptar outro tipo de medidas apropiadas para eliminala.

Xa é hora tamén de que a sociedade que está a prol da igualdade se comprometa dun xeito máis activo e contundente contra o feminicidio. Desde as escolas aos medios de comunicación, desde os parlamentos ás rúas, desde as organizacións políticas, veciñais e sindicais ata os xulgados.

Hoxe, 25 de novembro  queremos que toda a sociedade entenda que é a nosa vida a que está en perigo. Que non lle pertencemos a ninguén. E que non imos ficar caladas.

Queremos denunciar o noso máis profundo rexeitamento da violencia contra as  mulleres, queremos apoiar ás máis vulnerables, queremos alentar a resistencia e a rebeldía  para construír un mundo novo, unha vida libre de violencias para nós e as futuras xeracións de mulleres.

Parar o feminicidio forma parte da nosa responsabilidade.

Modificado o ( Domingo, 22 Novembro 2015 18:32 )
 

Non hai xustiza climática sen feminismo!

Correo-e Imprimir PDF
Non hai xustiza climática sen feminismo!

O clima do noso planeta cambia de forma visible e rápida. Múltiples acontecementos climáticos extremos observados nos últimos anos, como cambios nas choivas, a intensidade e alcance das secas, a forza crecente dos furacáns, entre outros, están conectados co aumento da temperatura na terra. Estes episodios tiveron xa numerosas consecuencias negativas para comunidades de todo o mundo. Estes cambios non teñen nada de natural, senón que son as consecuencias da acción humana sobre o planeta, como así o demostraron científicos-as no informe do GIEC (Grupo Intergobernamental de Expertos sobre o cambio climático) publicado en novembro de 2014. Este informe confirma a gravidade da situación: o quecemento global podería superar os 4º de aquí ao ano 2100 e, para moitos científicos-as, isto é xa un fenómeno irreversible.

Doutra banda, outras degradacións ambientais son moi preocupantes, como o aumento do nivel do mar, a redución da biodiversidade, a destrución ambiental, a desertificación, a acidificación dos océanos, a salinización da auga, as malas colleitas, a contaminación do aire, as mareas negras, os plásticos e outro tipo de contaminantes, o desxeo dos glaciares, os records de temperaturas no inverno e no verán, a multiplicación dos Tsunamis e os ciclóns fóra de tempada.

As consecuencias do cambio climático, non son unicamente físicas, senón tamén sociais, económicas, políticas e producen desigualdades. Estas consecuencias non son teóricas, senón que se fan sentir xa por todo o planeta.

Os países e as poboacións pobres, e as mulleres en primeiro lugar, son cada vez máis vulnerables ás catástrofes que levan grandes movementos de poboación. As mulleres pobres das zonas rurais e as mulleres indíxenas son máis dependentes dos recursos naturais para sobrevivir e en diferentes partes do mundo son elas as responsables da produción de comida e da subsistencia, da recollida de auga e están a cargo dos-as nenos-as e das persoas anciás.

Pero isto non é só un problema dos países pobres. En Europa, África, Asia, Américas e Oceanía a crise climática ameaza con acentuar as desigualdades no acceso á sanidade, a unha alimentación sa, ao acceso a recursos de auga, á electricidade, etc. E isto pode ter un impacto moi importante na vida das mulleres de todo o mundo.

Nas estratexias do sistema capitalista, podemos ver un paralelismo entre a explotación da natureza e a explotación do tempo das mulleres: tanto o uno, como o outro, son tratados como recursos inesgotables e flexibles que son usados como variables de axuste para garantir o beneficio capitalista baseado no traballo das mulleres e na apropiación privada dos medios comúns. O tempo e a enerxía que empregan as mulleres nas tarefas domésticas, e de coidar doutros-as nunha dobre ou ás veces tripla xornada de traballo non é visible e é flexible en función da dispoñibilidade ou supresión dos servizos públicos. Da mesma forma, o tempo e a enerxía dos procesos de rexeneración da natureza son invisibilizados e tratados como unha molestia para a maquinaria produtiva. A división sexual do traballo é a base do sistema capitalista, onde o traballo asimilado á produción, é amplamente valorizado a todos os niveis (material, simbólico, etc.) mentres que o traballo que garante a reprodución social, realizado maioritariamente polas mulleres, é considerado como subalterno, mesmo cando este contribúe para a manutención do sistema.

Sinalar co dedo aos culpables para construír a Xustiza Climática.

Fronte a esta crise climática, é importante preguntarse como chegamos aquí. As evidencias científicas mostran que a degradación do planeta está estreitamente vinculada co modo de produción capitalista e o modelo de consumo que o acompaña, e que se intensifica e globalízase tras a Revolución Industrial.

Para alcanzar a xustiza climática, é importante subliñar a responsabilidade histórica dos países industrializados do norte na situación que vivimos. Por tanto, se os países historicamente ricos son os máis contaminantes, é necesario sinalar unha maior responsabilidade das poboacións ricas co seu modelo de vida altamente consumidor de carbono e enerxía, así como dalgunhas empresas (especialmente aquelas que operan no campo das enerxías fósiles).

As ocupacións coloniais e as guerras tamén xogan un rol moi importante na destrución da ecoloxía do planeta. A explotación e subyugación de poboacións enteiras, para o proveito dalgúns Estados e industrias, destruíu moitos ecosistemas, roubado terras, contaminado e expoliado as riquezas naturais dos países do Sur. As guerras teñen numerosas repercusións na natureza: contaminación das empresas de armas e dos sistemas de seguridade, custo ambiental do mantemento dos exércitos e de preparación dos conflitos, efectos das bombas e doutras armas de guerra sobre o medioambiente, etc.

Feministas cara á COP21: NON ás falsas solucións!

A Conferencia das Partes sobre Cambio Climático (COP21) terá lugar en Paris, Francia, do 30 de Novembro ao 11 de Decembro de 2015. Os nosos gobernos anunciaron, e están a facer promesas, para conseguir un Acordo Vinculante legal Universal. Desde a Conferencia de Rio en 1992 e a Conferencia de Kyoto en 1997, os gobernos reuníronse regularmente, e este acordo aínda non foi alcanzado. No canto diso, as empresas multinacionais aseguráronse o apoio político dos gobernos para garantir que os seus intereses fan parte das estratexias de fondo destes acordos. As falsas solucións multiplícanse, nun tempo no que as emisións - E a deforestación- continua aumentando dramaticamente en todo o mundo. Os mercados de carbono, REDD e REDD+ (mecanismos de redución de emisións asociados á deforestación e a degradación dos bosques), as bioenergías provenientes do monocultivo, a economía verde e a financialización dos seres vivos son só algúns exemplos disto.

Non queremos que o crecemento económico teña prioridade sobre as vidas humanas, e non queremos un mundo no que os negocios controlen o noso planeta e os nosos dereitos. En todos lados, as empresas están a tentar controlar as terras e os territorios, chegando mesmo a usar violencia física e sexual, milicias, exércitos e forzas policiais. En todos sitios, as comunidades máis pobres enfrontan a contaminación e a destrución dos seus ambientes naturais, sexa a través da construción de presas ao longo do Amazonas, en China, ou en India, ou construíndo autoestradas nos suburbios de Paris, ou grandes supermercados no campo francés.

A nosa visión sobre a cuestión climática e ambiental considera que a destrución da natureza fai parte da forma na que o capitalismo está organizado ao redor da súa cruzada incesante na procura de beneficios. Non é suficiente identificar o impacto que este sistema ten sobre as mulleres.

Partimos da análise de que o capitalismo usa as estruturas patriarcais no seu proceso de acumulación. Como resultado, non cremos nas accións que procuran reducir o impacto negativo do sistema de produción. En cambio, nós apostamos por transformar as estruturas que son responsabilidade das relacións de poder desiguais, combinando as perspectivas de clase, raza, sexualidade e xénero.

Cambiar o mundo para cambiar a vida das mulleres,
cambiar a vida das mulleres para cambiar o mundo!

A Marcha Mundial das Mulleres loita por un cambio real: queremos superar a división sexual do traballo, promovendo o feito de que o traballo doméstico e de coidados sexa a base da vida humana e das relacións entre as persoas ao seo da familia e da sociedade. O reequilibrio e división dos traballos domésticos e de coidados entre os homes e as mulleres, é a base da construción dunha relación dinámica e armoniosa entre os seres humanos e a natureza.

O noso proxecto repousa sobre o fortalecemento dos vínculos entre as mulleres, a toma de conciencia das preocupacións comúns a todos-as, particularmente a nivel local, a loita sobre os cambios no modelo de consumo e de produción do sistema capitalista. O noso desafío implica a unión da loita das mulleres, tanto urbanas como rurais, contra a desigualdade ambiental, para salvagardar os bens comúns e os servizos públicos, para protexer a natureza, contra a privatización da vida, entre outras cousas.

As loitas pola soberanía alimentaria, as prácticas de resistencia en agroecología historicamente dirixida polas mulleres, a politización feminista do dereito para exercer o control sobre os nosos corpos, a construción da autonomía das mulleres e a centralidade dos coidados para a vida e a natureza crean converxencias políticas que son unha medida de construír unha novo paradigma de sustentabilidade da vida, fundado na igualdade e a preocupación polas xeracións futuras. Como feministas, temos moito que dicir sobre as solucións á crise climática e ecolóxica.

Non hai xustiza climática nin ambiental sen feminismo !
Modificado o ( Domingo, 22 Novembro 2015 18:21 )
 
Páxina 1 de 56

Participa!

unete.png

Opinión - Debate

A Viñeta

A MMM en Twitter

Perfil no Facebook de Marcha Mundial Mulleres Galiza

Enlaces Web











Banner Apoio:



Coloca un na túa páxina web !

Campañas:

bannerbaltar.png

4accion.png

fotocool_web.png

pgda.jpg

Cartel
Cartel

Publicacións:

tribunal_acusacion.jpg marchabrazil.jpg novasfeministas.jpglibroaiiiaccioninternacional.png portada_aborto.jpg24maio.png

Descargas:

Organizacións que integran a MMM:

NACIONAL
ADEGA [ir]
Andaina, Revista Galega de Pensamento Feminista [ir]
BNG - Comisión de Mulleres [ir]
CAF - Comisión da Muller [ir]
CC.OO - Secretaría da Muller [ir]
Esquerda Unida - Área da Muller [ir]
Forum Galego de Política Feminista [ir]
Galiza Nova - Asemblea de Mulleres [ir]
MÁMOA, Asociación Galega Pro Lactancia Materna
Mulleres Cristiás Galegas
Sindicato Labrego Galego - Secretaría das Mulleres [ir]
STEG - Asemblea de Mulleres [ir]
Xuventude Comunista [ir]
VIGO
AREA LOURA – Mulleres do Val Miñor
Asociación multicultural de mulleres [ir]
Colectivo Violeta
Dorna
Federación Veciñal Eduardo Chao - Vocalía da Muller [ir]
FIGA (Feministas independentes Galegas) [ir]
Mulleres Progresistas de Vigo [ir]
Nós Mesmas [ir]
Rede de Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos [ir]
FERROL
Fuco Buxán [ir]
Lefre de Caldereta [ir]
USTG - Departamento da Muller [ir]
PONTEVEDRA
Asemblea de Mulleres de Pontevedra
COMPOSTELA
LIBERANZA, Asociación de Promoción da Muller
COSTA DA MORTE
Buserana
A MARIÑA
Observatorio da Mariña pola igualdade [ir]

Organizacións que colaboran coa MMM:

Mulleres Nacionalistas Galegas [ir]

Usa software libre

Cartel



Quen está en liña?

Temos 7 convidados en liña